De Koffiehoek - het forum voor Sportrusters

Inmiddels 4 weken aan de slag. En het gaat lekker!

Van tevoren heb ik mij best zorgen gemaakt, of het me wel zou lukken om 4 keer per week te trainen.
Werken, moeder van twee kids.. Passen en meten wat oppas betreft dacht ik. Maar dat valt me allemaal reuze mee. Het is me alle keren goed gelukt. Zorgen om niets dus!

Stiekem had ik gehoopt dat de kilo's er van af zouden vliegen.. Dat is nog niet het geval. Wel krijg ik iedere dag wel te horen, dat ik er goed uit zie. Nou dat is toch top?

Op mijn werk heb ik een aantal collega's die fanatieke hardlopers zijn. Zij hebben meerdere marathons gelopen, via de "traditionele" trainingsmethoden. Zij zijn nogal kritisch op het feit dat ik een marathon ga lopen, met sportrusten.
"Maar jij loopt toch helemaal nog niet lang? Je hebt vorig jaar voor het eerst een halve marathon gelopen!" En; "goh nou ik ben heel benieuwd hoor, ik geloof er niet in. Ik geloof dat je echt wel die kilometers nodig hebt". Ik was hier al voor gewaarschuwd, dus ik was voorbereid. Toch maakt het me af en toe onzeker.. Kan ik dit wel? Dat maakt me soms wat onrustig...

Gelukkig hebben we voor de onrust de ademhalingsoefeningen!

Afgelopen donderdag heb ik mijn eerste keer de 10 km voluit gelopen.
Het was nogal een drukke (stressvolle) week op mijn werk. Dus waarschijnlijk had ik al wat spanning opgebouwd.
Tijdens het lopen merkte ik dat mijn ademhaling niet lekker ging. Oppervlakkig en niet prettig.
Nu moet ik zeggen dat ik iemand ben, die het liefst comfortabel loopt. Ik loop niet graag buiten mijn comfortzone. Rustig tempo, waarbij ik gezellig kan kletsen en lachen. dat doe ik het liefst. Oudejaarsdag heb ik met een loopje meegedaan en toen een beetje buiten mijn comfortzone de 10 km in 57,29 gelopen. Daar was ik best tevreden mee. Nu, 4 weken later heb ik de 10 km voluit gelopen. In 54,46!! Nou dat had ik echt niet verwacht.. De trainingen werken dus goed! Het lopen ging verder top. Alleen mijn ademhaling ging niet goed. Ik heb geen last van verzuring, zere benen of wat dan ook. Alleen die ademhaling, te krampachtig. Misschien zit het ook wel tussen mijn oren, of ga ik al krampachtig lopen, omdat ik buiten mijn comfortzone moet lopen? Geen idee. Daar is nog wel winst te behalen voor mij.

Vaak doe ik voordat ik ga slapen nog even ademhalingsoefeningen. En dan ga ik automatisch aan de marathon denken.
Met als resultaat dat ik regelmatig in mijn dromen de marathon loop. goh.. Wat een eind!

Al met al vind ik het top gaan... Ik hoop dat de spanning wat af zal nemen de komende weken, dat ik wat meer vertrouwen krijg!
Ik voel me met de week sterker worden.

Groetjes Maaike

Hoi Maaike,

hier hetzelfde een beetje.
Ik heb vorig jaar een reguliere marathontraining gedaan en tijdens de marathon uitgestapt helaas, na 23 km. Ik voelde al op de 10 km dat het niet ging lukken. Terwijl ik alles kletsend en lachend heb uitgetraind.(t/m 35 km)
Dus ik dacht dit moet anders; ook een druk gezin en de filosofie van sportrusten sprak me aan.
Ik vond het heel moeilijk om op hardslag te lopen; zo'n ander gevoel dan dat je kletsend je rondje doet.

Ik heb van de week ook de 10 voluit gelopen en een flinke verbetering. Van 55 min naar 51:30, echt super (ik had wel een goeie haas, dat hielp enorm, want het weer was echt vreselijk). Benen voelde prima maar mijn ademhaling was ook echt niet goed, veel te hoog. Ik kon het ook niet meer goed krijgen, maar dacht, met voluit ga je voluit en dat is geen marathon; dus gaan met die banaan.

Ik vind het eigenlijk ook heel spannend, ik ga volgende week een 25 km loopje hier in de buurt lopen; gewoon voor de zekerheid. Op een marathonhartslag van 130, dan ga ik denk ik zo'n 6:12/km. Maar ik vind het eigenlijk doodeng. (terwijl ik met kerst gewoon 21 km liep, op gevoel). Maar met het letten op je hartslag en niet gewoon lopen zonder na te denken vind ik best lastig .

Het trainen gaat ook bij mij prima; maar de spanning blijft wel een beetje..
Hopelijk neemt het na volgende week af. (soort bevestiging)

Ik ben wel benieuwd naar de volgende 10 km voluit.

succes met trainen!

groet Marjolijn

Wat leuk om de verhalen te horen.. Ik ben nu 52 dagen onderweg en merk de afgelopen weken dat ik niet veel sneller wordt. De eerste weken waren echt top en ik merkte dat mijn snelheid omhoogvloog. Na mijn 10km voluit werd mijn schema bijgewerkt en sinds dien kon ik die hartslagen en niet meer bereiken (te hoog).
Dus daarom een klein tandje terug geschakeld en geaccepteerd dat ik nu op een soort plateau ben aangeland. Over twee weken weer een keer voluit 10km eens kijken hoe dat gaat.

Ik merk ook dat de meeste mensen echt niet snappen dat je op deze manier kunt trainen voor 42km. Voor mij is eerst in maart een halve marathon en dan in September Berlijn! Heel veel succes voor iedereen die voor Rotterdam aan het trainen is.

grtn

Maarten

Leuk dat het verhaal herkenbaar is Marjolijn!
Ik ben heel benieuwd hoe je 25 km gaat volgende week..
Succes in elk geval!

En Maarten, goed om te lezen je verhaal. Ook dat het dus even wat minder moet gaan en je je plan dan weer even moet bijstellen.
Jij ook succes!

Groetjes Maaike

Fijn om jullie ervaringen te lezen.
Ik heb vergelijkbare ervaringen.

Op mijn werk waarschuwen 'ervaren' hardlopers me voor de marathon afstand, ze vinden het ongelofelijk deze training en vinden ook dat ik zo 'niet echt' train voor de marathon. Vertellen me hoe 'dood' ze zijn gegaan op het 32 km punt etc. Tot nu toe antwoord ik met een stralende glimlach dat ze het wel zullen zien en dat ik er alle vertrouwen in heb.
Ondertussen loop ik ook voor het goede doel de 'Nierstichting' wat wel maakt dat de druk groter is. Heb vele sponsors gevonden en nu kan en mag ik niet falen: geeft wel wat onrust, maar ook veel voldoening.

Wat ook spanning geeft is een regelmatig vastzittende enkel. Dan beweegt de enkel niet soepel in het gewricht en is de afwikkeling van mijn voet wat verstoort. Een ruk van de fysio en het zit weer goed, dan loop ik als een speer, maar als het vast zit, krijg ik enkel en pees klachten. Ik natuurlijk niet iedere dag langs de fysio, dus doe trouw iedere dag oefeningen om het los te houden en draag alleen nog stoer boots, geen hakjes meer helaas. Het is het resultaat van een omgezwikte enkel met een breuk afgelopen jaar. (NB 1 dag voor toen mijn 100 dagen schema Amsterdam zou starten zat ik in het gips)
Maar goed, het lukt allemaal nu wel, maar dat gaat niet vanzelf en kost een goede planning, zorgvuldige oefeningen en doorzettingsvermogen. Maar als ik loop...is het lekker en leuk en het geeft ontzettend veel voldoening!

Afgelopen zondag voluit gegaan op de Safarirun Arnhem: slecht weer, bosgrond en stukken modder, maar gelopen in 56.55. Was helemaal blij ermee. Ben dus echt sneller geworden. Heb wel echt een wedstrijd nodig om voluit te gaan. Op een training of in mijn eentje heb ik moeite om helemaal voluit te gaan. Het schema werkt dus.

Heb nu nieuwe hartslag zones gekregen en ik denk dat dit ook wel de hartslagen worden waar ik prettig bij loop met de marathon. Ik hoef de volgende keer dan ook niet perse nog sneller te gaan. Is goed zo.
Wel ga ik er nog -4 kg vanaf trainen. Wat wel lastig is, heb zo'n trek de hele dag (spieren opbouwen?). Het streven is wel deze kg er voor 10 maart af te hebben. Lijkt me niet handig om laatste weken nog af te vallen. Met die -4 kg had ik gelezen het makkelijkste toch nog sneller te worden en ook voor mijn enkel lijkt het handig minder gewicht mee te nemen.

Beste koffiehoek lezers...laten we ons niet gek maken door de traditionele hardlopers met hun beste bedoelingen en waarschuwende adviezen. Ervaren of niet ervaren, waar een wil is is een weg. En wij gaan voor deze weg. Houd je aan dit schema en vooral tijdens de marathon aan je hartslag, dan moet het allemaal goed komen. Ik heb er vertrouwen in.
Nu mijn enkel nog.....

Ha Miranda, natuurlijk gaat Rotterdam op dit schema jou lukken. Er is er maar een die daar soms aan twijfelt en dat ben jij.
En nou ja ook een paar jaloerse types op je werk dan..Die negeren we!.
groetjes
Nikkie

Hoi allen,

ik ben definitief om, vandaag 25 km gelopen op het sportrusten tempo. Inclusief de Heinenoordtunnel door, 2 x. (een pittige tunnel). En het ging super. De eerste 12 km hartslag heel rustig gehouden, rond de 130, ik was de eerste paar km aangehaakt bij een clubje en ondanks dat het heel gezellig was ging de hartslag ervan omhoog, dus ik ben mijn eigen tempo gegaan. Tunnel in op een hartslag van 130-135 niet hoger en weer omhoog heb ik hem tot 145 op laten lopen, de eerste keer ging dat goed, de tweede keer tot 150 omdat er ook een fikse tegenwind stond. De laatste 6 km lukte het niet meer om de hartslag onder de 140 te houden; veel tegenwind. Maar de ademhaling bleef goed; toen ik de finish naderde kon ik het bijna niet geloven: 10 minuten sneller dan vorig jaar en niet stuk gegaan!!!! Nu loop ik geen toptijden hoor; vandaag heb ik hem in 2:28 gelopen, voor mij een prima tijd. Vorig jaar helemaal stuk en nu fluitend op de fiets naar huis!

voor iedereen met spanning en onrust, test jezelf 1 keer, ik heb er echt vertrouwen in gekregen. Nu had ik mij al ingeschreven voor de CPC, die doe ik ook nog, maar is voor mijn gevoel niet meer nodig. Wat een heerlijk vooruitzicht, echt geen ellenlange trainingen!

groet Marjolijn

Fijn de herkenning te lezen..

Wat goed zeg dat je de 25 km zo goed hebt gelopen! Respect zeg!
Het lijkt mij echt een prima tijd...

Hoeveel km ga je lopen bij de cpc?

Gr maaike

Gefeliciteerd Marjolijn! Super!

Met blijde groet,

Rob

De halve Maaike, die had ik al afgesproken met iemand.
Ik heb met de 25 km nu heb ik 1x 11 en 1 x 7 laten schieten en morgen pak ik het schema weer op.
Begin morgen met vogels kijken en dan er weer lekker tegenaan. Het meest bizarre is eigenlijk wel dat ik na de 25 eigenlijk nergens last van heb gehad.
Met de CPC ga ik ook gewoon 1 loopje laten varen uit het schema.

Succes hoor!

groet Marjolijn