Omdat ik de enige van onze vriendengroep/familie was die überhaupt nog ging lopen, was ik een tijdje in m'n uppie in West-Terschelling, maar ik werd al snel geadopteerd door een vriendelijk loopgroepje. Zij gingen 5:30/km hollen. Veel te snel voor mij, maar wel gezellig in het startvak!
De 600 lopers van de hele marathon werden om 12:40u met een luide scheepstoeter over de start begeleid. Heel tof! Ik stond vrij vooraan en het begon lekker. Gelijk een klein klimmetje en toen de haven in. Daar stonden onverwachts mijn familie en vrienden, dus dat was heel tof! Een eind verderop werd ik ingehaald door Margreet, ook hier uit de koffiehoek, en haar loopmaatje. Hun tempo lag voor mij te hoog, dus ik hobbelde lekker verder.
In het begin ging ik toch te snel en mijn hartslag was te hoog. Ik kreeg 'm ook niet lager, maar kon wel 3 passen in- en 5 passen uitademen. Een ritme wat voor mij fijn rent. Uiteindelijk de frustratie van de hoge hartslag maar gelaten voor wat 'ie was en genoten van de omgeving en de aardige mensen aan de kant. Ik had bedacht dat ik elke 7 km een gel ging nemen, omdat ik er best lang over zou gaan doen. Bij 7 en 14 heb ik dat keurig gedaan.
Rond de 14 gingen we de Bosplaat op en daar werd het pittig met de koude wind, die best flink was. Ik merkte al aan een eerdere km met tegenwind dat dat mijn snelheid en hartslag erg beïnvloedde, maar probeerde me niet uit het veld te laten slaan. Ik liep samen met een aardige mevrouw, die ons tempo goed in de gaten hield. Zij was vorig jaar te laat bij de strandopgang en dit zou haar laatste marathon worden (vanwege knieproblemen) dus ze móest het natuurlijk halen! Vorig jaar liep ze ook met Sportrusten, dus we juichten even bij het 14km-bordje
Het was pittig, maar we ploegden gestaag tegen de wind in en op zich ging het nog steeds lekker. Ik kreeg gelukkig geen last van mijn achillespees, die afgelopen woensdag gemasseerd en getaped was door m'n fysio, omdat er wat vocht en irritatie zat. Daar was ik blij om!
We kwamen langs de klok bij 21.1 km. Ik liep een PR op de halve!
We passeerden een verzorgingspost en omdat ik wat kramp in mijn kuiten voelde opkomen, ging ik even wandelen om rustig water te kunnen drinken. Daarna kwam ik helaas niet meer lekker in m'n ritme. Er sluimerde een steek in m'n zij, dus ik weg probeerde te ademen, maar daardoor moest ik mijn tempo wat omlaag gooien. De dame naast me ging steeds zenuwachtiger op haar horloge kijken, want het begon erom te spannen of ze de strandopgang met dit tempo wel zou halen. Uiteindelijk toch maar afscheid genomen en ik verloor haar uit het oog.
De steek verdween, maar de kramp werd erger. Bij +/- 23 km liepen we de luwte van het bos weer in en stak ik blij mijn duim op naar de ehbo'ers die op een hoek stonden met een wagen. Ik dacht: nu is de koude wind weg en gaat het vast beter, maar bij het volgende duin kroop de kramp vanuit mijn kuiten (waar ik het wel gewend ben) mijn hamstrings in en liep het echt niet fijn meer. Bij 24 km weer een verzorgingspost, waar ik aan de ehbo'ers vroeg of er iets aan te doen was, maar als ze me daar zouden masseren, zou ik zoveel tijd verliezen dat ik nooit meer op tijd bij de strandopgang zou komen.
De wagen van de dierenopvang (hihi) was inmiddels ook daar en ik ben de laadbak ingeholpen en helemaal ingestopt met warme, zachte dekentjes. Dat was het einde van mijn marathon 2017...
Afgeleverd bij mijn tas en naar de fysio's gegaan, die me heel lief opvingen, want ik moest er wel even van huilen toen ik langs de Brandaris liep, waar allemaal mensen wél aan het finishen waren. Daarna met het pendelbusje naar het zwembad, waar de vrouwen zich mochten omkleden en douchen (daar zou ik eigenlijk helemaal geen tijd voor hebben, omdat we de boot van 18:20u al hadden, terwijl ik rond 17:40u pas zou finishen) Dat was wel een cadeautje. Je mocht het hele zwembad in, haha. Een aanrader! Met een ander pendelbusje naar m'n familie gebracht, die inmiddels ook in West was gearriveerd.
Ik weet niet goed wat me nou genekt heeft. Te weinig gedronken? Die halve in Amsterdam 3 weken voor deze hele? De koude wind? Geen diee. Ik vond het fijn trainen met mijn schema.
Volgend jaar ga ik het opnieuw proberen!!