De Koffiehoek - het forum voor Sportrusters

Hoi,
Ik volg sinds januari nauwgezet de 100 dagen training voor komende marathon in Rotterdam. Ik train alleen en loop hem straks ook alleen en merk dat ik het al met al best wel spannend vind. Ook merk ik dat ik de laaste weken ook best wel zwaar vind. Ik mag niet klagen want het gaat op zich goed. Stiekem heb ik halverwege de 100 dagen een test loop gedaan van 26 km, gewoon om te voelen hoe dat was en dat ging prima. Mijn 10 km tijd is verbeterd (van 1.03 naar 55 min.), m'n hartslag voelt goed (ik loop soms ook zonder meter en gewoon op gevoel) en Running Buddha is mijn lijfboek op het moment. Ook let ik vanaf nu meer op mijn eten. Toch merk ik dat het trainen mij veel energie kost en minder efficiency en blijmoedigheid oplevert als in het begin. Ook schud ik bijvoorbeeld de 14 km afstanden niet zo heel gemakkelijk uit mijn mouw als ik had gewild. En daarbij kan ik niet ontkennen dat de afstand van 42 km mij bij vlagen eh nou ja, beangstigt... Kortom, ik ben toe aan een stukje mental support. Anyone, herkenbaar?

Hoi Wendy,

Ik herken dit wel hoor, hoe beter je getraind raakt, hoe harder je moet werken om de juiste hartslag te halen. Als je dat eenmaal door hebt, en het gaat voor je gevoel niet zo goed, kun je juist trots zijn op jezelf, het gaat steeds beter!

Dus eigenlijk kun je altijd blij zijn: als je de hartslag makkelijk haalt, dan hoef je voor je gevoel minder hard te werken en is de training prettiger, haal je de hartslag met moeite, dan is dat een teken dat het steeds beter gaat, en kun je daar weer je blijde gevoel uit halen!

En vergeet niet: de laatste weken loop je ook al hele marathons, alleen doe je dit verspreid over 4 trainingen. Op dag 100 doe je gewoon die trainingen op 1 dag. En dat gaat makkelijk, want de week ervoor loop je vrijwel niet

Met blijde groet,

Rob

Hoi Wendy,

ik herken het hoor! Bij mij slaat de spanning ook toe.
Ik heb het programma bijna helemaal gevolgd, ik heb 2 testlopen gedaan van 25 en 21 km, die gingen goed en af en toe een Roparuntraining in plaats van wat het schema me voorschreef. Nu nog 2 weken strak trainen, ik knijp hem behoorlijk. Vooral omdat ik vorig jaar een regulier schema prima uitgetraind heb en bij de marathon uitgestapt ben op 23 km.(ik voelde al gelijk dat het hem niet ging worden)
Doodeng dus.
Ik heb ook bijna alles alleen getraind en ik ga hem ook alleen lopen. 42 lange kilometers in 4:15 wil ik halen.
Spannend! Maar ik ga ervoor! Een beetje mental support is fijn!

Mijn rusthartslag is prima, de ene keer moet ik mijn best doen om mijn hartslag te halen en de andere keer moet ik mezelf indammen. Wel heel goed geleerd om me bewust te zijn van mijn lijf de afgelopen 80 dagen.

Succes in Rotterdam! Ik zal naar je uitkijken

groet Marjolijn

Hoi Marjolijn, Rob,
Dankjewel voor jullie berichtjes. Fijn om het even te kunnen delen.
Marjolijn, 4.15 is een strakke tijd! Ik streef voor mijzelf naar 4.30 uur. Ik heb me aangemeld bij een 'haas' via de website, maar ik heb nog niets gehoord. Was jij ook bij de sportrusten bijeenkomst in Nederhorst in Januari?

Groet!

Hi,

Ook ik begin hem te knijpen hoor ik ben netjes op schema, tussendoor een halve marathon gelopen wat heel goed ging, maar ik zie wel een beetje op tegen die 42 km hoor. Mijn 14km afstanden vind ik ook nog best zwaar, niet dat ik moe ben, maar meer het idee dat het best ver is en een marathon nog veel verder. Natuurlijk heb ik er ook enorm veel zin in, ik ben zo benieuwd of ik het ga halen

Groetjes José van

hoihoi,

nee ik was niet bij Nederhorst.
Goed idee trouwens Jose, om bij een haas te gaan lopen.
Zou dat nog kunnen?

spannend, maar ik heb er ook zin in!

groet!

Hoi Marjolijn, ja als het goed is wel. Hoewel ik nog niets terug heb gehoord.... Er is ook een haas voor 16.15. Het kan via de marathon website. Misschien probeer ik die ook wel.
Groet,

Ik bedoel natuurlijk 4.15 het is nog vroeg...

Je hoeft je alleen aan te melden als je zelf haas wilt zijn, als je mee wilt lopen met een haas, hoef je deze alleen maar te volgen
http://nnmarathonrotterdam.nl/lopers/pacing-team/

Met blijde groet,

Rob

Hallo Wendy,

Mijn ervaring in de voorbereiding is dat het zelden verloopt zoals gepland Altijd wel een pijntje, twijfel of een slechte dag, maar sinds ik "stiekem" een halve marathon heb gelopen, welke goed verliep, zie ik het wel zitten.
Ik vind het mentale gedeelte het zwaarst wegen

Richttijd 4:15 - 4:30 dus wellicht zie ik nog een sportruster lopen!
Groet Ramon

Volgens mij is het aanmeldformulier niet voor de haas zelf bedoeld, maar voor de deelnemers die gehaasd willen worden. De organisatie stuurt paar dagen vantevoren meer info met waar te verzamelen bijvoorbeeld. Uiteraard kun je ook zonder aanmelding met het ballonetje van een pacer meelopen.

Bedankt voor jullie reacties. Het mentale deel is, naast de fysieke voorbereiding idd ook echt een ding! Goed om te merken dat ik daarin niet alleen ben. Eigelijk zou je voor het mooie een herkenningssticker/bandje/button op moeten kunnen doen om andere sportrusten lopers te kunnen herkennen! Zodat je elkaar ook ter plekke nog kunt steunen haha. Vwb de haas, ik heb mij aangemeld via de site en verwacht idd tzt ook van de haas een berichtje over waar te verzmelen/ melden oid.

Jullie hebben gelijk, je kunt je aanmelden als je achter een "Pacer" aan wilt lopen, ik had het verkeerd begrepen...
(of er gewoon achter aan lopen )
Rob

Hey Rotterdam toppers,

wat ik me afvraag: wanneer je achter zo, n haas aanrent, verlies je dan niet heel snel je marathonhartslag uit het oog?

Gr. Marjolein

Ik denk dat dat meevalt, je kan nu wel ongeveer inschatten hoe hard je loopt op je marathon hardslag.
Ik gok 4:15, maar misschien ga ik voor veilig en kies ik voor 4:20.
sinds gisteren speelt mijn achillespees en peesplaat vervelend op, gedver, echt geen zin in.
Vandaag maar even rust en morgen "vogelen". Hopelijk vrijdag gewoon rustig de 14 km.
Hebben jullie dat ook, dat je steeds je schema omgooit naar wat beter uitkomt? Ik loop alles, maar steeds in andere volgorde..

groet Marjolijn

Beste allemaal
Ook ik vind het spannend! Vorige week dacht ik er helemaal klaar voor te zijn. Het wachten op 10 april duurt me nu te lang. Zo bang (weer) iets te breken, te verstappen of een griepje te krijgen.

Ook nu nog drie weken doortrainen valt me zwaar. Maar ik denk maar zo....nu niet laten versloffen want al die andere dagen zijn dan toch zonde van de tijd en energie die erin gestoken is. Ik ga nu niet meer in snelheid vooruit. Maar dat vind ik niet erg.
Het komt voor dat ik 30 minuten moed verzamel en zeg ik heb geen zin geen zin geen zin, voordat ik ga en dan natuurlijk met een smile terug kom, dan was het toch wel lekker! 100 dagen trainingsschema vind ik achteraf bekeken wat lang, ik ben er klaar voor/ mee!

Over dat pacen en een richttempo/tijd:
Uit de verhalen die ik hoorde (workshop) en las (boeken en site) had ik begrepen dat je juist bij een (eerste) marathon en vooral als je via sportrusten rent er maar een regel is: je hartslag volgen. Dus geen pacer volgen, geen richttijd in gedachten.... Laat los en ren op je eigen persoonlijke marathon hartslag, toch?
Een iets te hoge snelheid die dag (tegenwind etc), maar ook een hogere hartslag kan je sneller uitputten en zorgen dat je bij 30 km kapot gaat. Ik heb een doel: soepel over de finish komen, want van dat moment wil ik zeker kunnen genieten en met een smile over die lijn komen.

Ben benieuwd of het gaat lukken....

groetjes MIranda

Ps ik loop voor de nierstichting voor sponsoring draagbare kunstnier, voor wie meer info wil en me wil steunen:
http://actie.nierstichting.nl/marathonamsterdam

(voor de oplettende lezer: er staat marathon amsterdam in de link, omdat ik de site al had aangemaakt 101 dagen voor Amsterdam, alleen brak ik toen mijn voetbotje, weg marathon, deste meer hoop ik dat het dit jaar in Rotterdam goed gaat)

Hoi Miranda,

MirandaBoom schreef:Beste allemaal
Over dat pacen en een richttempo/tijd:
Uit de verhalen die ik hoorde (workshop) en las (boeken en site) had ik begrepen dat je juist bij een (eerste) marathon en vooral als je via sportrusten rent er maar een regel is: je hartslag volgen. Dus geen pacer volgen, geen richttijd in gedachten.... Laat los en ren op je eigen persoonlijke marathon hartslag, toch?
Een iets te hoge snelheid die dag (tegenwind etc), maar ook een hogere hartslag kan je sneller uitputten en zorgen dat je bij 30 km kapot gaat. Ik heb een doel: soepel over de finish komen, want van dat moment wil ik zeker kunnen genieten en met een smile over die lijn komen.

Je hebt helemaal gelijk hoor, het advies is om je hartslag te volgen, maar een ieder is natuurlijk vrij om te kiezen welke strategie zij of hij aanhoudt
Een pacer kan wel handig zijn om de eerste kilometers door te komen als je je hartslag niet onder controle krijgt vanwege spenning, publiek etc.

Succes!
Met blijde groet,
Rob

Hey Rob,

met dat laatste ben ik het geloof ik toch niet helemaal eens. Als je in het begin je hartslag niet onder controle hebt, denk ik dat je je sowieso niet moet bezighouden met een pacer, maar dat je je vooral moet bezighouden met je ademhaling. Als je eenmaal lekker in de juiste hartslag zit en je ademhaling oké is, kun je misschien eens om je heen kijken of er iemand is die ook op jouw tempo loopt, toch?!
Ik wil niet eigenwijs zijn, maar ik doe het toch ff
Voor zover ik heb begrepen is het hele principe van Sportrusten nu juist, dat je 100 dagen traint op de hartslag(zone) die je loopt tijdens de marathon, en dat de ademhalingsoefeningen je helpen om die hartslag onder controle te houden. Pas op het eind de hartslag loslaten en zien wat je nog kunt. Als je dan op het 'moment suprême' dat hele principe overboord gooit en achter een pacer aanrent die op snelheid loopt en uiteraard niet op jouw hartslag, had je dan niet beter 100 dagen op die snelheid kunnen trainen?
Ben toch ook wel benieuwd hoe Koen en Stans daarover denken.
Groets, Marjolein

Toch begrijp ik wel wat Rob bedoelt. Natuurlijk trainen we met zijn allen 100 dagen op of rond marathonhartslag, maar wedstrijdspanning is maar moeilijk na te bootsen. En het zou toch zonde zijn als je goed getraind en uitgerust aan de start staat en dan gefrustreerd raakt doordat je hartslag wat hoger is dan normaal (waardoor het nog lastiger wordt om deze omlaag te krijgen).

Als je inmiddels ruim 80 dagen onderweg bent, kun je als het goed is een aardige inschatting maken van het tempo dat hoort bij je (lage) marathonhartslag. Als dat overeenkomt met een pacer lijkt het mij juist prima om daar een aantal kilometer (of langer) achteraan te lopen. Voorkomt in ieder geval een andere valkuil: te snel starten.

Is mijn mening, maar ook ik schijn eigenwijs te zijn

Ik zeg, gewoon kijken wat bij je past. Ik weet inmiddels hoe hard ik ongeveer ga op mijn marathon hartslag, dat is een aardig strakke tijd. Het gaat erom hoe je je voelt op zo'n spannende dag. Ik vind het bijvoorbeeld wel prettig om af en toe een praatje te maken onderweg, anderen kunnen daar helemaal geen behoefte aan hebben.
Iedereen loopt zijn eigen marathon, ik vind een pacer prettig, ik kan hem/haar loslaten als mijn hartslag toch te hoog lijkt te zijn. Maar gezien de zenuwen zal de eerste 10 km zal mijn hartslag zeker te hoog zijn (alhoewel ik hem in het startvak van de CPC wel laag kreeg ondanks de zenuwen), maar als ik dan de tijd aanhoud die ik normaal ongeveer loop, verwacht ik met goed op de ademhaling letten en rustig door te lopen op hartslag te komen.

Het voelt een beetje als Sinterklaas; je weet dat het komt maar niet hoe het zijn zal.

Nog 1 weekje trainen; vanmorgen liep ik prima, ondanks een blessure.

Succes allemaal!