Missie volbracht
Geplaatst: 11 sep 2017, 19:46
Ruim 100 dagen gelden heb ik besloten om met een aantal collega's mee te doen aan de beklimming van de Galibier in Frankrijk voor het goede doel Fiets voor een Huis of Loop voor een Huis. Zelf heb ik mij ingeschreven om 18 km hardlopend te volbrengen.
De vraag kwam gelijk naar voren hoe ga ik hiervoor trainen? Gezien ik een jaar eerder gelezen had over het Sportrusten dacht ik om deze methode te gaan proberen en heb een afspraak gemaakt met een sportarts om mij te laten testen.
Een aantal dagen na de test kwam de uitslag binnen waarin mijn omslagpunt was vastgesteld op 167 en kon de training gaan beginnen.
Het trainen op hartslag was voor mij nieuw al heb ik al jaren een hartslagband om met hardlopen zonder er iets mee gedaan te hebben. De 1e training moest ik op een hartslag lopen van ergens 164 en had het gevoel dat ik de volledige kilometers aan het sprinten was en heb gelijk contact met Sportrusten opgenomen dat mijn opslagpunt of het programma niet goed kan wezen.
Gewoon 2 weken doorzetten was het antwoord.
Gaande de weken werd het steeds meer gewoon om te trainen richting mijn opslagpunt maar zag wel vooruit gang en kwam goed in mijn trainingsritme. Gezien er 4x in de week getraind werd was het wel een lastig om het te combineren met mijn gezin, werk en sociale leven met gevolg dat een training moest vervallen.
En dan de dagelijkse ademhalingsoefeningen. Deze werden aan het eind van de 100 dagen (vanaf 70) moeilijker om vol te houden en ben deze maar in de auto gaan doen tijdens de ritten voor mijn werk. Iets minder geconcentreerd maar beter iets dan niets dacht ik.
Afgelopen weekend heb ik de 18 km bergopwaarts gelopen met stijgingspercentages tussen de 5 en 9%. Een tijd was niet belangrijk en ging volledig voor het behalen van de top en zou erachter komen of deze trainingsmethode ook in deze omstandigheden zou werken.
Ik kan hierbij vermelden dat dit schema mij fantastisch voorbereid heeft en de Galibier overwonnen heb zonder enige problemen.
Op naar een nieuwe sportieve uitdaging.
Met vriendelijk groet,
Alex Oosterhof
De vraag kwam gelijk naar voren hoe ga ik hiervoor trainen? Gezien ik een jaar eerder gelezen had over het Sportrusten dacht ik om deze methode te gaan proberen en heb een afspraak gemaakt met een sportarts om mij te laten testen.
Een aantal dagen na de test kwam de uitslag binnen waarin mijn omslagpunt was vastgesteld op 167 en kon de training gaan beginnen.
Het trainen op hartslag was voor mij nieuw al heb ik al jaren een hartslagband om met hardlopen zonder er iets mee gedaan te hebben. De 1e training moest ik op een hartslag lopen van ergens 164 en had het gevoel dat ik de volledige kilometers aan het sprinten was en heb gelijk contact met Sportrusten opgenomen dat mijn opslagpunt of het programma niet goed kan wezen.
Gewoon 2 weken doorzetten was het antwoord.
Gaande de weken werd het steeds meer gewoon om te trainen richting mijn opslagpunt maar zag wel vooruit gang en kwam goed in mijn trainingsritme. Gezien er 4x in de week getraind werd was het wel een lastig om het te combineren met mijn gezin, werk en sociale leven met gevolg dat een training moest vervallen.
En dan de dagelijkse ademhalingsoefeningen. Deze werden aan het eind van de 100 dagen (vanaf 70) moeilijker om vol te houden en ben deze maar in de auto gaan doen tijdens de ritten voor mijn werk. Iets minder geconcentreerd maar beter iets dan niets dacht ik.
Afgelopen weekend heb ik de 18 km bergopwaarts gelopen met stijgingspercentages tussen de 5 en 9%. Een tijd was niet belangrijk en ging volledig voor het behalen van de top en zou erachter komen of deze trainingsmethode ook in deze omstandigheden zou werken.
Ik kan hierbij vermelden dat dit schema mij fantastisch voorbereid heeft en de Galibier overwonnen heb zonder enige problemen.
Op naar een nieuwe sportieve uitdaging.
Met vriendelijk groet,
Alex Oosterhof