eerste marathon: finished Rotterdam

[Stephanv]

Vanaf de start lag mijn hartslag wel 10 slagen te hoog. DIt was bekend en ik hield mijn tempo heel laag maar toch was het na 3km duidelijk dat deze niet meer ging zakken. Ik liep tot 30-45 seconden langzamer dan tijdens trainingen met een hogere hartslag. Ook had ik pijn tijdens het lopen, na 10km al. Daarom was ik versnel bij km28 omdat de pijn er toch was, langzaam of niet + ik moest niet meer naar hartslag kijken.

Het werd dus snel duidelijk dat ik niet naar de tijd of mijn hartslag moest kijken, wel heb ik me ingehouden en hartslag binnen zone 3 gehouden tot km30. Ook had ik pijn tijdens het lopen, na 10km al. Daarom was ik versnel bij km28 omdat de pijn er toch was, langzaam of niet + ik moest niet meer naar hartslag kijken.
Toen kon ik plots tot 169 hartslag gaan en schoot mijn tempo van 6:15 naar 5:15.
Alleen had ik op km34 nog een 4de gelletje genomen....en daarna pijn in lever, enorme pijn bij het inademen en de grootste mentale strijd begon.

Volgens alle testen en gegevens zou ik onder de 4uur moeten kunnen lopen, het is 4u24 geworden. Wat er aan de hand was met mijn vorm van de dag weet ik niet (heb ook een footpod die grondcontact bijhouden en die was van het begin veel te hoog) maar ik ben heel blij dat ik de marathon uitgelopen heb! De laatste km's waren hel, pijnlijk, ik wou wandelen maar heb puur op karakter iedere meter volgehouden.. Dan die laatste bocht en 500m rechte lijn naar de finish, puur emotie, ontlading en kippenvel!

Voor sportrusten is het belangrijkste dat het werkt, daar ben ik van overtuigd!

[RunningRob - Sportrusten]

Dank voor je verhaal! Gefeliciteerd met je prestatie, hulde!

Met blijde groet,

Rob