Niet gelukt
Geplaatst: 16 okt 2017, 15:43
Vrijwel alle trainingen heb ik volgens schema gedaan. Nooit werd ik sneller of kreeg ik een lagere hartslag. Aan het einde van de trainingen was ik altijd moe. Maar ja, het is een training. Dus blijmoedig en fit met een glimlach... nee. Fit wel.
De laatste trainingen gingen heel goed, het ging echt wat sneller, met dat tempo moest 4.45 lukken. Op basis van m'n 10 km zou 4.23 moeten kunnen, maar uitlopen is mijn doel.
Fit en voorbereid aan de start, wat een ervaring, nooit gedacht. Na 20 minuten wachten eindelijk over de start. Rustig beginnen. Dat lukte goed. Alleen... een hartslag die al boven mijn hoogste hartslag ligt! Rustig blijven en dit vasthouden, het loopt immers lekker. Tot 14 km geen probleem. Maar op de dijk, het tempo loopt terug, zo langzaam was ik alleen met vogels kijken. Mijn hartslag bleef oplopen. Tijdens trainingen liep ik met deze hartslag rond 5.45 per km... en nu 7.30.
Na 20 km, de pacers van 4.45 en 5.00 hebben me al lang ingehaald, gaat het steeds slechter. Zere bovenbenen, enkels, tenen, schuurplekken van m'n heupgordel. Op 26 km is mijn verwachte eindtijd rond 5.30 uur. De mededeelnemers in mijn buurt... met hardlopen heeft het niet veel meer te maken. Het is niet leuk meer. Ik wandel naar het metrostation bij 28 km.
Teleurstelling en trots. Tuurlijk, ik heb het niet gehaald. Ik kon gewoon niet meer. Maar ik heb er eerlijk voor getraind, ik ben gestart en heb heb 28 km gehaald.
Sportrusten? Voor mij niet. Prachtig als je zo een marathon kunt uitlopen. Maar voor mij ongeschikt, helaas. Veel te weinig trainingskilometers. Ik raad het niemand aan.
De laatste trainingen gingen heel goed, het ging echt wat sneller, met dat tempo moest 4.45 lukken. Op basis van m'n 10 km zou 4.23 moeten kunnen, maar uitlopen is mijn doel.
Fit en voorbereid aan de start, wat een ervaring, nooit gedacht. Na 20 minuten wachten eindelijk over de start. Rustig beginnen. Dat lukte goed. Alleen... een hartslag die al boven mijn hoogste hartslag ligt! Rustig blijven en dit vasthouden, het loopt immers lekker. Tot 14 km geen probleem. Maar op de dijk, het tempo loopt terug, zo langzaam was ik alleen met vogels kijken. Mijn hartslag bleef oplopen. Tijdens trainingen liep ik met deze hartslag rond 5.45 per km... en nu 7.30.
Na 20 km, de pacers van 4.45 en 5.00 hebben me al lang ingehaald, gaat het steeds slechter. Zere bovenbenen, enkels, tenen, schuurplekken van m'n heupgordel. Op 26 km is mijn verwachte eindtijd rond 5.30 uur. De mededeelnemers in mijn buurt... met hardlopen heeft het niet veel meer te maken. Het is niet leuk meer. Ik wandel naar het metrostation bij 28 km.
Teleurstelling en trots. Tuurlijk, ik heb het niet gehaald. Ik kon gewoon niet meer. Maar ik heb er eerlijk voor getraind, ik ben gestart en heb heb 28 km gehaald.
Sportrusten? Voor mij niet. Prachtig als je zo een marathon kunt uitlopen. Maar voor mij ongeschikt, helaas. Veel te weinig trainingskilometers. Ik raad het niemand aan.