terug

Van onder nul naar 4 marathons in 11 maanden

“Ik heb nooit getwijfeld aan het 100-dagenschema.”

HET boek “De Marathonrevolutie” letterlijk een verademing.

Ik, een dikke amateurloper uit België ; ik die bijna 20 jaar lang competitievoetbal speelde op laag niveau in België ; ik begon hierna hier en daar wat te lopen: een 10 km wedstrijd, meermaals de 10 Miles en 20km van Brussel, alsook 2 halve marathons per jaar in de jaren 2009 t/m 2011. Steeds opnieuw afzien tijdens deze wedstrijden, geen toptijden, vaak finishen (zonder overschot, leeg) soms ook niet.

Ik werd in 2011 geconfronteerd met de lopersknie blessure. Rusten, rusten en nog eens rusten. Maar ik geraakte er niet vanaf. Ik gaf op. Ik liep niet meer. Telkens weer een ander excuus: werk, teveel werk, kindjes, gekwetst, geen tijd etc..

Weg die 20 jaar lange droom: 1x in mijn leven finishen op de magische afstand. 42 km en 195 meter. Of 26 mijl. Deze fascineerde mij al heel mijn leven, maar zoals geschreven kon ik mij er niet voor opladen, die vele trainingen aangaan, de investering. Ik gaf op!

Ik schrijf: mei 2017. Ik woon ondertussen in Zweden (voor mijn werk), samen met mijn vrouw en 2 jonge helden Daan en Lou. Vandaag 2,5 en 4,5 jaar oud. Een collega/vriend uit Finland, Juha, wist mij toen te vertellen dat hij zich ingeschreven had voor de Amsterdam marathon 2017. Hij had er al eens eentje gelopen. Er besloop mij ineens een heel sterk gevoel van “Ja natuurlijk doe ik ook mee. Ik schrijf mij ook in. We gaan dat samen doen”. De passie laaide hevig op. De droom was terug. Het was wel een moment van zinsverbijstering bedacht ik bij mezelf achteraf: 6(!) jaar lang geen halve meter gelopen meer. Conditiepeil ver onder nul. Hoe gaan we dit in hemelsnaam aanpakken? Ik begonnen te surfen, te lezen. Ik kan en wil niet zomaar een traditioneel schema aanvatten, terug geblesseerd geraken, niet goed weten waarmee bezig te zijn.

Ik stootte plots op de website Sportrusten.nl. Ik werd geprikkeld. Ik kwam DE theorie tegen: 14K. HET boek. Wat een openbaring. Ik kocht het, las het diezelfde avond in 1 ruk uit. De rest is geschiedenis.

Ik startte in de Amsterdam marathon, finishte in 4u28m59s. De droom was verwezenlijkt. Ik heb nooit getwijfeld aan het 100-dagenschema. De vooruitgang van onder nul tot die marathon was duidelijk voelbaar. Zichtbaar ook. Check. Weg van die bucketlist.
Toch maar niet. Helemaal gebeten terug door het hardloopvirus, kwam ik terecht bij de organisatie van Abbott World Marathon Majors. Geïnspireerd door de verhalen. Het doel werd duidelijk: de wereld tonen aan onze boys, running the world. Die 6 sterrenmedaille veroveren. Op een dag.

Vorige week, op zondag 7 oktober 2018, precies 11 maanden na mijn eerste marathon finish in Amsterdam, de droom, behaalde ik mijn 2de ster, de Chicago marathon. The Windy City. 3 weken ervoor, liep ik mee in de wereldrecord race van Eliud K. in Berlijn. En dat samen met mijn vader. Mijn eerste ster was binnen. Ohja, enkele maanden voordien finishte ik in Kopenhagen, met een goede vriend Pjotr, langs het water in mijn 2de marathon. 4 marathons in 11 maanden. 2 majors. In maart sta ik aan de start in Tokio. Major 3. Marathon 5. Het vuur brand hevig. De passie is helemaal daar. HET boek en HET schema hebben mijn droom doen uitkomen en zoveel meer dan dat.

Ik vertel hier enthousiast over aan vrienden, familie, kennis en collega’s. De non-believers beginnen het te geloven.

Dank Koen. Dank Stans. Dank team Sportrusten.

1 goal many challenges remain. Chasing dreams. Running the World.

John

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Nog geen reacties op "Van onder nul naar 4 marathons in 11 maanden"