Enschede marathon - PR 26 minuten scherper!
Geplaatst: 24 apr 2017, 18:17
Het is gelukt. En hoe. Het resultaat liegt er niet om. Amsterdam 2015 gelopen in 4u53' en Enschede 2017 in 4u27'. Natuurlijk was ik kapot op het einde. Maar wat een avontuur!
Ik ben overgestapt op sportrusten omdat ik de setting van een marathon ge-wel-dig vind. Tegelijkertijd wil ik niet twee maanden lang elke zondag moeten opofferen om lange stukken te lopen terwijl mijn gezin zichzelf moet vermaken, en ik maandag moe op het werk verschijn. Dat heb ik twee keer gedaan (Amsterdam 2015, Barcelona 2016). Dus. Lekker lopen, rustig ademen. En dan hup een marathon! Kijken of ook ik dat kan.
Vier keer in de week is best veel. Die vierde keer lukte dan ook niet altijd. En minder dan 10km vind ik eigenlijk te kort om te genieten. Dus ik heb wel gesmokkeld. De snelle lopen heb ik regelmatig laten schieten, en de trainingen op marathon hartslag heb ik wel eens opgerekt. Niet omdat het moet, maar omdat het kan, en omdat het lekker is. Niet meer dan een paar kilometer trouwens. Dus in plaats van 10 bijvoorbeeld 12. Of in plaats van 13 toch maar 15 of 16. Ook heb ik nog een weekje griep meegepakt en een weekje in New York gezeten. Jet lag doet ook iets met je lijf.
Ik heb gesmokkeld met de CPC halve marathon. Ik had mij ingeschreven, was van plan het rustig aan te doen maar kon het toch niet laten om te gaan toen we eenmaal mochten. Met een PR als gevolg
Herstel was snel en de week erna rustig aan gedaan.
Afgelopen zaterdag richting Enschede gereisd. 's Middags een relatief stevige maaltijd, 's avonds een licht pasta maaltijd, en een paar alcoholvrije biertjes in de Beiaard (aanrader!). In de ochtend een licht ontbijt, koffie, jus, en na het aankleden een fles isotone drank mee naar de start. Die rustig beetje bij beetje leeggedronken. Doe ik de volgende keer minder. Want ik moest op 10km zo ontzettend nodig plassen!
Aangehaakt bij de pacer groep van 4u30'. Gerry en Henk. Wat een bikkels. En een leuke groep. In het begin liepen we iets harder dan 6'20", ongeveer 6'10". Dat was voor mij zeer goed te doen, maar andere meelopers vonden dat lastig. Mijn hartslag was in het begin ook wat verhoogd maar die was al na 2km rustiger en zelfs onder mijn marathon hartslag - laag (139).
Ik kwam er na een paar kilometer achter dat ik mijn eerste gelletje vergeten was in te nemen bij de start. Toch maar doen bij 5 km en vervolgens elke 10 km opnieuw (5, 15, 24, 33). Ook heb ik bij elke post waar het kon de isotone drank gedronken. De theorie zegt dat dat sneller door het lijf opgenomen wordt. Dat is uitstekend gelukt.
Mijn hartslag kroop wel richting de 144 (marathon hart slag – hoog) vanaf 10 km. Plan was dat dat pas vanaf 15km ging. Maar lekker laten gebeuren. De eerste pijntjes kwamen op vanaf 25km, maar ook dat rustig laten gebeuren, blijven ademhalen en pacergroep volgen.
Het ging eigenlijk zo ontzettend goed. Van start tot ongeveer 38km. Mijn hartslag was wel langzamerhand gestegen van 136 (start) tot 144 (15km) tot 150 (20km) tot 155 (30km) tot 160 (40km). Onvoorstelbaar. Zo goed was het nog nooit gegaan.
Van Enschede naar Glanerbrug en terug voor de laatste keer was echt killing. In de laatste 3 km ging het eerst over 2km omhoog (bijna 1%) om vervolgens heel rustig naar beneden te gaan. Het was toen echt heel moeilijk om bij de pacergroep te blijven, maar Henk (pacer) zag het gebeuren, liet zich zakken en ging voor mij lopen om de tegenwind af te vangen. Hulde! Zijn stimulerende woorden, het publiek maar ook de deelnemers aan de halve marathon die mijn massaal passeerden waarvan velen met bemoedigende woorden hielpen als geen ander.
Ik was kapot bij de finish. Maar toch kon de glimlach niet van mijn gezicht. 4u27’52”. Ruim 26 minuten van mijn beste marathon af! En ook nog nooit zo vlak gelopen. Met dank aan de pacergroep en Henk in het bijzonder!
Mijn volgende (halve) marathon gaat weer met Sportrusten. Tallina van Sportrusten Leidsche Rijn gaat mij daarbij helpen.
Wat een avontuur. Dank voor het aanreiken van deze brilliante methode. Ik kan het iedereen aanraden!
Jaap
Ik ben overgestapt op sportrusten omdat ik de setting van een marathon ge-wel-dig vind. Tegelijkertijd wil ik niet twee maanden lang elke zondag moeten opofferen om lange stukken te lopen terwijl mijn gezin zichzelf moet vermaken, en ik maandag moe op het werk verschijn. Dat heb ik twee keer gedaan (Amsterdam 2015, Barcelona 2016). Dus. Lekker lopen, rustig ademen. En dan hup een marathon! Kijken of ook ik dat kan.
Vier keer in de week is best veel. Die vierde keer lukte dan ook niet altijd. En minder dan 10km vind ik eigenlijk te kort om te genieten. Dus ik heb wel gesmokkeld. De snelle lopen heb ik regelmatig laten schieten, en de trainingen op marathon hartslag heb ik wel eens opgerekt. Niet omdat het moet, maar omdat het kan, en omdat het lekker is. Niet meer dan een paar kilometer trouwens. Dus in plaats van 10 bijvoorbeeld 12. Of in plaats van 13 toch maar 15 of 16. Ook heb ik nog een weekje griep meegepakt en een weekje in New York gezeten. Jet lag doet ook iets met je lijf.
Ik heb gesmokkeld met de CPC halve marathon. Ik had mij ingeschreven, was van plan het rustig aan te doen maar kon het toch niet laten om te gaan toen we eenmaal mochten. Met een PR als gevolg
Herstel was snel en de week erna rustig aan gedaan.Afgelopen zaterdag richting Enschede gereisd. 's Middags een relatief stevige maaltijd, 's avonds een licht pasta maaltijd, en een paar alcoholvrije biertjes in de Beiaard (aanrader!). In de ochtend een licht ontbijt, koffie, jus, en na het aankleden een fles isotone drank mee naar de start. Die rustig beetje bij beetje leeggedronken. Doe ik de volgende keer minder. Want ik moest op 10km zo ontzettend nodig plassen!
Aangehaakt bij de pacer groep van 4u30'. Gerry en Henk. Wat een bikkels. En een leuke groep. In het begin liepen we iets harder dan 6'20", ongeveer 6'10". Dat was voor mij zeer goed te doen, maar andere meelopers vonden dat lastig. Mijn hartslag was in het begin ook wat verhoogd maar die was al na 2km rustiger en zelfs onder mijn marathon hartslag - laag (139).
Ik kwam er na een paar kilometer achter dat ik mijn eerste gelletje vergeten was in te nemen bij de start. Toch maar doen bij 5 km en vervolgens elke 10 km opnieuw (5, 15, 24, 33). Ook heb ik bij elke post waar het kon de isotone drank gedronken. De theorie zegt dat dat sneller door het lijf opgenomen wordt. Dat is uitstekend gelukt.
Mijn hartslag kroop wel richting de 144 (marathon hart slag – hoog) vanaf 10 km. Plan was dat dat pas vanaf 15km ging. Maar lekker laten gebeuren. De eerste pijntjes kwamen op vanaf 25km, maar ook dat rustig laten gebeuren, blijven ademhalen en pacergroep volgen.
Het ging eigenlijk zo ontzettend goed. Van start tot ongeveer 38km. Mijn hartslag was wel langzamerhand gestegen van 136 (start) tot 144 (15km) tot 150 (20km) tot 155 (30km) tot 160 (40km). Onvoorstelbaar. Zo goed was het nog nooit gegaan.
Van Enschede naar Glanerbrug en terug voor de laatste keer was echt killing. In de laatste 3 km ging het eerst over 2km omhoog (bijna 1%) om vervolgens heel rustig naar beneden te gaan. Het was toen echt heel moeilijk om bij de pacergroep te blijven, maar Henk (pacer) zag het gebeuren, liet zich zakken en ging voor mij lopen om de tegenwind af te vangen. Hulde! Zijn stimulerende woorden, het publiek maar ook de deelnemers aan de halve marathon die mijn massaal passeerden waarvan velen met bemoedigende woorden hielpen als geen ander.
Ik was kapot bij de finish. Maar toch kon de glimlach niet van mijn gezicht. 4u27’52”. Ruim 26 minuten van mijn beste marathon af! En ook nog nooit zo vlak gelopen. Met dank aan de pacergroep en Henk in het bijzonder!
Mijn volgende (halve) marathon gaat weer met Sportrusten. Tallina van Sportrusten Leidsche Rijn gaat mij daarbij helpen.
Wat een avontuur. Dank voor het aanreiken van deze brilliante methode. Ik kan het iedereen aanraden!
Jaap