De Koffiehoek - het forum voor Sportrusters

Over 2,5 week loop ik de hele marathon van Barcelona. Ik ben nooit de grootste fan van hardlopen geweest, maar ergens zet de voldoening achteraf me toch voldoende motivatie om elke keer weer te gaan (en een absurd doel als de hele marathon te stellen).

Ik zit daardoor wel áltijd onderweg met m'n eigen gedachtes in de knoop: "poeh, hoe ver nog?", "oh, ik voel m'n knie!", "zal ik eventje gaan wandelen?", "ga ik het wel redden?", "even rekenen, bijna over de helft", "waarom doe ik dit ook alweer?", enzovoorts.

Het focussen op m'n ademhaling heeft me de eerste maanden geholpen om van die gedachtes af te komen, maar de laatste weken probeer ik juist meer op de automatische piloot te ademen, om hopelijk straks te genieten tijdens de 42 kilometer en alles wat er te zien is onderweg.

Daarmee komen de (negatieve) gedachtes echter wel weer terug. Heeft iemand tips om jezelf hier doorheen te helpen? Om je gedachtes te verzetten tijdens de mogelijk loodzware tocht van 4,5 tot 5 uur? Waar denken jullie aan onderweg? Hoe help je jezelf er mentaal doorheen als het even niet meer lijkt te gaan?

Hoi Desiree,

Die vraag komt uiteraard vaker voorbij

Hier een stukje dat daar over gaat:
https://www.sportrusten.nl/gedachten-in-de-sport/

Blijde groet,

Rob

Haha, die zin: "Als een ‘remmer’ volgens zijn schema dertig kilometer moet trainen en hij is na 29,2 kilometer terug, dan gaat hij 800 meter rondjes lopen rond zijn huis."

Zo ben ik precíes. Al mijn afstanden in de afgelopen 82 dagen exact op het ronde getal volgens schema gelopen.

Ik ga me maar eens over die 3 punten buigen en inderdaad super fijn dat ik door m'n langzame tempo (wat ik heerlijk vind), júist zal kunnen genieten van alles om me heen.

Hi
Mij helpt het om te focussen op hartslag en/of tempo elke km opnieuw.
Verder de race opdelen in kleine stukjes.
Bijvoorbeeld ‘tot de volgende drinkpost’ of ‘tot de volgende gel’.

En inderdaad niet vergeten om af en toe bewust om je heen te kijken!
Af en toe een high five met het publiek mee doen, duim omhoog naar de muziekbands onderweg geeft ook weer mentale energie!

Succes!

Ps: ben ook een remmer