28km was niet makkelijk: zorgen om marathon
Geplaatst: 11 sep 2022, 18:38
Hoi Rob,
Omdat Koen het er over had dacht ik dat vandaag een goede dag was voor één keer een echt lange loop. Het werd 28 km.
Tegelijkertijd ook eens wat oefenen met bananen eten en gelletjes (had ik nog nooit gedaan). Die bananen vooraf en tijdens het inlopen, en die gelletjes bij km 8, km 16 en km 24 ook prima. Dus dat gedeelte van de test is "goed gelukt".
Maar de afstand! Na afloop had ik geen enkel idee hoe ik hier nog een kilometer aan vast had kunnen knopen, laat staan 14. Okee, het was 22 graden, ik had wat persoonlijke stressoren de afgelopen dagen en ook wat stress bij het route zoeken bij Weesp en Muiden, En natuurlijk voor het eerst dat eten. (Tot zover de smoezen).Tot kilometer 13 ging ik echt lekker, zeer lage hartslag bij een aangenaam, ontspannen, redelijk snel tempo. Maar daarna in de warmte (lang stuk zonder schaduw) ben ik zo stuk gegaan! Mijn hartslag liep op tot boven de marathonzones, en die kreeg ik moeilijk omlaag. En mijn tempo zakte enorm. De laatste kilometers kwam ik nauwelijks door. Pijntjes, zware benen, stijve hamstring, kuit, enkels... (Ik kon mezelf toen nog wel pushen door met wat omweggetjes de 28km te halen). Thuis aangekomen dus werkelijk geen idee hoe ik nog een meter verder had kunnen lopen.
Ik was gisteren best vol vertrouwen voor de marathon. Maar nu opeens niet meer. Wat heb ik fout gedaan? Wat kan ik op de marathondag beter doen? Hoe krijg ik weer wat zelfvertrouwen?
Alvast dank voor je antwoorden,
Bruno
Omdat Koen het er over had dacht ik dat vandaag een goede dag was voor één keer een echt lange loop. Het werd 28 km.
Tegelijkertijd ook eens wat oefenen met bananen eten en gelletjes (had ik nog nooit gedaan). Die bananen vooraf en tijdens het inlopen, en die gelletjes bij km 8, km 16 en km 24 ook prima. Dus dat gedeelte van de test is "goed gelukt".
Maar de afstand! Na afloop had ik geen enkel idee hoe ik hier nog een kilometer aan vast had kunnen knopen, laat staan 14. Okee, het was 22 graden, ik had wat persoonlijke stressoren de afgelopen dagen en ook wat stress bij het route zoeken bij Weesp en Muiden, En natuurlijk voor het eerst dat eten. (Tot zover de smoezen).Tot kilometer 13 ging ik echt lekker, zeer lage hartslag bij een aangenaam, ontspannen, redelijk snel tempo. Maar daarna in de warmte (lang stuk zonder schaduw) ben ik zo stuk gegaan! Mijn hartslag liep op tot boven de marathonzones, en die kreeg ik moeilijk omlaag. En mijn tempo zakte enorm. De laatste kilometers kwam ik nauwelijks door. Pijntjes, zware benen, stijve hamstring, kuit, enkels... (Ik kon mezelf toen nog wel pushen door met wat omweggetjes de 28km te halen). Thuis aangekomen dus werkelijk geen idee hoe ik nog een meter verder had kunnen lopen.
Ik was gisteren best vol vertrouwen voor de marathon. Maar nu opeens niet meer. Wat heb ik fout gedaan? Wat kan ik op de marathondag beter doen? Hoe krijg ik weer wat zelfvertrouwen?
Alvast dank voor je antwoorden,
Bruno