Letterlijk uitGELOPEN
Geplaatst: 16 okt 2017, 15:16
Mijn eerste marathon(op 63 jarige leeftijd). Uitlopen was mijn eerste doel en binnen de 5 uur een tweede. Met een halve marathon (maart Zandvoort) in 1uur51 en een paar weken geleden nog een 10km in 48min zou dat normaal gesproken binnen de mogelijkheden moeten hebben gelegen. Maar waar ik vooraf al bang voor was: na 24km (wél te vroeg) vreselijk kramp in mijn adductor. Daarna was het tempo weg en was ik blij dat ik nog stukken kon joggen/sjokken. Bij 34km gebeurde mij het nog een keer en was het tempo daarna nog lager en tenslotte nogmaals rond de 39km, waarna ik alleen nog in staat was te lopen. Je begrijpt dat de tijd "behoorlijk tegen viel". Maar omdat ik 'm, ondanks dat ik nauwelijks mijn linkerbeen meer van de straat kon krijgen, toch wel blij.
Evenals voorgaande schrijvers liep de hartslag net iets te snel op, hoewel ik 'm lang bij het omslagpunt kon houden. Na de 24km ging 'ie hard naar beneden, maar dat was al te laat.
Voor de volgende keer weet ik dat ik de hartslagmethode wel deels blijf volgen, maar dat ik toch echt niet buiten de duurlopen kan om mijn spieren te testen/ op peil te houden. En dat moet wel op deze leeftijd.
Evenals voorgaande schrijvers liep de hartslag net iets te snel op, hoewel ik 'm lang bij het omslagpunt kon houden. Na de 24km ging 'ie hard naar beneden, maar dat was al te laat.
Voor de volgende keer weet ik dat ik de hartslagmethode wel deels blijf volgen, maar dat ik toch echt niet buiten de duurlopen kan om mijn spieren te testen/ op peil te houden. En dat moet wel op deze leeftijd.