New York Marathon 2017
Geplaatst: 13 nov 2017, 10:33
De trainingsperiode van 100 dagen ging goed en nu zou, ook ik (35jarige vrouw die nog geen jaar terug bevallen is) een marathon proberen te gaan lopen. Het was eindelijk zover, ik mocht hem gaan lopen op zondag 5 november!
Met de staten island ferry op weg naar het startpunt om 7.30uur 's morgens. Op de ferry al een veel hogere hartslag dan normaal, ca. 30 slagen boven gemiddelde van 60/min in rust! Op het moment van vlak voor het startschot kreeg ik hem niet eens meer onder de 100/min hoeveel ademhalingsoefeningen ik ook deed, toch die zenuwen... Met een hartslag van 122/min kruiste ik de startstreep (met een marathonhartslag van 146/min is er dan toch even sprake van een dilemma!) met direct een stevig stijgende brug die we over moesten. Had me van te voren echt voorgenomen om me aan de hartslagen van sportrusten te houden, dus moest heel erg inhouden, op bepaald punt zelfs even lopen, echter na een 2-3 kilometer werd het beter. Liep nog steeds ruim trager dan in mijn trainingen, maar het moest maar. Ik wilde hem tenslotte wel echt uitlopen en niet halverwege op een man met een hamer stuiten.
Het lopen zelf ging heerlijk eerste 15 kilometer, daarna kreeg ik wat last van mijn voeten (tenen), heb ik nooit gehad in de trainingen, maar het was ook nat weer met vanaf ca. 20kilometer zulke natte schoenen dat ik mijn sokken in mijn schoenen aan het soppen waren. Vanaf ca. 30 kilometer, na een steile brug die ook steil naar beneden ging erg veel last van mijn tenen, maar de volgelopen benen en zere kuiten die ik ook begon te verwachten bleven geheel uit. Laatste 7 kilometers waren heel zwaar en ook mijn traagste, echter overall heb ik vrijwel gelijkmatig gelopen.
Na 42 kilometers en een beetje eindelijk over de finish, wat een geweldige ervaring!!! Volledig doorweekt door de regen, enorm koud, beetje stijve benen en tenen die voelen alsof ze ervanaf liggen, maar ik heb het gedaan! Bij het uittrekken van mijn schoenen bleek dat onder 3 nagels zoveel vocht (blaren) zat dat ze omhooggestuwd werden, dat heeft de pijn veroorzaakt. Misschien grotendeels veroorzaakt door de langdurig doorweekte schoenen, maar wist niet dat het kon. Nooit eerder gelezen in de koffiehoek, maar een kleine google search en het blijkt een bekend probleem te zijn onder marathonlopers. Mensen praten waarschijnlijk makkelijker over hun volgelopen bovenbenen dan hun verloren teennagels
Nu 7 dagen later heb ik geen spierpijn meer en geen blessures overgehouden aan de marathon. Nog ca. 3-4 dagen spierpijn gehad en daarna was het helemaal weg, wat een wonder!
Ik ben enorm tevreden over het sportrustenprogramma, de marathon van Rotterdam staat alweer op de agenda, hopelijk nu met droog weer!
Team van sportrusten, dank voor alle antwoorden op vragen en support!
Met de staten island ferry op weg naar het startpunt om 7.30uur 's morgens. Op de ferry al een veel hogere hartslag dan normaal, ca. 30 slagen boven gemiddelde van 60/min in rust! Op het moment van vlak voor het startschot kreeg ik hem niet eens meer onder de 100/min hoeveel ademhalingsoefeningen ik ook deed, toch die zenuwen... Met een hartslag van 122/min kruiste ik de startstreep (met een marathonhartslag van 146/min is er dan toch even sprake van een dilemma!) met direct een stevig stijgende brug die we over moesten. Had me van te voren echt voorgenomen om me aan de hartslagen van sportrusten te houden, dus moest heel erg inhouden, op bepaald punt zelfs even lopen, echter na een 2-3 kilometer werd het beter. Liep nog steeds ruim trager dan in mijn trainingen, maar het moest maar. Ik wilde hem tenslotte wel echt uitlopen en niet halverwege op een man met een hamer stuiten.
Het lopen zelf ging heerlijk eerste 15 kilometer, daarna kreeg ik wat last van mijn voeten (tenen), heb ik nooit gehad in de trainingen, maar het was ook nat weer met vanaf ca. 20kilometer zulke natte schoenen dat ik mijn sokken in mijn schoenen aan het soppen waren. Vanaf ca. 30 kilometer, na een steile brug die ook steil naar beneden ging erg veel last van mijn tenen, maar de volgelopen benen en zere kuiten die ik ook begon te verwachten bleven geheel uit. Laatste 7 kilometers waren heel zwaar en ook mijn traagste, echter overall heb ik vrijwel gelijkmatig gelopen.
Na 42 kilometers en een beetje eindelijk over de finish, wat een geweldige ervaring!!! Volledig doorweekt door de regen, enorm koud, beetje stijve benen en tenen die voelen alsof ze ervanaf liggen, maar ik heb het gedaan! Bij het uittrekken van mijn schoenen bleek dat onder 3 nagels zoveel vocht (blaren) zat dat ze omhooggestuwd werden, dat heeft de pijn veroorzaakt. Misschien grotendeels veroorzaakt door de langdurig doorweekte schoenen, maar wist niet dat het kon. Nooit eerder gelezen in de koffiehoek, maar een kleine google search en het blijkt een bekend probleem te zijn onder marathonlopers. Mensen praten waarschijnlijk makkelijker over hun volgelopen bovenbenen dan hun verloren teennagels
Nu 7 dagen later heb ik geen spierpijn meer en geen blessures overgehouden aan de marathon. Nog ca. 3-4 dagen spierpijn gehad en daarna was het helemaal weg, wat een wonder!
Ik ben enorm tevreden over het sportrustenprogramma, de marathon van Rotterdam staat alweer op de agenda, hopelijk nu met droog weer!
Team van sportrusten, dank voor alle antwoorden op vragen en support!
