Waarom loop jij hard?

Waarom loop jij hard?

Met meer dan 2 miljoen lopers in Nederland heb je nogal verschillende types. 

Zo zijn er lopers die:

> hardlopen leuk vinden
> hardlopen afschuwelijk vinden
> 1 x per week lopen
> 5 x per week lopen
> altijd hetzelfde rondje lopen
> eindeloos variëren
> af willen vallen
> van hun medicijnen af willen
> hun depressie te lijf gaan
> een marathon onder de drie uur willen lopen
> hopen ooit 5 kilometer te lopen
> het liefst trails lopen
> het liefst alleen lopen
> met vriendinnen lopen
> dol zijn op lange duurlopen
> blessuregevoelig zijn
> op blote voeten lopen
> hardlopen vóór het ontbijt
> een marathon niet lang genoeg vinden
> het liefst op een loopband lopen
> nooit zweten
> na een training niet kunnen slapen
> al meer dan 20 jaar lopen
> dol zijn op evenementen
> een hekel hebben aan evenementen
> alleen in het weekend lopen
> graag boeken lezen
> een zetje nodig hebben
> niet op facebook zitten
> op hun voorvoet landen
> een nationaal record lopen
> al 5 x zijn begonnen met hardlopen
> anderen enthousiasmeren om ook te gaan lopen

Al deze lopers hebben één ding gemeen: ze lopen hard.

Waarom loop jij hard?

Afgelopen halfjaar heb ik veel loopgedaantes gehad.

Op 19 oktober liep ik een rondje hard, op Strava gaf ik mijn loopje de titel Run – dip – koffie – schrijven.

Hardlopen is een mooi middel om fris en energiek aan een schrijfochtend te beginnen. Lopen leent zich er goed voor om mijn hoofd in goede banen door een dag te loodsen. Zonder lopen (en kou en mediteren) lukt het me niet om een blog te schrijven.

Voorbeeld hoe een ochtend verloopt zonder hardlopen, dippen of mediteren.

Stel ik heb niet hardgelopen, niet gemediteerd en niet in de gracht gelegen en het is even na 9:00 uur en om 11:00 uur heb ik een afspraak.

Twee uur de tijd voor een blog, dat moet genoeg zijn

Mensen zeggen wel eens dat mijn stukkies en boeken zo makkelijk lezen. Dat beschouw ik als een mooi compliment, maar laat er geen misverstand over bestaan: een stukkie dat makkelijk leest, is vaak een worsteling om te schrijven. Maar goed, in twee uur moet ik een blog kunnen schrijven.

Voor ik begin met schrijven eerst even een bakkie koffie pakken en mijn mail openen.

De bovenste mail heeft als onderwerp: Pilotenstraat 70 te Amsterdam (2021.2504.2211).

Oh leuk, nieuws van ons nieuwe clubhuis, even kijken. De notaris heeft handtekeningen nodig en een kopie van mijn paspoort. Ik sta op om mijn paspoort te pakken om te scannen. Als ik mijn paspoort niet meteen kan vinden, besluit ik om de mail als ongelezen aan te vinken en ik open een mail van een loper die vraagt hoe hij zijn marathonhartslag van 176 kan omrekenen naar marathonwattage. In mijn korte antwoord schrijf ik dat het eenvoudig is om je marathonwattage te weten, mits je weet wat je Critical Power (CP) is. Ik stuur de link hoe je met je CP je wattages voor verschillende afstanden kunt berekenen. Even kijken hoeveel mensen mijn nieuwe boek Je eenvoudigste weg naar een PR, lopen op vermogen, hebben gedownload. Wauw, al meer dan 7000 mensen in de eerste drie weken. Dat is goed nieuws. Leuk om Mark even te laten weten. Ik pak mijn telefoon en zie een appje van V. Hij ziet een foto van Kipchoge met een Mystical Miles op de Instagram van Sportrusten staan, maar er staat geen bronvermelding bij de foto. Even Janneke bellen om te vragen of ze de bronvermelding erbij wil zetten.

Voor ik het weet is het kwart voor elf en heb ik geen tijd meer voor een blog

Ik pak nog een koffie en wacht tot mijn Zoom begint om 11:00 uur.

Voorbeeld 2, hoe de ochtend verloopt na een run – dip – run.

Ok, nu heb ik eerst gemediteerd en daarna een rondje gerend. Het is opnieuw even na 9:00 uur en om 11:00 uur heb ik een afspraak. Twee uur de tijd voor een blog, dat moet genoeg zijn. Ook nu stel ik het schrijven even uit, eerst koffie en mijn mail openen. Ik weet wel dat het beter is om mijn mail überhaupt niet te openen, maar dat gaat (ook na een run-dip-run of meditatie) vanzelf. Alleen roept mijn brein me al halverwege de eerste mail tot de orde. Mails komen morgen weer, vandaag een blog en vanaf 11:00 uur afspraken.

Hoe dat precies komt, dat hardlopen, mediteren of een dip in de gracht me beter bij de les houdt om een blog te schrijven, weet ik niet precies.

Maar veel prikkels in mijn hoofd leiden altijd tot de behoefte aan meer prikkels (daarom heb ik om 23:00 geen zin om naar bed te gaan na een heftige film) en kalmte en weinig prikkels zorgen voor behoefte aan minder prikkels en rust (ik val om 22:50 in slaap als ik Konstantin Paustovski lees).

Dus in oktober, november en december liep ik hard en sprong ik in de gracht, vooral voor mijn gemoed en een fijne werkdag

In januari verschoof het lopen naar een sportief doel. Eind maart wilde ik een PR lopen op de marathon. Het lopen zelf en de sportprestatie werd het doel op zich.

Nu dat doel gehaald is, wacht een nieuwe loopervaring in mei.

Zondag liep ik met Klaas dik 50 kilometer hard. In drie etappes. Het was een verrukkelijke dag en voelde als een dagje buitenspelen. Toen we om 18:00 met rode wangen onze straat inliepen hadden we alleen geen hut gebouwd, maar lekker gerend. We liepen deze kilometers in voorbereiding op 21 mei. Dan gaan we 8 dagen op rij, 50 kilometer lopen (als het lukt). Tijd is onbelangrijk, de sportieve prestatie is niet van belang, het gaat erom dat ons lijf leren kennen.

Bijna een spirituele loopreis om ons in een nieuw bewustzijn te rennen

Welk bewustzijn? Geen idee.

We zien uit naar onze looptrip. Alleen maar rennen en zwijgen. Of rennen en ouwehoeren. En na een dagje lopen, melden we ons bij Janneke, die met een campertje meerijdt en meegeniet.

Ultraloper Scott Jurek beschrijft het mooi in zijn boek Naar het Noorden.

Ik wil de hele dag lopen, kamperen waar het me uitkomt, leven van dag tot dag en de stroom van onbeperkte beweging ondergaan. Ik voel de behoefte om dichtbij de aarde te zijn en te vergeten wat de maatschappij als normaal beschouwt. Een hele wereld verwijderd van mijn leven thuis. Boven mij: een eenzame eik met ritselend groen en geel. Er is niets om mij heen dat ook maar enigszins in de buurt komt van een verplichting of routine of een telefoongesprek of een e-mail of presentatie….alleen de trail en kilometers.

 Nou, dat dus.

Dus dit wordt mijn derde loopbeleving in een halfjaar.

Na lopen als middel om mijn werkdag aan te scherpen en lopen voor een PR, ren ik nu om in gedachteloosheid te komen en te ontdekken wat daarachter zit

Wat is lopen toch mooi.

Waarom loop jij?

Over de auteur

Koen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag, ademt rustig en doucht koud. Hij is bedenker van het 100-dagen-sportrustenprogramma en geeft veel presentaties bij bedrijven.

Koen schreef de boeken Verademing (met Bram Bakker), Ik hardloper en De Hardlooprevolutie (met Stans van der Poel), Kopwerk (met Aart Vierhouten) en Koud kunstje (met Wim Hof). Zijn werk is in meerdere landen vertaald.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Verder is hij dol op vers gemaaid gras, landkaarten, boekwinkels en ijsvogels.


Nieuwsbrief

Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, meer interessante kost je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.

*  Website URL


18 Responses to "Waarom loop jij hard?"

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.