Ondanks dat er toch af en toe zo’n negatief zaadje werd gezaaid, kon ik mede door jullie allemaal alsmede mijn lieve vriend het zaadje wegschrapen en positief verder gaan.
Met vertrouwen en zin ging ik de laatste week in, helaas wel met een lichte verkoudheid die zich aandiende. Omdat ik zaterdagavond toch nog wel af en toe een hoestbui had, nog even gebeld met de huisartspost, omdat ik (teveel) had gelezen over boven de nek/onder de nek-regel qua wel of niet lopen met een verkoudheid/griep.
Toch besloten lekker te gaan slapen en zondag te kijken hoe ik wakker zou worden.
Na een tekort nachtje (de adrenaline zat er toch wel al in) te hebben geslapen, werd ik zonder hoesten wakker. Dus klaar om dat end te gaan rennen. Als het niet zou gaan, kon ik altijd nog uitstappen hield ik mezelf voor.
Met (gezonde) zenuwen op weg naar het startvak kreeg ik mijn hartslag mooi onder controle en wachtend tot het startschot voor wave 5. Besloten bij de pacer van 4:50 te blijven, zijn ze nergens te bekennen. Dan maar gelijk naar plan B; volledig mijn eigen koers te lopen. Bij km 2 zag ik die pacers dus erbij aangesloten, maar bij de eerste drankpost verliep het al zo chaotisch en was ik ze alweer kwijt. Dan maar weer verder met plan B.
Mijn hartslag was inmiddels wel te hoog (boven de intensieve hartslag); de warmte was ook niet echt handig daarbij, maar besloten om verder op gevoel te lopen en te zien waar het me zou brengen.
Ik heb heerlijk gelopen, bij km 12 a 13 wel 2 blaren voelen opkomen (maar dat komt puur door de anatomie van mijn voeten en kleine teentjes die wegkruipen
Tweede keer Erasmusbrug was echt Ge-Nie-Ten!! Wat ontzettend gaaf.
De enige dip die ik had, was in het Kralingse Bos. Maar mijn doel was de marathon uitlopen en het liefst binnen de 5 uur, maar vooral gezond en wel op de Coolsingel te komen, dus wandelen vond ik voor mezelf toegestaan. In Kralingen veel stukken gewandeld, om o.a. Weer op temperatuur te komen.
En dan bij km 34, de supportschermen... Supergaaf, maar ook even een slik-moment. Koen, wat was het gaaf om jou te zien en je vertrouwde stem te horen!! Door het besef wat ik aan het doen was, een marathon lopen, werd ik emotioneel en door een andere geemotioneerde loper werd dat versterkt. Maar daarna weer voldoende kracht en vooral zin om dat laatste stuk af te maken.
Vooral vanaf km 40 ging het supersnel voorbij; ik kreeg zelf van mijn vriend bji km 40 te horen dat ik er nog fris uitzag, de grapjas!! Ik liep al ruim 4,5 uur in het zonnetje!!
Maar al met al mijn eerste marathon ever uitgelopen in een voor mij supermooie tijd 5:05:25!! Supertrots op mezelf; het lopen van een marathon had ik nooit voor ogen gehad en voor mogelijk gehouden.. Maar dankzij Sportrusten en de partners in crime, is het gelukt!.
Dank jullie wel
En een ieder die het horen wil en ook voor degenen die het (nog) niet horen willen, raad ik Sportrusten aan
(Mijn vriend is al om en mijn osteopaat ook!!)