Verslagje marathon Antwerpen (100dagen trainen met 3 kleine kids)
Geplaatst: 29 apr 2019, 21:36
Dag allemaal,
Voor iedereen die er misschien iets aan heeft volgt hier een verslag van mijn 100 dagen sportrusten en de marathon van Antwerpen die ik gisteren liep.
Mijn naam is Marjan Van Rompay, 31 jaar, moeder van 3 kindjes (een zoontje van 5 en 2 dochtertjes van 3), echtgenote, muzikante, leerkracht & student.
Toen mijn zoontje 1 jaar was in november 2014 liep ik mijn eerste marathon. Voor de gelegenheid werd het een "Marjanathon" aangezien ik enkele maanden ervoor een blessure opliep en mijn geplande marathon niet kon meelopen. In november was ik er wel klaar voor en liep ik zelf een rondje van 42 km vergezeld door verschillende groepjes lopers in 4u20.
Toen mijn dochters 1jaar en 3 maanden waren liep ik de marathon van Antwerpen (2017) in 4u05.
Mijn kindjes werden een beetje groter en ik ging me terug meer focussen op mijn werk en zo bleef er voor een traditioneel trainingschema geen tijd meer over. Toen 1 van mijn "loopvriendinnen" Eva het over jullie schema had heb ik me gelijk ook ingeschreven 100 dagen voor de marathon van Antwerpen.
Ik trainde zo goed mogelijk volgens "het boekje" en voor het eerst trainde ik ook echt op mijn hartslag. De ademhalingsoefening van 10 minuten heb ik niet elke dag gedaan maar de weken dat ik ze elke dag deed had ik er veel baat bij. De ademhalingsoefening voor elke training heb ik trouw uitgevoerd en maakte me rustig. In plaats van als een halve gek letterlijk de deur uit te lopen kan ik nu steeds zonder een opgejaagd gevoel aan een training beginnen.
22 maart liep ik 30 km voor kom op tegen kanker als onderdeel van de 100km run en 2 weken ervoor liep ik met een vriendin ook eens een ronde van 30km. Tijdens een week wintersport begin maart heb ik een hele week training overgeslagen.
Verder liep ik volgens de voorschriften van 100 dagen wat perfect te combineren viel met mijn gezin en mijn werk. Ik had nu ook veel meer energie over en had totaal geen last van blessures of ochtend stijfheid.
Gisteren was het zover, de marathon van Antwerpen. Mijn 10km tijd stond op 49min23 seconden en dus zou ik volgens de voorschriften rond de 4u20minuten moeten mikken. Een marathon onder de 4uur lopen sprak natuurlijk tot de verbeelding
.
Ik deelde de wedstrijd in in 3 delen van 14km en had mezelf voorgenomen om toch te proberen een uurtje de vlag van 4uur te volgen. Moest het tempo te hoog zijn dan ging ik na een uurtje een ander tempo zoeken. Maar het ging eigenlijk allemaal best goed. Op km 18stonden mijn kindjes me aan te moedigen en liep mijn schoonvader tot km 21 mee. Op km25 stond Michiel, een vriend van me die me aanmoedigde en tot het einde naast me heeft gefietst.
Aan km 35 kreeg ik het zwaar maar kon Michiel me blijven motiveren om zo goed mogelijk mijn tempo te houden. Het hielp ook echt wel dat hij me drank kon aangeven en dat ik vanaf km 25 niet meer moest vertragen bij de bevoorrading. In de allerlaatste 3km kreeg ik het echt zwaar, heb ik nog even wat muziek opgezet en ben ik blijven bijten tot het einde. Ik finishte in 3u57en6sec. Iets wat ik nooit had verwacht. Mijn gemiddelde hartslag was 172, denk dat ik toch een beetje in het rood ben gegaan, maar voor die raceday maakte ik graag een uitzondering.
Met het minst zware schema heb ik mijn beste marathon tijd tot nu toe gelopen én is mijn echtgenoot ook nog eens enthousiast als ik het over een volgende marathon heb. Heel fijn dat ik dit schema heb leren kennen. De verzuurde benen neem ik er met veel plezier bij.
Groetjes,
Marjan
Voor iedereen die er misschien iets aan heeft volgt hier een verslag van mijn 100 dagen sportrusten en de marathon van Antwerpen die ik gisteren liep.
Mijn naam is Marjan Van Rompay, 31 jaar, moeder van 3 kindjes (een zoontje van 5 en 2 dochtertjes van 3), echtgenote, muzikante, leerkracht & student.
Toen mijn zoontje 1 jaar was in november 2014 liep ik mijn eerste marathon. Voor de gelegenheid werd het een "Marjanathon" aangezien ik enkele maanden ervoor een blessure opliep en mijn geplande marathon niet kon meelopen. In november was ik er wel klaar voor en liep ik zelf een rondje van 42 km vergezeld door verschillende groepjes lopers in 4u20.
Toen mijn dochters 1jaar en 3 maanden waren liep ik de marathon van Antwerpen (2017) in 4u05.
Mijn kindjes werden een beetje groter en ik ging me terug meer focussen op mijn werk en zo bleef er voor een traditioneel trainingschema geen tijd meer over. Toen 1 van mijn "loopvriendinnen" Eva het over jullie schema had heb ik me gelijk ook ingeschreven 100 dagen voor de marathon van Antwerpen.
Ik trainde zo goed mogelijk volgens "het boekje" en voor het eerst trainde ik ook echt op mijn hartslag. De ademhalingsoefening van 10 minuten heb ik niet elke dag gedaan maar de weken dat ik ze elke dag deed had ik er veel baat bij. De ademhalingsoefening voor elke training heb ik trouw uitgevoerd en maakte me rustig. In plaats van als een halve gek letterlijk de deur uit te lopen kan ik nu steeds zonder een opgejaagd gevoel aan een training beginnen.
22 maart liep ik 30 km voor kom op tegen kanker als onderdeel van de 100km run en 2 weken ervoor liep ik met een vriendin ook eens een ronde van 30km. Tijdens een week wintersport begin maart heb ik een hele week training overgeslagen.
Verder liep ik volgens de voorschriften van 100 dagen wat perfect te combineren viel met mijn gezin en mijn werk. Ik had nu ook veel meer energie over en had totaal geen last van blessures of ochtend stijfheid.
Gisteren was het zover, de marathon van Antwerpen. Mijn 10km tijd stond op 49min23 seconden en dus zou ik volgens de voorschriften rond de 4u20minuten moeten mikken. Een marathon onder de 4uur lopen sprak natuurlijk tot de verbeelding
. Ik deelde de wedstrijd in in 3 delen van 14km en had mezelf voorgenomen om toch te proberen een uurtje de vlag van 4uur te volgen. Moest het tempo te hoog zijn dan ging ik na een uurtje een ander tempo zoeken. Maar het ging eigenlijk allemaal best goed. Op km 18stonden mijn kindjes me aan te moedigen en liep mijn schoonvader tot km 21 mee. Op km25 stond Michiel, een vriend van me die me aanmoedigde en tot het einde naast me heeft gefietst.
Aan km 35 kreeg ik het zwaar maar kon Michiel me blijven motiveren om zo goed mogelijk mijn tempo te houden. Het hielp ook echt wel dat hij me drank kon aangeven en dat ik vanaf km 25 niet meer moest vertragen bij de bevoorrading. In de allerlaatste 3km kreeg ik het echt zwaar, heb ik nog even wat muziek opgezet en ben ik blijven bijten tot het einde. Ik finishte in 3u57en6sec. Iets wat ik nooit had verwacht. Mijn gemiddelde hartslag was 172, denk dat ik toch een beetje in het rood ben gegaan, maar voor die raceday maakte ik graag een uitzondering.
Met het minst zware schema heb ik mijn beste marathon tijd tot nu toe gelopen én is mijn echtgenoot ook nog eens enthousiast als ik het over een volgende marathon heb
. Heel fijn dat ik dit schema heb leren kennen. De verzuurde benen neem ik er met veel plezier bij. Groetjes,
Marjan