het was geweldig in Rotterdam
Geplaatst: 10 apr 2017, 20:13
Wat heb ik een super dag gehad. Feest, 42 kilometer en 195 meter! Iedere keer als ik langs mijn dierbaren kwam kon ik alleen maar roepen: ik loop nog steeds zo goed.
's Morgens om 6.00 uur opgestaan. Gegeten en heel veel gedronken. Nog even naar bed. Lijf was al geprikkeld en deed wat het moest doen. Om 9.15 uur naar mijn pacer van 5.00 uur looptijd. Gezellig gewacht tot wij mochten lopen, maar mijn pacer was ik al snel kwijt. Zij liepen te langzaam voor mij! Alleen door die gedachte kreeg ik al extra energie. Hartslag was in het begin veel te hoog, maar toch rustig doorgelopen. Uiteindelijk was mijn hartslag heel laag. Ik dacht: 'Van Koen mag ik sneller'. Maar lekker niet gedaan, het is toch 42.195 km. En wat heb ik gelopen. Af en toe kon ik een juichkreet niet onderdrukken.
Bij de finish werd ik nog blijer. Het werd zelfs omgeroepen. Haha en werd ik gevraagd voor een interview. Zo grappig. Mijn moeder kon zo, per ongeluk, live meegenieten van alle feestvreugde. Mijn enige doel was uitlopen en mijn tijd was 4.44.29 uur. Alle100 dagen geen centje pijn en gisteren ook nul pijntjes. Ik stik nu van de energie. De adrenaline giert nog door mijn lijf. Vanmorgen om 5.00 uur was ik al helemaal uitgeslapen. De medaille zelfs mee naar mijn werk genomen, prestatie werd gewaardeerd met een mooie bos bloemen. Hoe lief. Ik hoop dat ik snel instort, want ik word gek van mijzelf. Vanmorgen vroeg al flink gewandeld en zojuist weer.
Vanaf volgende week trainen op een snellere tijd van de 10 kilometer en dan tja....., ach nog ff nagenieten van Rotterdam.
's Morgens om 6.00 uur opgestaan. Gegeten en heel veel gedronken. Nog even naar bed. Lijf was al geprikkeld en deed wat het moest doen. Om 9.15 uur naar mijn pacer van 5.00 uur looptijd. Gezellig gewacht tot wij mochten lopen, maar mijn pacer was ik al snel kwijt. Zij liepen te langzaam voor mij! Alleen door die gedachte kreeg ik al extra energie. Hartslag was in het begin veel te hoog, maar toch rustig doorgelopen. Uiteindelijk was mijn hartslag heel laag. Ik dacht: 'Van Koen mag ik sneller'. Maar lekker niet gedaan, het is toch 42.195 km. En wat heb ik gelopen. Af en toe kon ik een juichkreet niet onderdrukken.
Bij de finish werd ik nog blijer. Het werd zelfs omgeroepen. Haha en werd ik gevraagd voor een interview. Zo grappig. Mijn moeder kon zo, per ongeluk, live meegenieten van alle feestvreugde. Mijn enige doel was uitlopen en mijn tijd was 4.44.29 uur. Alle100 dagen geen centje pijn en gisteren ook nul pijntjes. Ik stik nu van de energie. De adrenaline giert nog door mijn lijf. Vanmorgen om 5.00 uur was ik al helemaal uitgeslapen. De medaille zelfs mee naar mijn werk genomen, prestatie werd gewaardeerd met een mooie bos bloemen. Hoe lief. Ik hoop dat ik snel instort, want ik word gek van mijzelf. Vanmorgen vroeg al flink gewandeld en zojuist weer.
Vanaf volgende week trainen op een snellere tijd van de 10 kilometer en dan tja....., ach nog ff nagenieten van Rotterdam.
