terug

Jurgen, Berenloop, 2018 (3u24)

“Een nieuw PR! Drie en een halve minuut sneller en dat op dit parcours. Dit had ik niet durven dromen. Supertrots.”

Hierbij mijn sportrusten ervaring…

Mijn avontuur begon 100 dagen geleden of wel misschien wel veel eerder. Ik kwam in aanraking met het 14 kilometer schema voor de marathon (sportrusten). Ik las het boek, keek op internet en las regelmatig de emails met daarin de succesverhalen. Mijn vijf eerdere marathons bereidde ik voor op de traditionele manier, de manier van meters maken, van lange duurlopen in de weekend en minimaal 1 keer de 30 km aantikken. Het gevoel van in control zijn en wetende dat een marathon pas na 25 kilometer echt gaat beginnen. Ik durfde de stap naar het 14 kilometer schema niet te maken. Maar wat heb ik verliezen, wat is het ergste wat kan gebeuren. En misschien was dat wel de ommekeer om het avontuur een keer aan te gaan. Het ergste wat zou kunnen gebeuren is dat ik moet uitstappen in een marathon. Daarnaast dacht ik ook weer terug aan mijn marathontraining van het voorjaar. Dat ik s’morgens vroeg in de kou, in alle stilte door de polders aan het ploeteren was, 2 a 3 uur lang, zondagen achter elkaar.

En zo begon mijn avontuur 100 dagen geleden. De stip werd gezet op zondag 4 november, de dag waarop de berenloop op Terschelling wordt gelopen. Het uitstippelen van de trainingen kon beginnen. Ik had moeite om mijn marathontempo te bepalen op basis van mijn omslagpunt. De getallen en tabellen gaven mij uitkomsten die ik niet in de praktijk ervaarde. Ik ging uit van mijn laatste marathon. Ik liep in het voorjaar de marathon van Enschede in een nieuw persoonlijk record van 3:28. Dat was mijn basis voor dit experiment.

Zondag 4 november was dan uiteindelijk de dag waarop het moest gebeuren. Eerst nog een lange reis in het vooruitzicht. Met de auto naar Harlingen en daarna met de boot naar Terschelling. Het weer was goed, een fris windje en een zonnetje dat door de wolken probeerde heen te breken. Om 12:40 uur werd onder de Brandaris het startschot gegeven. Samen met clubgenoot Dolf begon ik aan de 42 kilometer over het eiland. Eén lange ronde. De eerste 15 kilometer gingen door de weilanden, langs kleine dorpjes, in een tempo tussen de 4:40 en 4:50 per kilometer. Een pittig tempo, maar het ging lekker. Ik had wat last met voeding, maar kreeg dat gelukkig snel op orde door met de voeding wat te schuiven.

Rond de 16 kilometer gingen we de duinen in, over schelpenpad, over een glooiend parcours. Mooie vergezichten, uitgestrekte duinen. Dolf en ik waren aan elkaar gewaagd en haalde het beste in elkaar naar boven. We konden het tempo stabiel houden en zagen de groep steeds wat uitdunnen. Op naar de eerste helft van de marathon waar ik doorkwam in 1:40. De komende tien ging door bossen, door de duinen, langs plukjes enthousiaste toeschouwers. Op 27 kilometer moest Dolf een sanitaire stop houden waarna ik zelf mijn weg vervolgde. Het ging goed, al begon ik hem wel te voelen.

Na 33 kilometer kwam een klim, over de duinen het strand op. Op het strand had men een mooi pad gemaakt. Een mooie omgeving, al werd het genieten wel minder. Het strand af, ploeteren door mul zand, het duin op waarna ik aan de laatste 6 kilometer begon. De tank was leeg, had moeite om het tempo nog hoog te houden, de benen voelde zwaar aan. Ik probeerde nog op aanraden van een voorbij gelopen hardloper te ontspannen. Langzaam tikte de kilometers weg, de boog van de laatste kilometer in zicht. Door de straten van West-Terschelling, waar de kroegen vol stonden, waar het publiek luidkeels van zich liet horen.

De laatste 300 meter waren heel erg mooi, over een rode loper, tussen een haag van mensen door, die klapten en geluid maakten, richting de Brandaris, een echt kippenvel moment. Nog even een blik op mijn horloge, en nog even aanzetten om onder de 3:25 te finishen in uiteindelijk 3:24:56. Een nieuw PR! Drie en een halve minuut sneller en dat op dit parcours. Dit had ik niet durven dromen. Supertrots. Eerlijk is eerlijk, de afstand was 300 meter te kort, maar ook dan had ik nog een PR gelopen. Douchen en weer richting de boot, om daarna weer huiswaarts te keren. Al met al een prachtige dag, met een super resultaat. In de pocket!

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Nog geen reacties op "Jurgen, Berenloop, 2018 (3u24)"