terug

Lucas van Mil, Amsterdam Marathon (2018)

“Dank voor het sportrusten schema, ik kan het een ieder aanbevelen!”

Zondagochtend, 21 oktober 2018, gaat de wekker om 06.15 uur. Dit is de dag, nee dit wordt mijn dag waarop ik voor het eerst in mijn  leven een marathon ga lopen. De gehele week al ben ik enigszins gespannen, deze ochtend valt het mee: ik heb er zin in!

De 99 dagen voorbereiding zitten er op, nu tijd voor dag 100! Genoeg vrienden, collega’s, bekenden die niet begrijpen dat ik 42,2 kilometer ga lopen terwijl ik maar maximaal 14 kilometer heb getraind. Eerlijk is eerlijk, ikzelf ben ook niet 100% zeker van mijn zaak maar heb desondanks veel vertrouwen.

Om 08.30 uur betreed ik het Olympisch Stadion en voel de positieve energie. Nu nog een uur wachten tot het verlossende startschot. Nog een laatste check: gelletjes  aanwezig, dadels mee? Check, daar gaan we!

Ik heb als (heilig) doel een tijd van onder de vier uur voor ogen, volgens sportrusten is een tijd van 3u56 mogelijk. Ik voel mij goed en besluit de pacers van 3u50 te volgen.

De eerste 5km ervaar ik als erg druk en is het lastig om mijn ritme te vinden, daarna gaat dat beter. Ik loop keurig 5.26 per km en voel mij goed. Bij km 8 al de eerste persoonlijke
aanmoediging van een goed vriend, dat geeft extra energie!

Uiteraard op km 14 een high-five met mijn sportrusten-vrienden, ik voel mij goed. Bij alle drinkposten maak ik de fout alles te drinken en te eten. Dat houdt in: 1 bekertje isostar, 1 bekertje water, energy bar, banaan. Tevens heb ik ook nog mijn eigen gelletjes mee welke ik elke zeven kilometer inneem. Achteraf gezien een overkill aan calorieën.

Tot en met kilometer 28 houd ik het tempo van 5.26 relatief eenvoudig vol en heb ik de pacers van 3u50 nog in het vizier. Tevens volgt bij kilometer 28 mijn mooiste marathon moment: mijn vrouw, kinderen en veel vrienden staan aan de kant en moedigen mij aan. Ik neem tijd om mijn vrouw en kinderen een zoen te geven en schiet toch even vol in de emotie van zoveel support.

Vervolgens de rustige ademhaling weer herpakken en het ritme vinden, rond km 30 krijg ik last van mijn maag en kan ik alleen nog wat water drinken bij de drinkposten. Vanaf km 32 begint de vermoeidheid mee te spelen, bovenbenen worden zwaar, het tempo zakt, de pacers van 3u50 zijn uit zicht. Ik raak niet in paniek en probeer het wat lagere tempo vast
te houden. Dit lukt aardig goed. Vanaf km 35 fietsen er vrienden mee aan de zijkant van het parcours en moedigen mij aan, dat geeft extra energie! Bij de entree van het Vondelpark (de laatste drie kilometer) merk ik dat ik mijn doel van binnen de vier uur nog kan halen. Extra aanmoedigingen van mijn zussen geeft mij het laatste duwtje in de rug en loop de marathon in 3 uur en 58 minuten!

Genieten is er na de finish nog niet bij, het teveel eten en drinken onderweg breekt mij op. Terwijl familie en vrienden mij feliciteren en een biertje willen gaan drinken ga ik vijf keer zwaar over mijn nek. Dat lucht op en kunnen wij deze fantastische ervaring vieren met een drankje!

Samenvattend: het sportrusten schema heeft voor mij zeer zeker gewerkt! Ook ‘the day after’ wel wat spierpijn, maar verder niets bijzonders. Graag zou ik vanuit sportrusten wel wat meer aandacht zien voor voeding tijdens de run. Ik had tijdens de eerste 30 kilometer het volgende genuttigd: 4x energie bar, 5x beker isostar, 5x beker water, 4x banaan, 3 gelletjes. Dit is uiteraard veel te veel waardoor ik maagproblemen kreeg. Ben benieuwd wat de aanbevolen hoeveelheid is.

De foto is genomen rond km 37, vandaar de grimas.

Dank voor het sportrusten schema, ik kan het een ieder aanbevelen!

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Nog geen reacties op "Lucas van Mil, Amsterdam Marathon (2018)"