Menu
Inloggen    Registreren
De marathonrevolutie

De marathonrevolutie

Loop jij 10 kilometer in 65 minuten?

Dan kun je ook een marathon lopen.

En je hoeft geen lange duurlopen te doen van 30 kilometer of langer.

14 kilometer is genoeg.

Echt.

Honderden lopers hebben met het 14-kilometer-schema van Stans van der Poel een marathon gelopen.

Lopers die dachten nooit een marathon te kunnen lopen, hebben blessurevrij de marathon gedaan.

Het is tijd voor verandering.

We moeten de waarheid niet langer verwarren met de mening van de meerderheid.

Het is tijd voor De marathonrevolutie

Wat is het geheim van het marathonschema waarbij je maximaal 14 kilometer traint?

  1. Je traint minder, dus de kwaliteit van je herstel is beter
  2. Je traint juist meer op marathonhartslag

Dus je staat goed uitgerust (niet teveel kilometers) en goed voorbereid (relatief veel kilometers op marathonhartslag) aan de start van de marathon.

Dat is met een regulier schema vaak anders. Je traint zoveel kilometers dat je in de voorbereiding ook veel vermoeidheid opbouwt.

Waarom traint iedereen toch méér dan 30 kilometer in de voorbereiding?

Het schema waarbij je meer dan 30 kilometer traint, heeft zichzelf natuurlijk bewezen. Honderdduizenden lopers hebben al een marathon voorbereid met lange duurlopen. Dus dat schema werkt.

Maar komt dat 30-kilometer-schema vandaan?

Even terug in de tijd.

Want de trainingsschema’s met zoveel kilometers vinden hun oorsprong jaren terug. Het schema stamt uit de jaren zeventig. Toplopers hebben met deze schema’s altijd toptijden gelopen. Bijvoorbeeld Greg van Hest die  de marathon liep in 2u10’05.

Maar specialist op het gebied van ademhaling en inspanningsfysiologie Stans van der Poel wijst erop dat er de laatste jaren wel iets veranderd is.

Het grootste verschil met de jaren zeventig en tachtig is dat er een nieuwe groep marathonlopers is bijgekomen.

Een groep langzame lopers.

Is dat zo?

Dan moet de gemiddelde tijd gedaald zijn. Om te controleren of marathonlopers in 2014 gemiddeld langzamer zijn dan in de jaren tachtig pak ik de tijden van de marathon van Berlijn erbij.

 

Finishers Berlijn

Het zijn opvallende cijfers. In 2014 doen er 19136 mensen méér mee aan de marathon. Maar er zijn minder mensen die binnen de drie uur finishen. Niet eens relatief, maar ook in absolute zin. Dat is veelzeggend. In 1985 was meer dan 80 procent van de deelnemers binnen na vier uur, in 2014 is na vier uur nog niet eens de helft binnen.

Kortom, tegenwoordig lopen veel meer mensen een marathon, maar er zijn de laatste decennia inderdaad vooral veel lopers bijgekomen die er langer dan drie uur over doen.

Van der Poel wijst erop dat iemand die de marathon in 2u30′ loopt zijn duurtraining van 30 kilometer binnen twee uur loopt. Terwijl iemand die 4 of 4u30′ over de marathon loopt wel 3u30 doet over een duurloop van 30 kilometer. Dus de training neemt veel meer tijd in beslag, terwijl het maar de vraag is of het herstel beter is. We weten natuurlijk niet veel over de kwaliteit van het herstel van de lopers in 1985. Wel zien we op dit moment veel lopers die graag een marathon lopen, maar die een vol hoofd en een volle agenda hebben. De kwaliteit van hun herstel is daarom ook al niet optimaal.

Is het dan niet gewoon beter voor die mensen om géén marathon te lopen?

Dat vindt Van der Poel dan weer niet. De schema’s met veel kilometers wisselen namelijk rustige duurlopen af met intensievere intervallen. En Van der Poel legt liever de nadruk op het marathontempo of – nog liever – op de marathonhartslag. Want als je minder kilometers traint, dan herstel je sneller en kun je méér kilometers lopen op marathonhartslag.

Dus: minder kilometers, maar meer trainen op marathonhartslagen.

En dát is De Marathonrevolutie.

Blootfoto

In Nederland waren vorig jaar ongeveer 30.000 lopers die een marathon liepen. Dat zijn er niet zoveel. Maar er zijn nog 300.000 lopers die wel een marathon willen lopen, maar denken dat ze het niet kunnen.

Voor al die lopers is de marathonrevolutie een zegen. Maar ja. Hoe zorg ik ervoor dat al die lopers weten dat er een marathonrevolutie is ontketend?

Een blootfoto.

Want ik heb gehoord dat bloot goed werkt om aandacht te vragen voor een onderwerp.

Voilà

Koen de Jong baby

En nu: vive la révolution!

Wil je het marathonschema cadeau? Meld je aan voor de nieuwsbrief.

Koen de JongKoen de Jong (1979) loopt hard, doucht koud, fietst graag en ademt rustig. Hij schreef de boeken Koud kunstje (met Wim Hof), Verademing (met Bram Bakker), Ik, hardloper (met Stans van der Poel), De marathonrevolutie (met Stans van der Poel) en Ik, de wielrenner (met Aart Vierhouten). Daarnaast bedacht hij 100 dagen sportrusten.

Het is een ramp om hem telefonisch te pakken te krijgen. Als je hem wil spreken maak je de meeste kans op een muurtje in Nederhorst den Berg, Radioweg 3.

Verder is hij dol op koffie, landkaarten, lanterfanten en vers gemaaid gras.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Deel dit artikel:
Share on Facebook1.8kTweet about this on TwitterShare on Google+0Email this to someone

255 reacties op "De marathonrevolutie"

  • Jeroen de Weerd
    • Jeroen de Weerd

Geef een reactie