Na je eerste marathon en welke hartslag nu?
Geplaatst: 13 nov 2017, 00:12
Beste Sportrusters,
In april heb ik mijn eerste marathon gelopen. Uiteraard met het sportrustenschema!
Hier en daar wordt ik voor gek verklaard, maar uiteindelijk heb ik meerder mensen mogen verbazen door 'relatief' makkelijk de marathon te lopen. Men hoort alleen max. 14km, legt daar de nadruk op, maar beseft niet dat je toch ongemerkt (4x per week trainen) best veel kilometers maakt.
Even kort mijn ervaring van mijn eerste marathon, ook omdat hierin een stuk informatie voor mijn vraag ligt:
Zondag 9 april jl., sta ik dan aan de start in mijn geboortestad van die 42km en een beetje. Met name dat beetje, zijn achteraf de mooiste meters van mijn eertse marathon geweest. Geheel voorbereid, van gelletjes tot extra waterflesjes, loop ik voortvarend de eerste kilometers. Mijn trainingstijden, wijzen op een eindtijd tussen de 3:45 en 3:50. Ik heb mijn zinnen gezet om onder de 4 uur te lopen. Ik start op 5min30/km en hou mijn hartslag goed in de gaten. Maar het is warm, erg warm. Veel warmer dan tijdens mijn trainingsmaanden. Na drie kilometer zit ik al op de hartslag van mijn eerste 14km-punt, wat nu?!?!
Stug blijf ik doorlopen, ik minder mijn tempo wel iets, maar niet veel. Die 4 uur maximaal is me heilig...
De eerste 14 km gaat prima, en ik glimlach als ik de banner van Sportrusten voorbij loop. Inmiddels zit ik op 17km en het blijft knagen: Toch blijft die hartslag te hoog, zeker 10 slagen hoger dan bij mijn gemiddelde training. Tussen kilometer 17 en 24 blijft mijn gedachten als een pingpongbal in mijn hoofd heen en weer gaan. Wat is wijsheid; stug blijven doorlopen, focussen op de max. 4 uur en wellicht ergens de man met de hamer tegen komen; of terugvallen op mijn schema en traingen..? Gelukkig kies ik voor het laatste... Ik laat die tijd van max. 4 uur varen, ga op mijn 'hoge' marathonhartslag lopen.
Achteraf is dat mijn redding geweest en heb ik een heerlijke marathon gelopen. En dacht ik regelmatig aan mijn collega, die 2 marathons heeft gelopen en zei: "Vergeet niet te genieten, dat ben ik bij mijn eerste marathon vergeten!". Ik heb genoten en hem uiteindelijk met een mooie tijd van 4:07:54 uitgelopen...
Toch blijft het kriebelen en wil ik hem onder de 4 uur gaan lopen, dus de tweede marathon komt eraan. En zodoende is mijn vraag geboren, over mijn nieuwe hartslag.
Afgelopen jaar trainde ik met de hartslag 159 als lage en de 164 als hoge marathonhartslag. Maar mijn gemiddelde hartslag van de marathon is 166.
Kan ik nu die 166 aanhouden als mijn gemiddelde marathonhartslag (dus 163 als lage en 168 als hoge) voor mijn komende trainingsperiode. Of is het verstandig om mijn marathonhartslagen van vorig jaar aan te houden..?
Met vriendelijke groet,
Martin
Ps.
Waarom was dat beetje, van die 42km en een beetje achteraf nou de mooiste meters? Omdat ik op ca. 200 meter voor de finish een mensenmassa hoorde juichen. Voor me liep op ruim 40 meter niemand, dus ik dacht bij mijzelf, ik zal wel worden ingehaald door een bekend iemand ofzo. Terwijl ik omkijk zie ik niemand en krijg opeens krijg ik het besef dat die mensen allemaal voor mij staan te juichen. Met kippenvel ben ik over de finish gelopen...
In april heb ik mijn eerste marathon gelopen. Uiteraard met het sportrustenschema!
Hier en daar wordt ik voor gek verklaard, maar uiteindelijk heb ik meerder mensen mogen verbazen door 'relatief' makkelijk de marathon te lopen. Men hoort alleen max. 14km, legt daar de nadruk op, maar beseft niet dat je toch ongemerkt (4x per week trainen) best veel kilometers maakt.
Even kort mijn ervaring van mijn eerste marathon, ook omdat hierin een stuk informatie voor mijn vraag ligt:
Zondag 9 april jl., sta ik dan aan de start in mijn geboortestad van die 42km en een beetje. Met name dat beetje, zijn achteraf de mooiste meters van mijn eertse marathon geweest. Geheel voorbereid, van gelletjes tot extra waterflesjes, loop ik voortvarend de eerste kilometers. Mijn trainingstijden, wijzen op een eindtijd tussen de 3:45 en 3:50. Ik heb mijn zinnen gezet om onder de 4 uur te lopen. Ik start op 5min30/km en hou mijn hartslag goed in de gaten. Maar het is warm, erg warm. Veel warmer dan tijdens mijn trainingsmaanden. Na drie kilometer zit ik al op de hartslag van mijn eerste 14km-punt, wat nu?!?!
Stug blijf ik doorlopen, ik minder mijn tempo wel iets, maar niet veel. Die 4 uur maximaal is me heilig...
De eerste 14 km gaat prima, en ik glimlach als ik de banner van Sportrusten voorbij loop. Inmiddels zit ik op 17km en het blijft knagen: Toch blijft die hartslag te hoog, zeker 10 slagen hoger dan bij mijn gemiddelde training. Tussen kilometer 17 en 24 blijft mijn gedachten als een pingpongbal in mijn hoofd heen en weer gaan. Wat is wijsheid; stug blijven doorlopen, focussen op de max. 4 uur en wellicht ergens de man met de hamer tegen komen; of terugvallen op mijn schema en traingen..? Gelukkig kies ik voor het laatste... Ik laat die tijd van max. 4 uur varen, ga op mijn 'hoge' marathonhartslag lopen.
Achteraf is dat mijn redding geweest en heb ik een heerlijke marathon gelopen. En dacht ik regelmatig aan mijn collega, die 2 marathons heeft gelopen en zei: "Vergeet niet te genieten, dat ben ik bij mijn eerste marathon vergeten!". Ik heb genoten en hem uiteindelijk met een mooie tijd van 4:07:54 uitgelopen...
Toch blijft het kriebelen en wil ik hem onder de 4 uur gaan lopen, dus de tweede marathon komt eraan. En zodoende is mijn vraag geboren, over mijn nieuwe hartslag.
Afgelopen jaar trainde ik met de hartslag 159 als lage en de 164 als hoge marathonhartslag. Maar mijn gemiddelde hartslag van de marathon is 166.
Kan ik nu die 166 aanhouden als mijn gemiddelde marathonhartslag (dus 163 als lage en 168 als hoge) voor mijn komende trainingsperiode. Of is het verstandig om mijn marathonhartslagen van vorig jaar aan te houden..?
Met vriendelijke groet,
Martin
Ps.
Waarom was dat beetje, van die 42km en een beetje achteraf nou de mooiste meters? Omdat ik op ca. 200 meter voor de finish een mensenmassa hoorde juichen. Voor me liep op ruim 40 meter niemand, dus ik dacht bij mijzelf, ik zal wel worden ingehaald door een bekend iemand ofzo. Terwijl ik omkijk zie ik niemand en krijg opeens krijg ik het besef dat die mensen allemaal voor mij staan te juichen. Met kippenvel ben ik over de finish gelopen...