In 2016 twee marathons gelopen met sportrusten methode!
Geplaatst: 28 sep 2016, 14:30
Hoi allemaal. Ik ben een man van 56 en ik loop al sinds mijn twintigste regelmatig, 1 of 2 x in de week, 8-10 km. Al vele jaren leek het me mooi een keer een marathon te lopen, maar de tijd en de vele kilometers training die het zou vergen (+ drukke baan & gezin met kinderen) weerhield me daarvan. In 2015 ging een vriendin de marathon van Rotterdam lopen en keek ik op tv naar alle recreanten die uitgeput maar voldaan de finish bereikten. In een interview noemde iemand enthousiast de sportrustenmethode die hij gevolgd had. Dit leek me het ei van Columbus voor mij. Ik las de website en handleiding, schafte een hartslagmeter en lampjes voor op mijn schoenen aan (veilig als je in het donker wilt trainen) en ik schreef me in voor de marathon Rotterdam 2016. Ik volgde het schema netjes, 4x in de week lopen. ‘Vogels kijken’ deed ik altijd voor ik naar mijn werk ging in het donker wanneer je alleen de krantenbezorgers in het dorp tegenkomt. Het nieuwe ademhalen (langer uitademen dan inademen) lukte na enige oefening en werd langzaam een automatisme. Natuurlijk ook veel op websites met tips over je eerste marathon gelezen en voor mij de belangrijkste tip was: Geniet ervan! Op 10 april was het zover en Lee Towers zong ons de start in. Ik liep eindelijk echt een marathon en met name alle toeschouwers en muziek langs de route gaven me een kick. Onbekenden lezen je naam op je startnummer en wensen je succes. Mijn hartslag was wel een stukje hoger dan tijdens de trainingen en het lukte me niet goed deze omlaag te krijgen. Maar het ging lekker en op een gegeven moment ben ik maar gestopt met naar mijn hartslag te kijken. Halverwege zat ik op een tijd van 2.02. Bij elke drinkpost stopte ik even om een bekertje sportdrank te drinken. Om te eten had ik een paar koude pannenkoeken met suiker mee, dat leek me lekkerder dan gel. Wat een kleverig asfalt trouwens door al die gel. Vanaf ca. 30 km begon het geleidelijk zwaarder te worden en de laatste 7 km waren mijn bovenbenen flink verzuurd. Na de laatste drinkpost bij 40 km moest ik me er echt toe zetten weer te gaan hardlopen en uiteindelijk in 4.14 gefinisht. Tweede helft dus aanmerkelijk langzamer dan de eerste en ik moest ook zeker een half uur bijkomen, maar heel tevreden dat het gelukt was. De ruwe inschatting van mijn verwachte eindtijd (4.15) op basis van mijn snelste 10 km tijd (47 min) kwam ook heel aardig overeen.
In de trein terug kreeg ik al weer nieuwe plannen en omdat ik vrienden in Berlijn heb, leek me dat een mooi volgend doel en haalbaar voor september. Met enige moeite kunnen regelen dat een vriendin en ik mee mochten doen en weer volgens de sportrustenmethode aan de gang gegaan. Het schema precies volgen lukte minder goed dan de eerste keer, vaak stokte het bij 3x in de week trainen i.p.v. 4x. Maar omdat je beter weet wat je te wachten staat, maakte ik me niet al te veel zorgen. Afgelopen zondag 25 september was het zover. Nog veel meer lopers dan in Rotterdam en buitengewoon goed georganiseerd. Lekker weer, wel 22 graden maar lage luchtvochtigheid. Weer gebeurde hetzelfde als in Rotterdam, mijn hartslag was hoger dan de bedoeling was en ik kreeg hem niet naar beneden. Veel eerder dan in Rotterdam besloot ik maar gewoon op gevoel te lopen en te genieten van alle muziek onderweg. Halverwege zat ik op 2.00 en het lukte me nu veel beter om het tempo vast te houden. In Berlijn waren zoveel drinkposten ingericht dat ik er af en toe maar een paar heb overgeslagen. Maar ze delen ook stukken banaan en appel uit, dat is erg fijn. Weer werd het erg zwaar na 35 km. Mijn vrouw en vrienden stonden op 41 km en dat hielp erg om door te gaan. De laatste km onder de Brandenburger Tor is een prachtig en emotioneel moment in een stad met zoveel historie. Ik finishte in 4.07, dus 7 minuten sneller dan in Rotterdam. Wow, wat een feest! De dag erna door de stad gelopen met een licht euforisch gevoel. Veel andere lopers herkenbaar doordat ze zich net als ik door de spierpijn enigszins strompelend voortbewogen (met name trap af). Maar ik ben al met al zeer enthousiast over de sportrustenmethode en ik raad het anderen aan. Met name als je doel is om net als ik gewoon een keer een marathon uit te lopen en de tijd waarin niet het allerbelangrijkste is.
In de trein terug kreeg ik al weer nieuwe plannen en omdat ik vrienden in Berlijn heb, leek me dat een mooi volgend doel en haalbaar voor september. Met enige moeite kunnen regelen dat een vriendin en ik mee mochten doen en weer volgens de sportrustenmethode aan de gang gegaan. Het schema precies volgen lukte minder goed dan de eerste keer, vaak stokte het bij 3x in de week trainen i.p.v. 4x. Maar omdat je beter weet wat je te wachten staat, maakte ik me niet al te veel zorgen. Afgelopen zondag 25 september was het zover. Nog veel meer lopers dan in Rotterdam en buitengewoon goed georganiseerd. Lekker weer, wel 22 graden maar lage luchtvochtigheid. Weer gebeurde hetzelfde als in Rotterdam, mijn hartslag was hoger dan de bedoeling was en ik kreeg hem niet naar beneden. Veel eerder dan in Rotterdam besloot ik maar gewoon op gevoel te lopen en te genieten van alle muziek onderweg. Halverwege zat ik op 2.00 en het lukte me nu veel beter om het tempo vast te houden. In Berlijn waren zoveel drinkposten ingericht dat ik er af en toe maar een paar heb overgeslagen. Maar ze delen ook stukken banaan en appel uit, dat is erg fijn. Weer werd het erg zwaar na 35 km. Mijn vrouw en vrienden stonden op 41 km en dat hielp erg om door te gaan. De laatste km onder de Brandenburger Tor is een prachtig en emotioneel moment in een stad met zoveel historie. Ik finishte in 4.07, dus 7 minuten sneller dan in Rotterdam. Wow, wat een feest! De dag erna door de stad gelopen met een licht euforisch gevoel. Veel andere lopers herkenbaar doordat ze zich net als ik door de spierpijn enigszins strompelend voortbewogen (met name trap af). Maar ik ben al met al zeer enthousiast over de sportrustenmethode en ik raad het anderen aan. Met name als je doel is om net als ik gewoon een keer een marathon uit te lopen en de tijd waarin niet het allerbelangrijkste is.
