Verslag van mijn marathon in Oeganda.

[Joost72]

In februari ben in ik het 100 dagenschema gestapt. Het was wennen. Voor heen gebruikte ik altijd een 'traditioneel' schema: veel kilometers in de week. Dit was echt wennen en met name vogeltjes kijken. Ik had sterk de neiging om toch harder te gaan. Gaandeweg het schema wordt het mentaal: train ik wel genoeg? Kan ik de marathon straks wel uitlopen? Dat ging in mijn hoofd zitten. Daarom heb ik op 5 weken voor de start toch nog een halve marathon gedaan.... gewoon om te weten of ik schema zat. En dat zat ik.

Op 17 mei vertrok ik naar Oeganda met in mijn kielzog nog 45 deelnemers (www.muskathlon.com). We zijn daar heen gegaan voor het goede doel en ieder van ons heeft 10.000,= sponsorgeld geworven. We hebben kindprojecten bezocht en thuis bij kinderen geweest. Een indrukwekkende week!

Toen 23 mei. Aan de start om 7.00 uur. De eerste 10 km was het proberen mijn ritme te vinden, de juiste hartslag. Dat was erg lastig. De weg was onverhard met veel gaten en geulen. Het parcour was heuvelachtig en af en toe erg steile stukken. Maar ik moet zeggen het ging erg goed.

Ik denk dat het geluk was dat het niet te warm was: het was zwaar bewolkt. Onderweg kregen we nog een behoorlijke hoosbui te verwerken.

Toen ik na 42 km binnenkwam was ik nog aardig fit. Het schema is voor mij voor herhaling vatbaar.

[RunningRob - Sportrusten]

Wow, super! Wat een leuke ervaring!
Gefeliciteerde met je prestatie! Hulde!

Blijde groet,
Rob

[Joost72]

Dank je Rob.