De Koffiehoek - het forum voor Sportrusters

Op zondag 25 september heb ik in Berlijn mijn eerste marathon uitgelopen in 4.32 uur! Prima prestatie en erg tevreden.
Een mooi vlak en ruim parcours, goede organisatie en enigszins warme dag (start 9.30 uur 18 graden, na middag 23 graden).
Ondanks de goede voorbereidingen en schema vastgesteld op omslagpunt 165, lage marathon hartslag 139, intensieve marathon hartslag 144 bleef ik in eerste kilometers op een te hoge hartslag van 150 bij snelheid van 6 min/km. Dus ademhalingsoefeningen toegepast, maar helaas weinig effect. Langzamer lopen dan, in trainingen lag snelheid tussen 5.30 en 5.40 min/km, nog langzamer dan 6 min/km leek mij wat te ver gaan. Dus besloten om dan maar op hartslag max. 150 en snelheid 6 tot 6.16 min. km verder te gaan. Dat liep tot 35 km zonder problemen goed door, maar toen werden de benen erg zwaar. Gevoel dat je tegen de kramp aan gaat zitten. Dus paar keer rekken/strekken en wandelen. Op 38 km mijn supporters in vak van Holland runners, rustig nog wat gel, drinken en rekken strekken en laatste bemoedigende woorden. Laatste kilometers tempo deels rond 8.30/km, nog een keer rekken/strekken en wandelen. De laatste 2 kilometer nog 7 min/km kunnen volhouden. Dan over de finish, dit is eens ..... en na een half uur denk je dat kan een volgende keer beter. Eerste ervaringen van andere lopers, waaronder aantal sportrusten aanhangers, het was de warmte die invloed had op hartslag en tempo. Maar uiteraard ben ik benieuwd wat zijn verder nog tips en ervaringen om ook de laatste kilometers goed door te kunnen lopen.

Wat goed Bert! Voor mij was berlijn ook de eerste marathon. Lekker gelopen en ik kon gelukkig prima mijn hartslagzones bijhouden. Ik heb uiteindelijk wel enorm, veel langzamer gelopen dan de "prognose" was, maar wel continu met een enorme glimlach rond kunnen kijken, geen kramp en natuurlijk wel zware benen de laatste 10 km. Niet vooruit te branden. Maar ik vind het toch ongelooflijk dat ik 42 km heb kunnen lopen met een schema van maximaal 14km.. echt lachuh!

Maarten

Leuk en herkenbaar verhaal. Ook ik liep mijn eerste marathon in Berlijn met dit schema. Ook mijn hartslag was te hoog bij een toch niet te hoog tempo ( dacht ik). Bij mij sloeg de kramp erin bij 32 km. Ik vraag me af, was het de warmte? Of toch te weinig kilometers Getraind? Te veel stress in de voorvereidingsoeriode gehad? Of had ik mezelf te hoog ingeschat en heb ik te hard gelopen ( gezien mijn hartslag wel)? Ik weet niet of er een tweede komt, maar om deze vragen te beantwoorden zou dat wel moeten.
Maar goed, we hebben het gedaan en volbracht!!
Groet, Carla

Hulde!

Met blijde groet,

Rob

Zeker herkenbaar en gefeliciteerd!

Warmte speelt zeker een rol, ik vermoed dat het bij mij ook leidde tot een (te) hoge hartslag terwijl tempo lager lag dan tijdens trainingen. Daar word je onderweg niet zekerder van.

Tijdens die trainingen heb ik een paar keer met grote hitte gelopen, daar zaten stukken in de volle zon bij en stukken in de schaduw. Ik heb (niet wetenschappelijk onderbouwd, via checken van het horloge) gezien dat de hartslag een slag of 5 afnam als ik van de zon de schaduw in ging.

Maar we hebben het inderdaad wel gehaald