In de hardlooprevolutie: Moeilijker om hartslag max te halen. Waarom?

[Bruno Emans]

Hoi,

In de hardlooprevolutie lees ik op blz 227:

"Je gaat vooruit als je bij dezelfde hartslag steeds harder gaat lopen.
Bijkomstigheid is dat het moeilijker wordt je maximale hartslag te halen, je
moet er harder voor werken. Maar dat is een goed teken."

Punt 1: check (ik ga harder).
Punt 2: ook check... Maar hoe zit dat precies? Hoe komt dat? Hoe zit dat fysiek in elkaar?

Ik merk inderdaad dat het me tegenwoordig moeite kost om richting hartslag 180 te komen. (Mijn omslagpunt is 180 of iets daarboven).
En als ik mijn 10km maximaal van 3 weken geleden bekijk, dan is mijn gemiddelde hardslag 168, en aan het eind (laatste 3 km) 173. Met misschien een paar uitschietertjes naar 177. Ik ben dan wel stuk aan het eind.

Belangrijkste vraag: Hoe moet ik die 10km van komende vrijdag aanpakken om daar nog meer maximaal te gaan? Hoe kom ik bij dat omslagpunt in de buurt?

Met blijde groet,
Bruno

[RunningRob - Sportrusten]

Hoi Bruno,

Maar hoe zit dat precies? Hoe komt dat? Hoe zit dat fysiek in elkaar?

Je wordt, omdat je beter getraind wordt sneller bij dezelfde hartslag. met andere woorden, je moet harder lopen om dezelfde hartslag te halen als toen je nog minder goed getraind was.

Verder is je hart is ook een spier deze wordt ook sterker door het trainen en is in staat om per slag meer volume te pompen, dus hij hoeft minder vaak te slaan om dezelfde hoeveelheid bloed rond te pompen.

Hoe moet ik die 10km van komende vrijdag aanpakken om daar nog meer maximaal te gaan? Hoe kom ik bij dat omslagpunt in de buurt?

Er zijn verschillende strategieën mogelijk:
1) Als je het gevoel hebt dat je PR al redelijk dicht bij je max zit kun je op PR tempo vertrekken en halverwege te versnellen (indien mogelijk).
2) Als je (nog) geen idee hebt wat je max is kun je zo snel mogelijk starten, met het risico na een paar km het gevoel te hebben niet meer verder te kunnen. probeer dit dan toch en kijk hoever je komt.

Zoals je ziet noem ik niet de hartslag, het is vrij lastig al gelijk op je omslagpunt te gaan lopen, dat duurt even voordat je die bereikt heb. Dus het is handiger (bij een 10km) om op tempo te vertrekken. Als je vaker een 10k loopt kun je gewoon op gevoel lopen.

Blijde groet,
Rob

[Bruno Emans]

Wederom dank voor je antwoorden, Rob!

Hieronder het verslagje van mijn all-time PR op de 10 kilometer!

Ik ben heel blij. Ik weet nog niet echt hoe ik nóg sneller kan. Wat is nu de begrenzing aan mijn snelheid? Heb niet het idee dat mijn begrenzing nu zit in mijn hartslag. (Die was nu max 172, terwijl ik mijn omslagpunt berekende op 180-182). Begrenzing lijkt meer in mijn spieren te zitten, die niet makkelijk hoge snelheden genereren. (Overigens ben ik meer een sprinter, dus op zeer korte afstand kan ik wel snel). Nu ja, we blijven puzzelen en moedig voorwaarts gaan.

Blijde groet,
Bruno

DIK PR! Ik blijf het verschrikkelijk vinden, zo'n maximale 10 km. Met mijn zoontje uitgerekend hoe hard ik moet lopen voor onder de 48 minuten: 4.48 per kilometer. ( ~ 20 jaar geleden liep ik 48.xx, preciese tijd vergeten, en laatst 48.59. Om zeker te zijn van een all-time PR moet het dus onder de 48.). De eerste kilometer 4:50. Tandje erbij dus. De kilometers daarna wat marge opgebouwd. Maar na 3 km begint het te regenen en bij kilometer 5 wordt het zwaar. Dat eindeloze stuk langs het kanaal. De 6e kilometer is vals plat omhoog: 4.53. Mag ik eigenlijk opgeven? Waarom is dit zo verschrikkelijk? Wat als ik nu stop? Wat als ik nu doorga? Kan ik nog wat opbrengen voor 4 (grrr!?) kilometer? Gedachtes. Stop daarmee. Okee, gewoon de ontspanning vasthouden. Het lukt me niet meer om te berekenen of ik onder of boven het schema zit. 4.48, 4.51... Hm, "te langzaam" maar op zich gaat het nog wel ontspannen, en ik zie soms hoge snelheden staan (door mijn beregende bril en op het beregende horloge. Klopt het wel wat ik aflees?). Kilometer 9 ook nog ontspannen. Wel 4,53. Heb ik dan nog 3 secondes marge of zit ik juist boven schema? Ik weet het niet meer. Niet denken nu... laatste kilometer knallen én ontspannen. Maar ik krijg hongerklop. Nee, dat is alleen maar een gedachte. Rustig doorlopen en snel een beetje . De dijk af, druk van de benen. Laatste honderden meters, laatste 10 meter. Daar is het piepje... Horloge stilzetten.... 47:56!!!! LEKKER BEZIG, Bruno. Even op een regenachtige vrijdagochtend de 30-jaar oude Bruno verslagen. (Maar verschrikkelijk blijft het, zo'n 10km max.)

[RunningRob - Sportrusten]

Dank voor je mooie verslag, super gedaan!

Blijde groet,
Rob