Berlijn Marathon
Geplaatst: 18 okt 2019, 19:43
Hi Allemaal,
Na een tijdje is het even gaan bezinken en wilde ik toch nog even mijn ervaring delen met sportrusten en de marathon van Berlijn. In de eerste 5 weken had ik er eerlijk een hard hoofd in omdat mijn hartslag enorm laag aangegeven was en ik aan het sloffen was ipv lekker joggen/rennen.
Doormiddel van een berichtje hier op de koffiehoek en in overleg hebben we mijn hartslagen aangepast en dit ging echt perfect! De weken vlogen voorbij en de trainingen gingen echt zo onwijs goed en fijn ik kreeg er steeds meer vertrouwen in. Hoewel ik wel iemand ben die eigenlijk graag goed wilde presteren en gezien mijn huidige hartslag en tempo zou ik volgens dit schema uitkomen op 5:15/5:25, maar ik wist dat ik voor het eerst mee deed aan dit schema en dus niet meteen volle bak die marathon kon knallen op een mooie tijd voor mezelf. Dus zo gezegd ben ik verder gegaan met mijn trainingen zonder te focussen op hartslag en of dit hielp weet ik niet, maar beetje bij beetje werd ik steeds 2-4 min sneller op mijn hartslagen het schema begon echt te werken.
D-Day!! Het was dan zover, BERLIJN ik was er klaar voor. Mijn doel: lekker lopen, heerlijk lopen, behoorlijk genieten. Ik had er thuis alles aan gedaan, 4 kilo afgevallen alle 100 dagen getraind ik was er klaar voor, nu alleen nog de plezier! Ik heb hiervoor al een marathon gelopen, dit viel me zwaarder dan verwacht, ik kreeg het zwaar bij kilometer 27 en vanaf de 30 ben ik zeker 3 x aantal km's gaan wandelen. Ik eindigde uiteindelijk op 5:35. niks mis mee, ik had hem uitgelopen, maar er zat zoveel meer in mij dan dit.
Start was begonnen eerst 14 km volgen voorbij, dit was easy dit rende ik al 100 dagen. Dit was mijn langste duurloop training. In mijn hoofd dacht ik 3x dit rondje en je bent er. Ik voelde me fit echt enorm fit. Tot aan de 21 km vloog het voorbij en de km's tikte echt werkelijk lekker af. Ik moest toegeven vanaf 10 km miezer, regen non stop, ik vind dit heeeerlijk!! ik loop het aller aller aller lekkerste in koud/regenachtig weer. De km's ging lekker voorbij, ik was nog steeds enorm fit, nergens last van en ook nog lang niet het mentale gedeelte wat ik toen bij mijn vorige marathon had. 28 km punt, 2e deel van de marathon had ik alweer gelopen, weer die 14 km ronde en ook deze ging super makkelijk. Ik voelde mijn benen wel ietjes zwaarder worden, maar kop om dacht ik bij mezelf.. je rent al bijna 30 km logisch... Ik had het nog steeds niet zwaar!! ik voelde me nog steeds fit en enorm veel plezier had ik aan deze run tot nu toe. Ik heb wel vaak gedacht oke wanneer komt het wanneer komt het, dat gevoel die klap van de marathon moest komen... maar die bleef schijnbaar hele marathon lekker weg.
30 km voorbij ik liep nog steeds heerlijk, vanaf 37/38 kreeg ik het heel eventjes zwaar, het is toch wel een eind he die 42 km? maar meteen erna bedacht ik mij ook gelijk nog 4 km, wat is nu 4 km? ik keek ook op mn app om te zien wat mijn vriend had gedaan, maar ook te kijken wat mijn verwachte eind tijd zou zijn... als ik zo door bleef lopen kwam ik onder de 5 uur uit, ONDER dacht ik, dat wil ik!! ik heb netjes doorgelopen op zelfde tempo, die laatste 2 km waren bijzonder met zoveel mensen langs de kant en onder de Brandenburger tor door... klein beetje aangezet, want tja het is en blijft toch heel gaaf om langs zo'n rij met mensen te rennen en te finishen op een onwijs mooie tijd voor jezelf!
En dat deed ik 4:58, 37 min sneller dan mijn eerste marathon kwam ik zo onwijs blij en vooral fit de finish over in Berlijn!!
Ik was en ben voor, tijdens en na de finish zo fit geweeest, dat verbaasde mij enorm... 3 dagen heb ik maar spierpijn gehad, daarna? Daarna was alles weg en heb ik heeeerlijk 5 km los gelopen 8 dagen na de marathon zonder enige moeite. Volgende marathon gaat zeker weer met Sportrusten gebeuren!!
Enigste wat ik op de dag zelf lastig vond is dat mijn hartslag die 162 tot aan de 30km moest zijn, helaas 170 was bij het begin. Na 3 km mocht je volgens het boek pas opnieuw kijken en toen was ie nog steeds 170. Ik heb dit negeert, niet dat het verstandig was maar dit tempo wat ik aanhield was het tempo van ijn 162 hartslag die ik al mijn trainingen heb gedaan. Mijn hartslag heeft de hele marathon hoger gezeten dan wat het zou moeten zijn, maar dankzij mijn trainingen heb ik kunnen aanvoelen wat je hartslag doet en welk tempo welk gevoel je waar bij ontwikkeld. Dus was mijn gevoel mijn lijndraad in deze run.
Al met al enorm goede ervaringen met sportrusten, zeker de moeite waard om te proberen en mijn volgende in Chicago 2020 is al geboekt incl het schema van sportrusten! Nu alleen nog mezelf eens aan het denken zetten of ik Rotterdam 2020 wil gaan doen
twijfels nemen toch enorm toe haha
Carolien
Na een tijdje is het even gaan bezinken en wilde ik toch nog even mijn ervaring delen met sportrusten en de marathon van Berlijn. In de eerste 5 weken had ik er eerlijk een hard hoofd in omdat mijn hartslag enorm laag aangegeven was en ik aan het sloffen was ipv lekker joggen/rennen.
Doormiddel van een berichtje hier op de koffiehoek en in overleg hebben we mijn hartslagen aangepast en dit ging echt perfect! De weken vlogen voorbij en de trainingen gingen echt zo onwijs goed en fijn ik kreeg er steeds meer vertrouwen in. Hoewel ik wel iemand ben die eigenlijk graag goed wilde presteren en gezien mijn huidige hartslag en tempo zou ik volgens dit schema uitkomen op 5:15/5:25, maar ik wist dat ik voor het eerst mee deed aan dit schema en dus niet meteen volle bak die marathon kon knallen op een mooie tijd voor mezelf. Dus zo gezegd ben ik verder gegaan met mijn trainingen zonder te focussen op hartslag en of dit hielp weet ik niet, maar beetje bij beetje werd ik steeds 2-4 min sneller op mijn hartslagen het schema begon echt te werken.
D-Day!! Het was dan zover, BERLIJN ik was er klaar voor. Mijn doel: lekker lopen, heerlijk lopen, behoorlijk genieten. Ik had er thuis alles aan gedaan, 4 kilo afgevallen alle 100 dagen getraind ik was er klaar voor, nu alleen nog de plezier! Ik heb hiervoor al een marathon gelopen, dit viel me zwaarder dan verwacht, ik kreeg het zwaar bij kilometer 27 en vanaf de 30 ben ik zeker 3 x aantal km's gaan wandelen. Ik eindigde uiteindelijk op 5:35. niks mis mee, ik had hem uitgelopen, maar er zat zoveel meer in mij dan dit.
Start was begonnen eerst 14 km volgen voorbij, dit was easy dit rende ik al 100 dagen. Dit was mijn langste duurloop training. In mijn hoofd dacht ik 3x dit rondje en je bent er. Ik voelde me fit echt enorm fit. Tot aan de 21 km vloog het voorbij en de km's tikte echt werkelijk lekker af. Ik moest toegeven vanaf 10 km miezer, regen non stop, ik vind dit heeeerlijk!! ik loop het aller aller aller lekkerste in koud/regenachtig weer. De km's ging lekker voorbij, ik was nog steeds enorm fit, nergens last van en ook nog lang niet het mentale gedeelte wat ik toen bij mijn vorige marathon had. 28 km punt, 2e deel van de marathon had ik alweer gelopen, weer die 14 km ronde en ook deze ging super makkelijk. Ik voelde mijn benen wel ietjes zwaarder worden, maar kop om dacht ik bij mezelf.. je rent al bijna 30 km logisch... Ik had het nog steeds niet zwaar!! ik voelde me nog steeds fit en enorm veel plezier had ik aan deze run tot nu toe. Ik heb wel vaak gedacht oke wanneer komt het wanneer komt het, dat gevoel die klap van de marathon moest komen... maar die bleef schijnbaar hele marathon lekker weg.
30 km voorbij ik liep nog steeds heerlijk, vanaf 37/38 kreeg ik het heel eventjes zwaar, het is toch wel een eind he die 42 km? maar meteen erna bedacht ik mij ook gelijk nog 4 km, wat is nu 4 km? ik keek ook op mn app om te zien wat mijn vriend had gedaan, maar ook te kijken wat mijn verwachte eind tijd zou zijn... als ik zo door bleef lopen kwam ik onder de 5 uur uit, ONDER dacht ik, dat wil ik!! ik heb netjes doorgelopen op zelfde tempo, die laatste 2 km waren bijzonder met zoveel mensen langs de kant en onder de Brandenburger tor door... klein beetje aangezet, want tja het is en blijft toch heel gaaf om langs zo'n rij met mensen te rennen en te finishen op een onwijs mooie tijd voor jezelf!
En dat deed ik 4:58, 37 min sneller dan mijn eerste marathon kwam ik zo onwijs blij en vooral fit de finish over in Berlijn!!
Ik was en ben voor, tijdens en na de finish zo fit geweeest, dat verbaasde mij enorm... 3 dagen heb ik maar spierpijn gehad, daarna? Daarna was alles weg en heb ik heeeerlijk 5 km los gelopen 8 dagen na de marathon zonder enige moeite. Volgende marathon gaat zeker weer met Sportrusten gebeuren!!
Enigste wat ik op de dag zelf lastig vond is dat mijn hartslag die 162 tot aan de 30km moest zijn, helaas 170 was bij het begin. Na 3 km mocht je volgens het boek pas opnieuw kijken en toen was ie nog steeds 170. Ik heb dit negeert, niet dat het verstandig was maar dit tempo wat ik aanhield was het tempo van ijn 162 hartslag die ik al mijn trainingen heb gedaan. Mijn hartslag heeft de hele marathon hoger gezeten dan wat het zou moeten zijn, maar dankzij mijn trainingen heb ik kunnen aanvoelen wat je hartslag doet en welk tempo welk gevoel je waar bij ontwikkeld. Dus was mijn gevoel mijn lijndraad in deze run.
Al met al enorm goede ervaringen met sportrusten, zeker de moeite waard om te proberen en mijn volgende in Chicago 2020 is al geboekt incl het schema van sportrusten! Nu alleen nog mezelf eens aan het denken zetten of ik Rotterdam 2020 wil gaan doen
twijfels nemen toch enorm toe hahaCarolien
