Gehaald! Bedankt maar ook een vraag.
Geplaatst: 10 apr 2017, 20:29
Dat was iets. Ik tegen de hitte. Geen mogelijkheid om de hartslag te houden.
Maar toch: mijn 1e Marathon gehaald en dat met een heel zware voorbereiding. 15k Bruggenloop in pot mij top 1:11h maar met Blessur en niet lopen tot 10 Februari. Dus de heel januari 3 keer per week zwemmen en midden februari was ik weer op schema. Naar de laatste 10k (45:45 (pr)) vol overtuigd van het schema en hartslag houden was geen problem tijdens de duurlopen. Maar wat ik niet getraind heb was lopen in de hete zon.
De start was geweldig. Zo veel ruimte - super om de motor aan te zetten. En de hartslag was niet te hoog. Maar al vanaf km3 kon ik het niet meer op de lage marathon hartslag (143) houden en het ging omhoog. Tempo vertraagd maar op km 9 heb ik voor de eerste keer de hoge marathon hartslag bereikt (148). Ik ben echt geen person voor hoge temperaturen. Daarbij was ik ook gewend van de trainingen dat vanaf km 8-10 mijn ritme nog beter gaat en ik sneller word bij de zelfde hartslag. Maar dit was hier niet het geval. Steeds tempo vertraagd maar de hartslag ging omhoog. Vanaf km13 met hartslag 150 tot km 19 met 152. Rotterdam Zuid leek heel lang voor mij en zo heet. Vanaf km20 met hartslag 156 en vanaf km30 met 162.
Terug in de stad was het makkelijker met al de mensen. Vanaf km33 met hartslag 166 (ik heb een omslagpunt van 168) en deze tot het einde gehouden. Super moe en ook pijn in de knie op de laatste en Vanaf km 37 was het een gevecht. Ik had al 3 gels op (15k, 25k,35k) en ook een banaan en een reep maar ik had geen energie meer. Op km40 moet ik een kort stuk wandelen. Ik ben geen mens die overgaat tot wandelen bij een loop maar ik had geen keus. De korte pauzes gaven dat beetje energie dat ik nodig had om het te halen.
Wat een ervaring. Ik vertrouw er volledig in in het Schema maar hoe loop je met de hoge temperaturen? Ik had geen kans mijn hartslag te houden en ik dacht ook niet dat ik van 6min/km nog langzamer zou moeten lopen. Ik was al zo langzaam dat ik bijna niet gevoeld heb dat ik adem. Maar de hartslag was steeds hoog. Ik ben nooit goed met heet weer dus nu mijn vraag: wat kan je hier aan doen? Is er een manier om de hartslag lager te houden? Altijd de ademhaling verlengd en dus perfedt maar toch de hoge hartslag. Volgens mijn tijden was de eerste helft op 2:06 en de tweede op 2:11 dus eigenlijk een goed ritme vanaf het begin maar alleen en te hoge hartslag vanaf km3. En wat kan ik doen om mijn knie beter op dit belasting voor te bereiden? Dat is moeilijk met maximaal 14k toch?
Uiteindelijk was ik na 4:17h op de Coolsingel. 4h was mijn geheim doel en de laatste weken vor de start waren zo goed dat ik verbaasd was dat het zo moeilijk was de hartslag te houden. Ik ben blij dat ik steeds het tempo vertraagd heb toen ik wist dat mijn hartslag te hoog is en dat zou ik niet gedaan hebben zonder de sportrusten programma. Dus heel erg bedankt voor dit prohgramma. Zonder dit denk dat het niet gelukt zou zijn voor mij, nu ben ik blij met mijn medaille.
En een kleine tweede vraag. Omdat ik Oostenrijker ben en nog steeds niet zo goed met Nederlands ook de vraag: zijn jullie aan het werken aan een anderstalige (duitse) vertaling? Omdat ik het sportrusten boek twee keer gelezen heb was het ook belangrijk voor mijn verbetering van de Nederlandse taal. Maar ik heb zo veel zin om sportrusten aan mijn Oostenrijkse vrienden te vertellen. Zij zijn erg geinteresseerd en willen meer weten. Zou super zijn als er een vertaling komt.
Groetjes, Johannes
Maar toch: mijn 1e Marathon gehaald en dat met een heel zware voorbereiding. 15k Bruggenloop in pot mij top 1:11h maar met Blessur en niet lopen tot 10 Februari. Dus de heel januari 3 keer per week zwemmen en midden februari was ik weer op schema. Naar de laatste 10k (45:45 (pr)) vol overtuigd van het schema en hartslag houden was geen problem tijdens de duurlopen. Maar wat ik niet getraind heb was lopen in de hete zon.
De start was geweldig. Zo veel ruimte - super om de motor aan te zetten. En de hartslag was niet te hoog. Maar al vanaf km3 kon ik het niet meer op de lage marathon hartslag (143) houden en het ging omhoog. Tempo vertraagd maar op km 9 heb ik voor de eerste keer de hoge marathon hartslag bereikt (148). Ik ben echt geen person voor hoge temperaturen. Daarbij was ik ook gewend van de trainingen dat vanaf km 8-10 mijn ritme nog beter gaat en ik sneller word bij de zelfde hartslag. Maar dit was hier niet het geval. Steeds tempo vertraagd maar de hartslag ging omhoog. Vanaf km13 met hartslag 150 tot km 19 met 152. Rotterdam Zuid leek heel lang voor mij en zo heet. Vanaf km20 met hartslag 156 en vanaf km30 met 162.
Terug in de stad was het makkelijker met al de mensen. Vanaf km33 met hartslag 166 (ik heb een omslagpunt van 168) en deze tot het einde gehouden. Super moe en ook pijn in de knie op de laatste en Vanaf km 37 was het een gevecht. Ik had al 3 gels op (15k, 25k,35k) en ook een banaan en een reep maar ik had geen energie meer. Op km40 moet ik een kort stuk wandelen. Ik ben geen mens die overgaat tot wandelen bij een loop maar ik had geen keus. De korte pauzes gaven dat beetje energie dat ik nodig had om het te halen.
Wat een ervaring. Ik vertrouw er volledig in in het Schema maar hoe loop je met de hoge temperaturen? Ik had geen kans mijn hartslag te houden en ik dacht ook niet dat ik van 6min/km nog langzamer zou moeten lopen. Ik was al zo langzaam dat ik bijna niet gevoeld heb dat ik adem. Maar de hartslag was steeds hoog. Ik ben nooit goed met heet weer dus nu mijn vraag: wat kan je hier aan doen? Is er een manier om de hartslag lager te houden? Altijd de ademhaling verlengd en dus perfedt maar toch de hoge hartslag. Volgens mijn tijden was de eerste helft op 2:06 en de tweede op 2:11 dus eigenlijk een goed ritme vanaf het begin maar alleen en te hoge hartslag vanaf km3. En wat kan ik doen om mijn knie beter op dit belasting voor te bereiden? Dat is moeilijk met maximaal 14k toch?
Uiteindelijk was ik na 4:17h op de Coolsingel. 4h was mijn geheim doel en de laatste weken vor de start waren zo goed dat ik verbaasd was dat het zo moeilijk was de hartslag te houden. Ik ben blij dat ik steeds het tempo vertraagd heb toen ik wist dat mijn hartslag te hoog is en dat zou ik niet gedaan hebben zonder de sportrusten programma. Dus heel erg bedankt voor dit prohgramma. Zonder dit denk dat het niet gelukt zou zijn voor mij, nu ben ik blij met mijn medaille.
En een kleine tweede vraag. Omdat ik Oostenrijker ben en nog steeds niet zo goed met Nederlands ook de vraag: zijn jullie aan het werken aan een anderstalige (duitse) vertaling? Omdat ik het sportrusten boek twee keer gelezen heb was het ook belangrijk voor mijn verbetering van de Nederlandse taal. Maar ik heb zo veel zin om sportrusten aan mijn Oostenrijkse vrienden te vertellen. Zij zijn erg geinteresseerd en willen meer weten. Zou super zijn als er een vertaling komt.
Groetjes, Johannes
