De Koffiehoek - het forum voor Sportrusters

Beste Koen en Maarten,

Ruim 100 dagen geleden kwam ik met mijn vrouw en een goede vriend bij jullie om kennis te nemen van het sportrusten programma in aanloop naar de NYC Marathon. Met enig scepsis kwam ik aan in Nederhorst den Berg. Met positief enthousiasme ging ik bij jullie weg.

Ik besloot jullie programma 2 weken strikt te volgen en te kijken wat dit zou doen.
Immers, ik zou nog genoeg tijd hebben om over te schakelen op een traditioneel schema.

De eerste trainingen moest ik aanpoten, omdat ik in een hogere hartslag (tussen 169 en 179) moest trainen dan ik ooit had gedaan. Maar ik voelde me er wel lekker bij, zeker in combinatie met de ademhalingsoefeningen (ook op werk).

Ik besloot door te zetten met het programma met 1 aanpassing. Ik bouwde een 1 halve marathon race in en 1 lange trainingsrun van 28km (2x14km). De gedachte achter deze aanpassing was niet zozeer om conditie op te bouwen, maar om zelfvertrouwen op te doen en andere ongemakken op te zoeken, waar je in een 14km training geen last van hebt (waar schaaft kleding, hoe reageert het lijf op meerdere gels, welke spieren gaan het eerst pijn doen, wat doet dat met je looptechniek).

De halve marathon ging in 1:34 uur, 2 minuten sneller dan ik ooit was.
Afgelopen zondag liep ik de NYC marathon in 3:32 uur. Bovenal ben ik zeer tevreden over hoe de race verliep op dit zware parcours en is dat voor mij HET bewijs dat sportrusten werkt!

Wat mij vooral zal bijblijven zijn het uitgeruste gevoel aan de start, het vlakke schema dat ik kon vasthouden (strong finish), en het vertrouwen dat mijn ideale hartslag mij gaf op de moeilijke momenten in de race (accepteren van langzame km's op de befaamde en beruchte bruggen en het doorzetten in de laatste km's ondanks fysieke 'pijn').

Dank voor de inzichten. Jullie hebben er een ambassadeur voor het programma bij!

Met sportieve groet,

Jurgen

Ben zelf ook bezig met het programma en heb mezelf een marathon in juli 2016 beloofd. Ik heb hetzelfde gevoel; programma zal vwo uithoudingsvermogen werken maar er speelt ook een mentale en fysieke rol mee. Mijn langste afstand is 1/2 marathon, wat gebeurt er met m'n lichaam en geest op langere afstanden?

Voor mij ook de marathon van New York, met het programma van Sportrusten. Ik vond het erg spannend, want ik had wel vertrouwen in het programma maar minder in mijn eigen mentale reactie daarop. Bij de start van de 100 dagen had ik een fikse enkelblessure (kneuzing) en het was heel fijn dat ik rustig mocht beginnen en die ellenlange afstanden, die ik mijzelf had voorgenomen, helemaal niet hoefde te maken. Na 3 weken was de blessure zelfs ongeveer weg en kon ik het programma prima volgen. Zonder dit sportrusten-programma, en dan trainen op mijn eigen manier, was het niet gelukt!
Dit was mijn vierde marathon, maar de laatste was 9 jaar geleden, dus ik was toch heel nerveus. En daardoor kwamen die ademhalingsoefeningen ook goed van pas. Mijn omgeving zegt dat ik rustiger ben geworden en dat voel ik zelf ook zo. Het trainen op ademhaling en hartslaag en het gebruik van de ademhalingsoefeningen door de dag heen, heeft veel van die rust veroorzaakt. Ondanks het fijne programma heb ik een paar keer een forse lange duurloop gedaan; een "mentaal dingetje". Ik wilde wel even weten of de sportdrank goed zou vallen en wat er met mijn spieren/gewrichten gebeurde op langere afstanden. De zekerheid van oja, 28 km kan ik ook zomaar lopen, had ik soms nodig.
De marathon zelf was natuurlijk toch zwaar, zeker met al die bruggen. De eerste 25 km heb ik geconcentreerd op mijn ademhaling en hartslag gelopen en wat minder om mij heen gekeken. Daarna wist ik toch wel dat ik de finish zou halen en kon ik meer van het publiek genieten. Het was op het laatst zwaar, mijn bovenbenen begonnen enorm te protesteren, maar ik heb met een grote glimlach gelopen en het gehaald binnen mijn deadline van 5 uur.
Dat is een paar minuten langzamer dan sportrusten voorspelde op grond van mijn 10km tempo, maar dat zal vast aan die bruggen hebben gelegen.
Ook ik ben nu erg enthousiast over dit programma. Ik hoorde veel van blessures om mij heen in New York, en telkens dacht ik: tja, dan had je maar minder moeten lopen. Zelf heb ik helemaal nergens last van gehad.
Super, zo wil ik het nog wel een keer doen!
Marloes