terug

Björn Bakker, halve marathon

“Ik leerde dat ik met een rustigere ademhaling langer door kon en dat ik langere afstanden kon lopen op een wat lager tempo.”

Met dit mailtje wil ik je bedanken voor het delen van je tips en trucs in de Hardlooprevolutie. Dankzij jouw, of wellicht moet ik beter zeggen: jullie, technieken heb ik twee weken terug mijn allereerste halve marathon uitgelopen. Geen toptijd hoor, 2:59. Nog voldoende ruimte om te verbeteren. Ik had me ook niet vastgepind op een tijd. De sportarts die ik bezocht voor mijn medische keuring keek me daarbij ook wat verbaasd aan. Geen streeftijd? Nee. Ik had wel een doel, maar geen streeftijd. Uitlopen was de eerste en en als tweede tegelijkertijd plezier hebben in waar ik mee bezig ben.

16 jaar geleden kwam ik bij de politie te werken. In de opleiding behoort sport tot de wekelijkse kost en je vooruitgang werd beoordeeld met de shuttle run en een coopertest. Man wat ik had een hekel aan hardlopen. In mijn vrije tijd trainde ik extra, maar dat was altijd een enorme strijd. In mijn jongere jaren was ik een enthousiast vechtsporter. Daar lag de focus niet op (extreem) uithoudingsvermogen. Des te sneller je de wedstrijd kan winnen, des te beter. Meer op techniek en tactiek, dan op stamina.

Mijn pijn en moeite kon ik 5 kilometer uitlopen en was daarna gesloopt en liep dagen er na met allerlei pijntjes. Het haalde de lol er maximaal uit. Maar goed, ik kon alle gestelde tijden halen en kon daarmee mijn opleiding afronden. Daarna hardlopen? Nooit meer!

Een jaar of 6 geleden kwam ik met een burnout thuis te zitten. In het behandelplan zat veel bewegen. Gewoon wandelen, naar buiten toe. Ik begon steeds langere afstanden te lopen en had er plezier in. Genieten van de buitenlucht. Wij, ik en vriendin, bezoeken met enige regelmaat Disneyland Parijs. Daar werd in 2016 voor het eerst RunDisney georganiseerd: een hardloopevenement in de parken. We waren net te laat met inschrijven, maar de beslissing was gemaakt. In 2017 doen we mee. We schreven ons in voor 5 kilometer en in de voorbereiding begon ik weer met hardlopen. Het ging, maar ik boekte weinig vooruitgang en het was nog altijd een vervelende strijd. Maar, het was voor het goede doel: hardlopen in Disneyland Paris. Last minute deden we er een schepje bovenop en schreven we ons in voor de laatste startnummers van de 10 kilometer.

Met enige spanning liep ik deze eerste 2 afstanden, maar ik was verkocht. Het hele sfeertje rondom zo’n evenement: ge-wel-dig. Een kleine maand na deze afstanden zat ik met een collega om de tafel. Hij trainde voor de marathon van Rotterdam. Ben je gek? vroeg ik hem. Zulke afstanden zijn toch niet te doen. Ik heb het al zwaar met 5 en 10 kilometer! Hij begon over Sportrusten en het programma dat hij volgde. “Niet meer dan 14 kilometer train ik.”, was zijn antwoord. Ja hoor, en jij gaat een marathon lopen was mijn gedachte. En warempel, hij liep een marathon.

Een week later had ik De Hardlooprevolutie op mijn deurmat liggen. Het zaadje was geplant: ik ga een halve marathon lopen. Als stok achter de deur schreef ik me in voor de 36K Challenge van RunDisney. Drie dagen achter elkaar lopen: 5 en 10 kilometer op vrijdag en zaterdag en de halve marathon op zondag. Het trainen met het schema lukte me soms niet vanwege mijn wisselende diensten. Maar, waar het kon liep ik de afstanden volgens het schema en soms betekende dat ook dat ik dagen weg moest strepen. Toch probeerde ik altijd minimaal 2 keer per week te lopen en probeerde dan de langste afstanden te lopen. Ook bij de extreem warme zomerdagen.

Bjorn Bakker

Ik deed de veldtest, ging aan de slag met de ademhalingsoefeningen en liet me uitvoerig checken door een sportarts inclusief fietstest met gasanalyse. Mijn omslagpunt van de veldtest en de fietstest lagen verdomd dicht bij elkaar! Ik leerde dat ik met een rustigere ademhaling langer door kon en dat ik langere afstanden kon lopen met een wat lager tempo. Eindelijk boekte ik vooruitgang. Ik zag langzaam de afstanden oplopen tot 7, tot 9 en uiteindelijk tot de 15 kilometer. De dagen er na had ik amper pijntjes. Zo kan hardlopen dus ook!

Met die kennis liep ik het laatste weekend van september 3 dagen achter elkaar. Inclusief de afstand die ik zou graag wilde afvinken: de halve marathon. En volgend jaar? Dan doe ik weer mee. Kijken of ik dan wel sneller kan!