Rotterdam uitgelopen
Geplaatst: 11 apr 2018, 12:17
Hoi allemaal,
Ben nu een jaartje of 3 aan het hardlopen hiervoor had ik er een bloedhekel aan. Dat gezwets over lekker lopen...
In 2013 liep ik tijdens volleybal een nare blessure op en mijn fysiek beleefde het absolute diepte punt.
Midden 2014 zag ik het licht, gelukkig niet begonnen met hardlopen, maar met gewoon normaal eten en rustig weer bewegen. Toen er 20Kg verdwenen waren ben ik begonnen met hardlopen, weet nog steeds precies niet waarom. Ik heb het vervloekt. Maar niet opgegeven, natuurlijk te veel te snel. Zo werkt dat met lopen
Na een jaar lopen kon ik op mijn gemak 10Km lopen in een uurtje, prima. Maar de echte trigger kwam van een vriend, ga gewoon een loopje doen. Heb je tenminste iets om voor te trainen. Ik schreef me na een tijdje toch maar in voor een halve marathon. Schema erbij, heel hard rennen, hoppa geblesseerd. Veel te hard, veel te veel.
Uiteindelijk liep ik hem wel voornamelijk door goed te luisteren naar mijn lichaam, dus niet te snel te willen. Het was begonnen. In de twee jaren hierna veel 10Km loopjes en een paar 21Km's gedaan. Elke keer weer beter. Mijn 10K tijd is nu 43.10 en 21K 1.40.
Nu sinds zondag is de 42Km daarbij gekomen, in 3:59.15. Ben in de laatste 8Km een paar keer gestorven en weer opgestaan, maar met het Sportrusten schema is het gelukt. Geen enkele blessure, bijna geen pijntjes, altijd zin gehad om te lopen. Dit schema heeft mijn hartslag in rust met meer dan 10 slagen per minuut omlaag gekregen. Ga dit schema zeker vaker gebruiken, voelt heerlijk en is goed te combineren met een baan en een gezin.
Het enige wat in mijn ogen wel moeilijk is dat de afstand van 42Km wel heel veel verder is dan de 14Km in het sportrusten schema. Ik snap waarom het is, herstel is immers key, maar de ervaring van een marathon heeft me wel geleerd dat het "wennen" aan dit soort afstanden wel een rol speelt, zeker in de laatste 10Km.
Ik ben dus zeer enthousiast en ben nog aan het nagenieten van zondag, al heb ik wel een "beetje" spierpijn..
Groeten...
Ben nu een jaartje of 3 aan het hardlopen hiervoor had ik er een bloedhekel aan. Dat gezwets over lekker lopen...
In 2013 liep ik tijdens volleybal een nare blessure op en mijn fysiek beleefde het absolute diepte punt.
Midden 2014 zag ik het licht, gelukkig niet begonnen met hardlopen, maar met gewoon normaal eten en rustig weer bewegen. Toen er 20Kg verdwenen waren ben ik begonnen met hardlopen, weet nog steeds precies niet waarom. Ik heb het vervloekt. Maar niet opgegeven, natuurlijk te veel te snel. Zo werkt dat met lopen
Na een jaar lopen kon ik op mijn gemak 10Km lopen in een uurtje, prima. Maar de echte trigger kwam van een vriend, ga gewoon een loopje doen. Heb je tenminste iets om voor te trainen. Ik schreef me na een tijdje toch maar in voor een halve marathon. Schema erbij, heel hard rennen, hoppa geblesseerd. Veel te hard, veel te veel.
Uiteindelijk liep ik hem wel voornamelijk door goed te luisteren naar mijn lichaam, dus niet te snel te willen. Het was begonnen. In de twee jaren hierna veel 10Km loopjes en een paar 21Km's gedaan. Elke keer weer beter. Mijn 10K tijd is nu 43.10 en 21K 1.40.
Nu sinds zondag is de 42Km daarbij gekomen, in 3:59.15. Ben in de laatste 8Km een paar keer gestorven en weer opgestaan, maar met het Sportrusten schema is het gelukt. Geen enkele blessure, bijna geen pijntjes, altijd zin gehad om te lopen. Dit schema heeft mijn hartslag in rust met meer dan 10 slagen per minuut omlaag gekregen. Ga dit schema zeker vaker gebruiken, voelt heerlijk en is goed te combineren met een baan en een gezin.
Het enige wat in mijn ogen wel moeilijk is dat de afstand van 42Km wel heel veel verder is dan de 14Km in het sportrusten schema. Ik snap waarom het is, herstel is immers key, maar de ervaring van een marathon heeft me wel geleerd dat het "wennen" aan dit soort afstanden wel een rol speelt, zeker in de laatste 10Km.
Ik ben dus zeer enthousiast en ben nog aan het nagenieten van zondag, al heb ik wel een "beetje" spierpijn..
Groeten...
