Amsterdam Gefinished! Nu met het hele verhaal

[Bruno Emans]

Ik ben gefinished!
Hartslag was te hoog, laatste km's zwaar.

Later meer... Mooi verslagje, zoals jullie van me gewend zijn. (Nu tas inpakken voor Milaan , morgen de hele dag in de trein met spierpijn ).
4:12:22

Mooi, Nienke, Marleen, Eline, Koen!

Groetjes,
Bruno

[Nicole B]

Gefeliciteerd! Mooie tijd!

[Bruno Emans]

Hierbij een iets langer verslag...

Ik was heel ontspannen in het startvak, en ook daarna. Mijn hartslag bleef lekker laag, en mijn snelheid redelijk snel. Zelfs sub4 misschien. Maar daarna liep mijn hartslag toch wel wat harder op dan ik wilde. 2 of 3 slagen teveel, die ik niet echt omlaag kreeg. Maar omdat ik wel soepel liep, hield ik wel vertrouwen. Wel steeds geprobeerd om mijn hartslag omlaag te brengen, wat maar moeizaam lukte. Langs de Amstel. Jammer dat Sven niet stond te juichen, maar Naomi wel. De brug bij Ouderkerk even pittig, maar ik kon goed doorlopen. Behalve dat mijn liezen wel erg stijf beginnen te worden. Halverwege in 2.01. Niet meer sub4. Maar dat had ik in mijn hoofd al een tijdje losgelaten. Die gasten met 4:00 lopen inmiddels een stuk voor me ipv achter me.

Richting mijn eigen watergraafsmeer. Het begint echt wel zwaar te worden in liezen en kuiten... Mijn eigen drinkpost met extra gelletjes op 31 km is wel fantastisch! En overal in de watergraafsmeer bekende en onverwachte fans. Supertof. Maar oh wat is het zwaar!! Liezen, kuiten, quadriceps... Ik wil niet gaan wandelen, maar weet dat het tunneltje onder de wibautstraat eraan komt. In mijn hoofd heb ik me al verzoend met het feit dat ik daar even omhoog ga wandelen. En ja, als je er dan bent, dan doe je dat dan ook. Toch weer gaan bikkelen... En rennen. Er komt ook nog een hamstring bij... Maar ik blijf in beweging. Ik heb het zo zwaar dat ik mijn fans op dat stuk niet eens heb gezien of gehoord Vlak voor het Vondelpark komen de pacers met 4:10 langs. "Jongens... we zitten 55 seconden onder schema", roept er één. Ik moet ze even later laten gaan. Ook in het Vondelpark moet ik even de druk van mijn benen halen. Maar dan snel weer door. En dan schiet op 600m voor de finish ook nog de kramp in mijn hamstring. Neee, dat is zo stom, vlak voor de finish. Ik trekkebeen wat, en kan even later weer soort van hardlopen. Ik loop de laatste bochten om, en ga op het stadion af. Daar moet ik even verplicht wandelen, omdat er 2 ambulances langs moeten, en er onder de poort nauwelijks plek is voor de lopers. Lekker dan. Maar daardoor kan ik wel lekker het hele stadion sprinten!! MIjn horloge zegt 4:13:01 bij 42,800 meter. Mijn officiele tijd is uiteindelijk 4.12.22. Na de finish wel vol emotie. Ik ben nu een marathon-atleet! Ook een beetje beklemd op mijn borst, moeilijke ademhaling. Gelukkig krijg ik dat met ontspannen wel weg. En dan zie ik mijn fans op de tribune! Joehoe! Gladiolen!
Op weg kom ik nog langs Bannink en De Cocq (van de nachtwacht). Steltlopers... Misschien ken ik ze wel... Ja hoor! Het zijn mede-acrobaten. Acrobatiek, vanaf volgende week weer mijn hoofd-sport. Zo'n marathon hoeft nu noooooooooiit meer. Want wat was het verschrikkelijk bruut zwaar, de laatste 10km!!!
Buiten het stadion krijg ik allerlei lieve dingen van mijn fans, en dat doet me echt heel veel. 100 dagen getraind, en dat was ook door hun support!
Op de fiets naar huis, ook geen pretje. Het gaat traag, niet alleen omdat ze op allerlei plekken in de stad een hardloopwedstrijd hebben georganiseerd, Allemaal plekken waar ik net nog liep.

Eenmaal thuis voel ik mijn benen, maar zo heel slecht gaat het eigenlijk niet eens meer. Ik kom de trap op en af. Het doet pijn, maar hier kom ik doorheen. (En op maandag de hele dag trein en dinsdag de hele dag door Milaan lopen ging eigenlijk ook prima! Ik voelde het nog wel, maar het is goed te doen). Dus... Die volgende marathon, wanneer is die?

Dank voor het mooie programma! Maximaal 14 km is te doen, maar de kans dat je jezelf tegenkomt op het eind is wel aanwezig. Ik zie vergelijkbare verhalen hier op het forum! Maar ik heb genoten van de reis, van driekwart van de marathon en van de finish!

Vrolijke groeten,
Bruno

PS Nienke en Marleen, ik zag dat jullie hem hebben uitgelopen in toch wel een bijzondere tijd! Goed gedaan!
Koen en vooral Eline: Top! Onder de 3 uur. Gefeliciteerd! Mijn doel is om de volgende keer wel binnen een uur van je te finishen Volgende keer? Heb ik het nu echt al over een volgende keer? Waarom hebben mensen geen herinnering aan het fysieke gedeelte van een pijnervaring? Omdat we dan altijd door kunnen gaan...

[RunningRob - Sportrusten]

Hoi Bruno,

Dank voor je mooie en uitgebreide verslag! Super gedaan! Hulde!

Blijde groet,
Rob