terug

Ellen, Halve van Utrecht

“Trots, happy. En zin in een nieuwe run.”

Nul Spannend. Wachten, lopen, kijken. Niets zien. Spannend. Wachten. Rustig ademhalen. In uit wachten. In uit wachten. Hartslag is best hoog. Daalt langzaam. Niet meer kijken. Ademhalen. Rustig.

Vijf Door de stad. Druk. Leuk. Wat is mn stadsie toch mooi. Onder de Dom door. De Zadelstraat nog steeds zo breed bestraat, het is net de Tour. In een deuk om de geestige aanmoedigingen langs de Springweg.

Zeven Lekker, de stad uit. Stilte. Kilometers maken. Almaar rechtdoor. Hartslag nog steeds op schema. Heerlijk dit.

Twaalf Verzorgingspost. Water. Stom, ik had sportdrank moeten nemen. Maakt niet uit, bij de volgende. Ik had sportdrank moeten nemen. Waarom heb ik geen sportdrank genomen. hoe lang nog tot de volgende verzorgingspost? Ik had sportdrank moeten nemen.

Zestien Sportdrank.. Even stoppen, rustig drinken. Alles opdrinken. En door. Gewoon doorgaan. God wat ben ik moe. Het is nog best een eind. Kijk, daar staat Anneke! Tof! Ik voel me nog prima hoor. En door.

Achttien Wie heeft dit in vredesnaam bedacht?! Waarom doe ik dit. Ik lijk wel gek. ik kan dit niet, ik ben te oud. Ik doe dit NOOIT meer. Nooit nooit nooit meer.

Twintig Ik stop er mee. Daar staat iemand van het Rode Kruis, die moet me maar naar de finish brengen. Ik kan niet meer. Zal ik stoppen? Nou vooruit, ik loop met die aardige mensen mee die me aanmoedigen.

Eenentwintig Ik word geroepen. Eva en Marleen. Ze zwaaien en schreeuwen en juichen. De liefste meiden die ik ken. Ze staan daar zomaar. Sneaky bastards. Ik kan opeens lachen en terugzwaaien en doorlopen.

Eenentwintig komma een Sportdrank water medaille zoenen bloemen. Met de liefste meiden die ik ken op weg naar boterhammen met pindakaas en banaan. Trots, happy. En zin in een nieuwe run.

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Nog geen reacties op "Ellen, Halve van Utrecht"