terug

Bert, marathon Rotterdam 2018 (3u59)

“Na 28K (2x 14) beginnen de benen toch wel een beetje pijn te doen”

Via een collega in aanraking gekomen met Sportrusten in 2015. Boeken besteld en na afloop van de veldtest ingeschreven voor de marathon van Amsterdam. Door een knieblessure in september toen moeten afhaken. Noodgedwongen een tijdje rust genomen en uiteindelijk naar de podotherapeut geweest. In november aangesloten bij loopgroep Run2BFit in Deventer voor de spreekwoordelijke ’stok achter de deur’ en het lopen weer opgepakt, met nog steeds in gedachten ooit eens een marathon te gaan lopen. Maar dan zul je je ook ooit eens in moeten schrijven bedacht ik me. Dus ingeschreven voor de MR2018.

De training met Sportrusten gestart op 30 december 2017. Twee van de vier wekelijkse trainingen waren in het begin nog goed te combineren met de trainingsavonden van de loopgroep, maar de laatste maand heb ik die gezien de gewenste afstand toch ook alleen gelopen.

Doordat ik voor mijn werk in januari (1 week) en februari (3 weken) in het buitenland ben geweest, was het zo nu en dan wel even puzzelen om de trainingen te blijven doen. In Indonesië 2 trainingen op de loopband gedaan. In Slowakije vogeltjes kijken langs de Donau. Uiteindelijk in februari ook nog een week door de griep geveld geweest. Dus in de maand maart heeft alles moeten wijken voor de trainingen van Sportrusten, om zodoende uiteindelijk toch nog 80% van alle trainingen gedaan te krijgen. Die maand liepen de trainingen voorspoedig, met uitzondering van de intensieve trainingen. Hier heb ik de hoge hartslag niet altijd gehaald. Misschien wel omdat ik bij pijn in de benen toch wat gas terug nam en ik toch even had moeten doorbijten toen. (Volgens mij heb ik hier ook ergens in een blog gelezen dat trainen af en toe pijn mag doen, grenzen verleggen. Maar blijkbaar houd ik niet zo van pijn.)

En dan is daar het weekend van de MR2018. Zaterdag het startnummer opgehaald en dan is de spanning toch al voelbaar. Vooral mijn supporters zeggen dat ik niet helemaal mijzelf ben. Zaterdagavond besloten een gewenste eindtijd (3u45 – 3u50) te laten varen i.v.m. de verwachte warmte.

Zondagochtend op tijd uit bed voor het ontbijt en de laatste voorbereidingen, uitchecken bij het hotel en met de metro richting startlocatie. De route wijst zich vanzelf, volg al die kleurrijke lopers maar. Afscheid genomen van vrouw en jongste dochter, die mij geweldig aangemoedigd hebben onderweg, en het startvak opgezocht. In het startvak mijn horloge ingeschakeld, heb ik een hartslag van 96!!! Normaal bij begin van een training aan het einde van een werkdag heb ik hartslag ca 72. Als Lee begint te zingen zelfs even 100 (ben geen fan). Om 10:07 starten we met wave 2. Daar gaan we dan, de Erasmusbrug op. Als ik de Erasmusbrug af loop spot ik mijn supporters al, maar zij staan bij de linkerrijbaan en ik loop op de rechterrijbaan. Het gaat gewoon erg lekker. Voor mij loopt een groep met de 3u40 pacer en tot mijn verbazing wordt de afstand tot die groep niet groter tijdens de eerste 20K.

De eerste 5K gaat met een gemiddelde van 5:05 min/km en hartslag 146 naar alle tevredenheid, iets boven mijn lage marathonhartslag 144. De volgende vier 5 kilometers gaan met hartslag 149 en een vergelijkbaar tempo, maar bij de laatste van deze 4 daalt het tempo langzaam richting 5:30 min/km. Fysiek nog steeds helemaal in orde. Gebruik maken van de drank en verkoelingsposten is geen overbodige luxe, maar pure noodzaak. Bij kilometer 15 vrouw en dochter nog even gezoend en weer door.

Na 28K (2x 14) beginnen de benen toch wel een beetje pijn te doen. Is dat misschien dan het gevolg van het minder goed uitvoeren van de intensieve training? Het tempo daalt in de laatste drie 5 kilometers van 5:46 naar 6:30 min/km bij een gemiddelde hartslag van 144. Bij de laatste twee drankposten toch nog heel even kort gewandeld, maar toch snel mogelijk weer gaan lopen. Uiteindelijk toch nog binnen de 4 uur gefinisht (3:59:18).

Schade: nauwelijks; twee blaren op mijn rechtervoet en spierpijn in de bovenbenen. De spierpijn was dinsdagavond al aan het minderen en ik was in staat om alweer c.a. 7 km rustig te lopen.

Een eventuele volgende marathon zal ik weer met dit schema aan de slag gaan. Hartelijk bedankt.

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Nog geen reacties op "Bert, marathon Rotterdam 2018 (3u59)"