terug

Eva Pauwels, Marathon Zeeuws-Vlaanderen (2019)

“Tevreden met het resultaat: een marathon uitgelopen zonder blessures”

Ik loop bijna 30 jaar. Als tiener in een atletiekclub, waar ik, achteraf bekeken, nooit op mijn niveau trainde, maar altijd ver daarboven. Afzien was het motto. Daarna op mezelf en in heel fijne, kleine groepjes en duo’s gelopen, soms met een schema, maar meestal zonder. De laatste jaren verschillende halve marathons gelopen en ooit eenmaal 25 kilometer. Ik hoorde enkele jaren geleden over Sportrusten en ben er alles over gaan lezen wat er over te vinden valt. Het heeft nog bijna 3 jaar geduurd eer ik er eindelijk aan begon.

Ik heb het 100-dagenschema, uitgezonderd 1 week door een stevige verkoudheid en 1 training wegens tijdsgebrek, volledig en nauwgezet gevolgd. Nooit langer gelopen dan de voorgeschreven trainingen. Ik voelde me er heel goed bij, zowel lichamelijk als mentaal. Het lopen op hartslag vond ik in het begin lastig en hard werken, maar gaandeweg lukte het. Het was perfect te combineren met mijn werk en gezin, waardoor mijn gezin volledig achter mij stond en mij zonder gemor 4 keer per week liet trainen. Ik kwam telkens redelijk snel en goed gezind terug van mijn trainingsloopjes. Langs de andere kant voelde het ook allemaal ‘zwaar genoeg’ om met deze voorbereiding een marathon te lopen. Sommige trainingen waren pittig en elke week 4 trainingsmomenten inlassen als halftijds werkende mama van 4 kinderen is best wel puzzelen.

De week voor de marathon sloeg de laatste twijfel toe en werd ik zenuwachtig. Het was echt aftellen tot ik eindelijk kon starten. Ervaringen lezen van andere Sportrusters en spreken met ervaren lopers, hielpen om het (zelf)vertrouwen terug te krijgen.

Dé dag. Het weer was een grote meevaller en ik had een ‘goede dag’. Alle omstandigheden waren zoals ik het had gewenst. Eerst 10 kilometer mezelf ingehouden om op marathonhartslag te blijven. Daarna ging dat vanzelf. Heel constant gelopen. Vanaf kilometer 22 kreeg ik veel spierpijn in beide benen, later kwam daar pijn in de onderrug bij en dat is jammer genoeg blijven duren tot na de aankomst. Tot kilometer 35 liep ik samen met mijn zus. Heel gezellig en de kilometers en tijd vlogen voorbij. Vanaf dan is mijn zus doorgelopen, want voor mij was het op. Volgens hartslag en ademhaling kon ik in theorie nog versnellen, maar mijn benen wilden echt niet mee. Nog 7 kilometers doorbijten. Mezelf moed ingesproken en me proberen voor te stellen hoe het zou zijn als ik de finish zou halen. Dat duurde heel erg lang, ik had nooit het zekere gevoel dat ik het wel zou halen. De laatste 3 kilometers kon ik er niet meer van genieten. Ik wou liever wandelen, maar ben toch, aan een wat lager tempo, blijven lopen. Eindelijk de finish over na 4u33. Het eerste uur had ik nog veel pijn en was ik moe. Niet goed weten wat ik nodig had om me snel terug comfortabel te voelen. Maar 2 uurtjes, een warme douche en een lekkere maaltijd later, voelde ik me prima. Goed geslapen en pas vandaag, een dag later, besef ik wat ik gedaan heb: “een marathon uitgelopen zonder blessures”. Ik ben heel tevreden met dit resultaat. Volgens het schema zou ik er 4u23 over doen, het is 4u33 geworden (op een vaak onverhard parcours met veel wind).

Sportrusten werkt echt voor mij. Het schema herhaal ik zeker nog eens (ik voelde me er fit en energiek door). Nog eens een marathon lopen? Dat weet ik niet… Eerst volledig herstellen van deze.

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Een reactie op "Eva Pauwels, Marathon Zeeuws-Vlaanderen (2019)"

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.