Wat doe jij met zenuwen in het startvak?

Wat doe jij met zenuwen in het startvak?

Godsamme, nou sta ik in het startvak en heb ik ineens kriebels in mijn buik. Heb jij dat ook? Zenuwen voor de start.

Paniek maakt zich van me meester. In het startvak kijk ik om me heen. Naast mij staat een man naar zijn hartslagmeter te kijken en pal voor me staat een vrouw met gloednieuwe loopschoenen en drinkbusjes aan haar riem. Dat héb ik allemaal niet en de twijfel over mijn voorbereiding slaat toe. Ken je dat? Kriebels in je buik op de dag van je prestatieloop. Ik wel.

Plezier? Maak dat de kat wijs.

Ik loop samen met collega’s de Dam tot Damloop. Het is mijn eerste prestatieloop sinds jaren en het is al weken onrustig op het werk. We doen het voor ons plezier, zeggen we, maar stiekem wil niemand een slechte tijd lopen. En al helemaal geen laatste worden van de collega’s. Ik ben de jongste en waarschijnlijk de fitste van het stel (althans dat maak ik mezelf graag wijs) en dat schept verwachtingen.

27. Amsterdam Zaandam

Goede voorbereiding op oude schoenen

Om de verwachtingen waar te maken begin ik vroeg met de voorbereiding. Ik loop op mijn oude schoenen wekelijks mijn rondjes hard. Alles op goed geluk. Van trainingsschema’s heb ik op dat moment geen kaas gegeten, laat staan dat ik me bezig hou met mijn ademhaling. Van Sportrusten heb ik überhaupt nog nooit gehoord. Toch loop ik lekker en zonder blessures train ik me fit voor de grote dag.

Wááát, de uitslagen op internet?

Een week voor de start ontvang ik mijn startbewijs. En een chip. Een chip? Dan kan iedereen met internet mijn tijd zien! Daar had ik helemaal niet op gerekend en daar ben ik ook niet zo blij mee, dan kunnen zelfs mijn teamgenoten van de lokale voetbalvereniging meekijken. Ik heb geen hartslagmeter, maar mijn hartslag is vanaf dat moment zeker al enkele slagen per minuut hoger dan daarvoor. Tik, tik, tik.

Man met de hamer

15. Start wedstrijd

De grote dag is aangebroken. Bij Amsterdam Centraal zie ik massa’s deelnemers en toeschouwers de stad binnendruppelen. Weer gaat mijn hartslag omhoog. Tik, tik, tik. Mijn collega’s staan al te wachten, klaar voor de strijd. Tik, tik, tik, weer een paar slagen erbij. Niet snel daarna klinkt het startschot. Tik, tik, tik. Met het hele vak storten wij ons de IJtunnel in, onder begeleiding van een Braziliaanse drumband. Geweldig allemaal, maar het tempo wordt door de oppeppende muziek wat hoger dan de bedoeling zou moeten zijn. Tik, tik, tik. Enkele kilometers later komt ‘de man met de hamer’ en voel ik dat de benen al wat verzuren. Ik verlaag mijn ritme en loop toch nog een redelijke tijd. Wil je weten welke? Hij staat vast ergens op internet. Had ik toen maar geweten wat ik nu weet: doe een ademhalingsoefening in het startvak en verleng de eerste kilometer je uitademing! Door de ademhalingsoefening spaar je energie, want je hartslag zal dalen. Door het verlengen van je uitademing zorg je dat het tempo niet te hoog wordt.

Sta jij weleens met zenuwen in het startvak?

Wat doe jij om ze de baas te blijven?

Geschreven door: Maarten de Jong

17 reacties op "Wat doe jij met zenuwen in het startvak?"

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.