Mijn eerste marathon

[Richard Mooring]

Ik ben vorig jaar in maart begonnen met een Start-to-Run programma. Eerst goed leren lopen en opbouwen en daarna de eerste 3 km wedstrijd. Vervolgens richting het einde van het jaar een 5km wedstrijd die ik in 25 minuten liep. Ik had me toen ook al opgegeven voor de Bruggenloop van Rotterdam in december. Deze liep ik in 1u23 minuten. Mijn volgende uitdaging werd de marathon van Rotterdam. Hiervoor heb ik eerst een inspanningstest gedaan en ben vervolgens met het 100 dagen programma gestart op 1 januari. Ik bleef wel gewoon op de zaterdag met mijn reguliere groepje hardlopen, voor de gezelligheid en afwisselende interval training. Daarnaast liep ik 3 keer per week zelf. Mijn hardloop coach was erg bezorgd over het 100 dagen programma en probeerde me regelmatig het klassieke schema aan te praten. Hierdoor werd ik toch wel wat onzeker, en besloot daarom toch iets grotere afstanden te lopen. Ik heb toen 2 keer een halve marathon gelopen in ongeveer 2 uur en dat ging gewoon lekker. Dit gaf mij weer de zekerheid dat het programma moest kunnen werken. Ik kon ook zien dat mijn conditie beter werd want bij gelijkblijvende hartslag ging mijn snelheid steeds verder omhoog.
Gisteren was het dan zo ver, de marathon van Rotterdam. Ik begon in startgolf 5 (de laatste) maar liep toch al snel naar de groep die in startgolf 3 was gestart. Mijn hartslag bleef ondanks het warme weer mooi laag (141) en op de momenten dat ie wat omhoog kroop kreeg ik hem weer omlaag door bewuster te ademen. De eerste 30 km gingen best lekker. Ook geweldig dat Koen en Maarten bij het 14 km punt stonden - dat was top! Eenmaal weer terug over de Erasmusbrug en weg naar Kralingen kreeg ik last van mijn heupen. Dit werd toen langzaam steeds erger en ik moest mijn tempo fors aanpassen. De laatste 6 km waren heel zwaar maar toen eenmaal de finish in zicht was kon ik toch nog iets versnellen. Uiteindelijk werd mijn tijd 4u28, net binnen mijn streeftijd van 4u30. Na de finish viel ik wel huilend in de armen van mijn vrouw, ik was helemaal op. Na het laten graveren van de medaille en een grote pot bier was ik alles weer snel vergeten. Naderhand op Strava gezien dat mijn hartslag gemiddeld rond de 143 zat, met wat pieken naar de 158. Mijn hartslag was dus geen probleem maar die pijn in mijn heupen had ik nog niet eerder ervaren. Overigens, die pijn was wel snel weg toen ik stopte met rennen. Vannacht niet kunnen slapen vanwege de adrenaline - hoewel mijn lichaam moe was, bleef alles malen in mijn hoofd. Nu een dag na de marathon ben ik wel wat stijfjes, maar heb geen blessure. Ik denk dat de tussentijdse workshop Chirunning hier ook aan bijgedragen heeft. Ik wil wel uitzoeken wat ik verder moet doen om die pijn in mijn heupen na 30 km niet meer te krijgen. Ik ben er van overtuigd dat het schema werkt betreffende de hartslag. De ademhalingstechnieken spelen een grote rol hierbij. Mijn lichaam is wel in ongeveer een jaar van niets (geen hardlopen) naar een marathon gegaan - ik kan me ook voorstellen dat pezen en gewrichten hier toch wat moeite meehadden. Blijf ik doorlopen? Zeker, ik wil ook mijn looptechniek nog verder verbeteren en kijk al uit naar de volgende uitdaging.

[RunningRob - Sportrusten]

Gefelciteerd! Hulde!

Dank voor je mooie verhaal1

Met blijde groet,

Rob