M'n eerste marathon!!
Geplaatst: 29 feb 2016, 11:15
Jawel, gisteren (zondag 28-2-16) m'n eerste marathon gelopen
Na 100 dagen Sportrusten.
Nee, ik heb geen georganiseerde tocht gelopen, gewoon alleen in m'n uppie. Ik had deze datum niet specifiek gepland maar omdat het zulk schitterend weer was dacht ik: "wat kan mij het schelen, ik doe het gewoon". Hier mijn ervaringen.
Niet ontbeten, wel een smoothie gemaakt van fruit na mijn eerste kop koffie en een banaan (die doe ik nooit in een smoothie want dat doet me dan direct denken aan een kinderhapje
Bidon gevuld met kraanwater maar ook een extra 'weggooiflesje' gevuld met water die ik gewoon in m'n hand hou. De bidon in een heupband
3 'Gels' meegenomen. Na wat uitprobeersels gebruik ik SiS omdat hier geen suiker in zit (dan kan je net zo goed een suikerklontje meenemen...) en omdat het meer vloeibaar is.
Water en gels is gebaseerd op het advies (ik meen in het boek) 10,20,30=gel, 15,25,35,40=water
Extra accu voor m'n telefoon om dat GPS m'n accu leeg slurpt
Langer dan normaal (2-3 min.) wel ongeveer 9-10 minuten een ademhalingsoefening gedaan voor de start. Ik was duidelijk opgewonden door mijn zojuist genomen beslissing...
Nadat ik op 'Start' had gedrukt van mijn hardloop app (die dat post op Facebook) wist ik dat er geen weg terug meer was. Opgeven zou tot vragen leiden, een goede stok achter mijn mentale deur.
Op de bonnefooi (vwb richting) ben ik gaan lopen maar al snel bedacht ik me dat ik geen 'rondje' moest gaan lopen. Als ik een zwak moment zou krijgen zou ik dan misschien halverwege gemakkelijk kunnen besluiten terug naar huis te gaan. Ik koos dus voor een route met halverwege een keerpunt. In mijn geval Scheveningen-Hoek van Holland-Scheveningen.
De eerste 7,5 km extreem sterk op m'n hartslag gelet. Ik weet dat ik in die eerste kilometers de nijging heb om 'uit de band te springen'.
De gels bleken voor mij echt beloningen, ik kon er echt naar uitkijken.
Bij het 'keerpunt' bleek dat ik voor m'n eerste marathon toch beter naar de wind had moeten kijken. Tegen de wind in beginnen en met windje mee eindigen is toch net even wat fijner
Voor de 30km had ik een bijzondere gel bedacht: eentje met caffeine. Die werkte te goed waardoor ik tot 35km met een te hoge hartslag heb gelopen. Dat brak me later op. Deze gel neem ik voortaan wel weer mee maar bewaar hem voor een later moment.
KM38 en 39 waren heel zwaar. Ik moet soms op Monty Python - Ministry of silly walks hebben geleken. Ik heb extreem vertraagd om maar door die fase heen te komen. Zo plotseling als het kwam, zo plotseling was het weg.
De laatste 2,5km was een roes. Ik wist dat het ging lukken!
Ik kan niet beschrijven hoe trots ik was dat het me was gelukt! 04:36:31 was mijn tijd en m'n espresso smaakte fenomenaal!! maar blijkbaar was dat niet genoeg. Een liter chocolademelk ging er zomaar achteraan.
Het "weer uitzetten van de motor" zoals beschreven in het boek door ademhalingsoefeningen was echt noodzakelijk. Met die ademhalingsoefeningen hield ik echt m'n hartslag onder controle om lekker te kunnen herstellen. De rest van de middag en avond heb ik niets, maar dan ook niets meer gedaan behalve bank hangen en drinken. Ik was vermoeid maar niet uitgeput, geestelijk helemaal fit maar m'n benen wilden even niet meer naar me luisteren. Geen pijntjes gelukkig.
Nu, the day after, voel ik in m'n bovenbenen en kuiten een lichte spierpijn en in m'n hoofd een lichte roes die mij dit deed schrijven.
Bedankt Sportrusten voor een programma dat werkt!
Nee, ik heb geen georganiseerde tocht gelopen, gewoon alleen in m'n uppie. Ik had deze datum niet specifiek gepland maar omdat het zulk schitterend weer was dacht ik: "wat kan mij het schelen, ik doe het gewoon". Hier mijn ervaringen.
Niet ontbeten, wel een smoothie gemaakt van fruit na mijn eerste kop koffie en een banaan (die doe ik nooit in een smoothie want dat doet me dan direct denken aan een kinderhapje
Bidon gevuld met kraanwater maar ook een extra 'weggooiflesje' gevuld met water die ik gewoon in m'n hand hou. De bidon in een heupband
3 'Gels' meegenomen. Na wat uitprobeersels gebruik ik SiS omdat hier geen suiker in zit (dan kan je net zo goed een suikerklontje meenemen...) en omdat het meer vloeibaar is.
Water en gels is gebaseerd op het advies (ik meen in het boek) 10,20,30=gel, 15,25,35,40=water
Extra accu voor m'n telefoon om dat GPS m'n accu leeg slurpt
Langer dan normaal (2-3 min.) wel ongeveer 9-10 minuten een ademhalingsoefening gedaan voor de start. Ik was duidelijk opgewonden door mijn zojuist genomen beslissing...
Nadat ik op 'Start' had gedrukt van mijn hardloop app (die dat post op Facebook) wist ik dat er geen weg terug meer was. Opgeven zou tot vragen leiden, een goede stok achter mijn mentale deur.
Op de bonnefooi (vwb richting) ben ik gaan lopen maar al snel bedacht ik me dat ik geen 'rondje' moest gaan lopen. Als ik een zwak moment zou krijgen zou ik dan misschien halverwege gemakkelijk kunnen besluiten terug naar huis te gaan. Ik koos dus voor een route met halverwege een keerpunt. In mijn geval Scheveningen-Hoek van Holland-Scheveningen.
De eerste 7,5 km extreem sterk op m'n hartslag gelet. Ik weet dat ik in die eerste kilometers de nijging heb om 'uit de band te springen'.
De gels bleken voor mij echt beloningen, ik kon er echt naar uitkijken.
Bij het 'keerpunt' bleek dat ik voor m'n eerste marathon toch beter naar de wind had moeten kijken. Tegen de wind in beginnen en met windje mee eindigen is toch net even wat fijner
Voor de 30km had ik een bijzondere gel bedacht: eentje met caffeine. Die werkte te goed waardoor ik tot 35km met een te hoge hartslag heb gelopen. Dat brak me later op. Deze gel neem ik voortaan wel weer mee maar bewaar hem voor een later moment.
KM38 en 39 waren heel zwaar. Ik moet soms op Monty Python - Ministry of silly walks hebben geleken. Ik heb extreem vertraagd om maar door die fase heen te komen. Zo plotseling als het kwam, zo plotseling was het weg.
De laatste 2,5km was een roes. Ik wist dat het ging lukken!
Ik kan niet beschrijven hoe trots ik was dat het me was gelukt! 04:36:31 was mijn tijd en m'n espresso smaakte fenomenaal!! maar blijkbaar was dat niet genoeg. Een liter chocolademelk ging er zomaar achteraan.
Het "weer uitzetten van de motor" zoals beschreven in het boek door ademhalingsoefeningen was echt noodzakelijk. Met die ademhalingsoefeningen hield ik echt m'n hartslag onder controle om lekker te kunnen herstellen. De rest van de middag en avond heb ik niets, maar dan ook niets meer gedaan behalve bank hangen en drinken. Ik was vermoeid maar niet uitgeput, geestelijk helemaal fit maar m'n benen wilden even niet meer naar me luisteren. Geen pijntjes gelukkig.
Nu, the day after, voel ik in m'n bovenbenen en kuiten een lichte spierpijn en in m'n hoofd een lichte roes die mij dit deed schrijven.
Bedankt Sportrusten voor een programma dat werkt!