terug

Karina van de Goor, marathon van Amsterdam (4u40)

“Ik voelde me er prima bij, meer energie, geen blessures.”

Ik heb altijd geroepen: ik ga nooit een marathon lopen! Dat is iets voor idioten. Uiteindelijk heb ik me toch ingeschreven in december 2016 voor de marathon van Amsterdam. Ik heb er meteen een goed doel aan verbonden, een sponsoractie voor KWF, voor onderzoek tbv genezing van melanoomkanker, de ziekte waaraan m’n broer helaas in juni van dit jaar is overleden. Ik heb me bijna volledig aan het 100 dagen schema gehouden, enkele trainingen gemist, enkele trainingen iets boven de 14km. Ik voelde me er prima bij, meer energie, geen blessures. De dagen voor de marathon extra veel geslapen, in die rustweek barstte ik van de energie. De nacht voor de marathon toch wel onrustig en op de ochtend zelf toch wel zenuwachtig. Ik begon dus voor de start al met een vrij hoge hartslag. Helemaal toen om Eberhart van der Laan te eren een applaus van 1 minuut werd ingezet, kwamen er veel emoties vrij en dat liep nog wat op toen ik mijn familie op de tribune zag. Volgens het schema zou ik in 4:23 moeten kunnen finishen. Training was op HR van 143 – 148 – 152. Ondanks dat vanaf het begin mijn HR te hoog was, was m’n ademhaling heel rustig en ik voelde me prima. En dat is de gehele race eigenlijk zo gebleven. KM 1-10 HR tussen 140 en 150. KM 11-30 oplopend van 150 naar 163. Laatste 12km rond die 160/163 gebleven met aan de finish 167. Ik heb wat rustiger gelopen dan ik eigenlijk wilde, maar het iets rustigere tempo voelde gewoon beter. Rond de 28km werd het even zwaar, maar daarna door muziek en publiek weer opgepikt en eigenlijk zonder al te veel pijntjes de finish behaald. Ik had dan ook en engeltje op m’n schouder en 110 sponsoren die me telkens een denkbeeldig duwtje in de rug gaven (in totaal heb ik bijna 4.500 euro opgehaald, dat geeft ook een enorme boost om door te gaan). Ook heb ik samen met een vriend gelopen, dat was erg prettig. Mijn eindtijd was 04:40:51. Dus 17 minuten boven mijn oorspronkelijke plan. Ik denk als er meer publiek en muziek langs de hele route was geweest het nog wat beter was gegaan, dit leidt namelijk goed af en laat je sneller lopen.. (in mijn geval 😊). Ik ben hoe dan ook super trots op mijn prestatie en ik denk dat het verstandig was ook vanwege het warme weer om iets gas terug te nemen en veel tijd te nemen bij de drankposten, goed hydrateren en sponsjes meenemen. Daardoor voelde ik me de dag(en) na de marathon ook helemaal prima, beetje spierpijn natuurlijk, met name in de bovenbenen, dus de trap af was wat pijnlijk 😉. Voor mij heeft het 14km schema uitstekend gewerkt. Ik denk dat ik bij een traditioneel schema blessures zou hebben opgelopen. Ik voelde nu al af en toe wat pijntjes in enkels, knieën, heupen, die ik ben tegengegaan door core/stability oefeningen te doen. Bovendien heb ik nu een redelijk normaal werk- en sociaal leven er op na kunnen houden, wat voor mij ook heel belangrijk is, die balans houden. Op het programma staan nu de Zevenheuvelenloop in november en de Venloop halve marathon in maart 2018. Ik weet niet of er nog een marathon komt. Ik beleef meer plezier aan de halve. Zeg nooit nooit… En ik heb nu toch aan alle sceptici om me heen bewezen dat je met het 14k schema dus prima een marathon kunt lopen en lachend over de finish kunt komen en de volgende dag weer gewoon normaal rondhuppelt. Succes aan allen die het schema volgen!

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Nog geen reacties op "Karina van de Goor, marathon van Amsterdam (4u40)"