terug

Marije, Marathon Sneek (4u55)

“Vooraf had ik gedacht stuk te gaan, dat het een mentaal zware slag zou worden, maar het werd een heerlijke ervaring!”

Gister liep ik mijn eerste marathon, mede dankzij Sportrusten, dus graag wil ik mijn enthousiaste verhaal delen. 🙂

Marathon Sneek 23 juni 2018, 4u55″33

December 2017 liep ik opgejut door een collega mijn eerste halve marathon (2u25) op Ameland en bij de finish beloofden we elkaar dat we in 2018 een hele gaan lopen. Op 31 december zette ik de eerste stap en schreef ik me in op de website van Mar-athon Sneek. Sneek is mooi dicht in de buurt, dus mogelijkheden voor supporters om te komen en daarnaast moet de route prachtig zijn. Tevens had ik zo een half jaar om te trainen.

De eerste maanden gebruikte ik om mijn halve marathon basis te vergroten en in maart liep ik dan ook twee halve marathons in vrij lekker tempo waarbij ik ook nog eens mijn PR verbeterde met 7 minuten! Daarna door naar het marathonschema op traditionele wijze en toen begon de ellende… De temperatuur werd warmer, de lange langzame kilometers liepen op en mijn VO2max kelderde, mijn humeur holde achteruit en ik voelde me gewoon uitgeblust. In plaats van PR’s werd ik langzamer en ik voelde me gewoon niet helemaal fijn. Manlief sprak al over het afblazen van mijn idiote marathonplan, maar dat had ik niet in mijn hoofd en dus dacht ik in oplossingen. Al dik twee jaar krijg ik de Sportrusten nieuwsbrief en dit leek de voor de hand liggende oplossing. Maar de tijd was te kort om nog in week 1 te starten…

De dood of de gladiolen werd mijn uitgangspunt. Via de traditionele manier zou ik nooit aan de start van de marathon komen, waarom dan niet radicaal omgooien en in week 8 van Sportrusten starten. Vanaf toen werd alles anders! De trainingen op hartslag waren eerst even wennen en de eerste 7km vlot liep ik mezelf stuk, maar na drie weken merkte ik effect. Hartslag ging omlaag en tempo omhoog. Ik had een startbewijs gewonnen voor de HM van IJsselstein en liep deze als test in marathontempo en op marathonhartslag en ik slaagde met vlag en wimpel. Kom maar op met die marathon was mijn gedachte.

Gister stond ik dan om 19.00 uur aan de start van de Mar-athon Sneek, met een tijdslimiet van 5 uur zou het spannend worden. Maar het doel was me aansluiten bij de pacer van 4u45 en in ieder geval op dat tempo de halve marathon te lopen en daarna te kijken hoe ik me voelde. Bij kilometer twee zei de pacer ‘Ik hoop dat je in ieder geval een 30 km als training gelopen hebt.’ Toen ik antwoordde dat ik met Sportrusten had getraind verklaarde hij me voor gek en gaf hij aan sterkte twijfels te hebben of ik de finish wel zou halen. Hij zou niet de enige zijn.

De eerste 21.1 km liep ik tot op de seconde op schema en het liep super. Ik nam keurig mijn eerste gelletje op 15 km. Wel nam ik al op km 5 en 10 een knijpfruit. Op km 25 begon mijn buik lastig te doen (door de sportdrank en gelletjes) en maakte ik een stop bij de dixi, om vervolgens in mijn eentje als laatste loper verder te gaan.

Bij km 27,5 had de meefietser ernstige twijfels of ik de finish nog wel ging halen binnen de tijd, waarna ik de man vertelde nog exact 12 minuten over te hebben. En dat hij niet zo hoefde te stressen, omdat ik me top voelde en perfect op schema kan lopen. Bij km 28 dacht ik ‘Nu nog een lange duurloop van 14 km aftikken en dan ben ik bij de finish.’ Ik was niet vermoeider dan anders als ik aan een 14 km begon (ik liep ze telkens ’s avonds na een hele dag voor de klas staan, 14 km fietsen en vaak een half uur zwemmen), had nergens last van, mijn maag was rustig doordat ik verder was gegaan op knijpfruit en water. En ik tikte met een stabiele constante hartslag de kilometers weg. Mijn tempo ging iets omlaag, mede door de vele drankposten waar ik even wandelde, maar ik wist dat ik binnen de tijd van 5 uur zat en langzaamaan haalde ik meerdere lopers in.

Met 4u55″33 op de marathonklok kwam ik op het Martiniplein over de finish! Blij, maar vooral ook verbaasd! Ik had zo lekker gelopen en dat op zo’n lange afstand. En ik was binnen de 5 uur! Iets wat gezien de rekenmodellen van Sportrusten bijna onmogelijk zou lijken met mijn VO2max en 10 km tempo. Maar I did it! Vooraf had ik gedacht stuk te gaan, dat het een mentaal zware slag zou worden, maar het werd een heerlijke ervaring!

En het klopt wat jullie verkopen, ik sliep beter door de methode. Ik werd minder moe! Ik voelde me nog nooit conditioneel zo goed. De pacer en de fietser heb ik mooi laten zien dat dit ook kan! Ik merk dat er een groep marathonlopers is die Sportrusten kent, het zelf heeft ervaren en super enthousiast is en dat er nog een groep te winnen is. Maar een ding is zeker, het werkt!

Dankjewel!

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
101Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
0Share on LinkedIn
Linkedin

15 reacties op "Marije, Marathon Sneek (4u55)"