Rotterdam 2017! Pittig maar gehaald!
Geplaatst: 10 apr 2017, 11:44
Dag allemaal,
Gisteren mijn eerste marathon gelopen! Dit m.b.v. Sportrusten. Trouw iedere km gelopen en begin maart 21 km gelopen om te ervaren hoe dit me zou vergaan. 21 km lang heerlijk gelopen en nauwelijks last van mijn benen o.i.d. Geen idee wat mijn hartslag was want uitgerekend deze training was ik mijn hartslagmeter vergeten.
In het startvak aangekomen was mijn hartslag al 120, nog voor de start. Veel te hoog. Ik heb nog geprobeerd om mijn ademhalingsoefening te doen maar ik kreeg mijn hartslag niet naar beneden. Op advies van o.a. jullie mezelf voorgenomen om de eerste 3 km niet op mijn hartslag te letten en rustig te lopen en uit te ademen. Toen ik naar mijn hartslag keek schrok ik enorm. Mijn hartslag was al 173 en dit terwijl mijn marathon hartslag 153 is. Mijn hartslag liep vrij gestaag op. Toen hij 180 bereikte, heb ik d.m.v. langer uitademen mijn hartslag omlaag gekregen tot 177. Nog steeds veel te hoog. Vanaf 15 km liep mijn hartslag echter flink op tot 190! Mijn omslagpunt. Ik wist dat ik de marathon op deze manier niet ging halen. Omdat je max. een uur op of nabij je omslagpunt kunt lopen. Dit klopte. Vanaf 25 km kon ik niet meer. Mijn benen waren goed, maar mijn hartslag veel te hoog. Op dat moment de keuze gemaakt om te wandelen de Erasmusbrug op. Tijdens het wandelen goed gebruik gemaakt van mijn herstel en gegeten en gedronken. Vervolgens Erasmusbrug af weer gestart met hardlopen, mijn benen voelden aardig en mijn hartslag was flink gedaald tot 164. Ik had mezelf voorgenomen min. 5 km te hardlopen voordat ik weer mocht wandelen. Echter, mijn benen deden anders en bij 30 km was ik weer aan het wandelen. Toen wel bedacht dat ik niet 30 km voor niets gelopen had en sowieso door zou gaan. De laatste 12 km heb ik af en aan hardgelopen (ongeveer 3km) en stevig doorgewandeld (1 km). Hierdoor bleef mijn hartslag laag en had ik de tijd te drinken, te koelen en te eten.
Mijn eerste marathon verdiend dus zeker niet de schoonheidsprijs maar ik heb hem uitgelopen binnen de tijd (35 min langer over gedaan dan van te voren voorspeld), en een PR
! En mijn medaille is ook na er langer over te hebben gedaan net zoveel waard! Ik ben alsnog trots! Het was een groot feest!
Een volgende marathon zou ik zeker weer gaan trainen met sportrusten. I.c.m. met een drukke baan en jonge kinderen is dit voor mij de enige optie. Wel moet ik een volgende keer beter mijn ademhalingsoefeningen doen, iedere dag. Hier heb zeker iets laten liggen.
Voor nu bedankt voor de support!
Gisteren mijn eerste marathon gelopen! Dit m.b.v. Sportrusten. Trouw iedere km gelopen en begin maart 21 km gelopen om te ervaren hoe dit me zou vergaan. 21 km lang heerlijk gelopen en nauwelijks last van mijn benen o.i.d. Geen idee wat mijn hartslag was want uitgerekend deze training was ik mijn hartslagmeter vergeten.
In het startvak aangekomen was mijn hartslag al 120, nog voor de start. Veel te hoog. Ik heb nog geprobeerd om mijn ademhalingsoefening te doen maar ik kreeg mijn hartslag niet naar beneden. Op advies van o.a. jullie mezelf voorgenomen om de eerste 3 km niet op mijn hartslag te letten en rustig te lopen en uit te ademen. Toen ik naar mijn hartslag keek schrok ik enorm. Mijn hartslag was al 173 en dit terwijl mijn marathon hartslag 153 is. Mijn hartslag liep vrij gestaag op. Toen hij 180 bereikte, heb ik d.m.v. langer uitademen mijn hartslag omlaag gekregen tot 177. Nog steeds veel te hoog. Vanaf 15 km liep mijn hartslag echter flink op tot 190! Mijn omslagpunt. Ik wist dat ik de marathon op deze manier niet ging halen. Omdat je max. een uur op of nabij je omslagpunt kunt lopen. Dit klopte. Vanaf 25 km kon ik niet meer. Mijn benen waren goed, maar mijn hartslag veel te hoog. Op dat moment de keuze gemaakt om te wandelen de Erasmusbrug op. Tijdens het wandelen goed gebruik gemaakt van mijn herstel en gegeten en gedronken. Vervolgens Erasmusbrug af weer gestart met hardlopen, mijn benen voelden aardig en mijn hartslag was flink gedaald tot 164. Ik had mezelf voorgenomen min. 5 km te hardlopen voordat ik weer mocht wandelen. Echter, mijn benen deden anders en bij 30 km was ik weer aan het wandelen. Toen wel bedacht dat ik niet 30 km voor niets gelopen had en sowieso door zou gaan. De laatste 12 km heb ik af en aan hardgelopen (ongeveer 3km) en stevig doorgewandeld (1 km). Hierdoor bleef mijn hartslag laag en had ik de tijd te drinken, te koelen en te eten.
Mijn eerste marathon verdiend dus zeker niet de schoonheidsprijs maar ik heb hem uitgelopen binnen de tijd (35 min langer over gedaan dan van te voren voorspeld), en een PR
! En mijn medaille is ook na er langer over te hebben gedaan net zoveel waard! Ik ben alsnog trots! Het was een groot feest!Een volgende marathon zou ik zeker weer gaan trainen met sportrusten. I.c.m. met een drukke baan en jonge kinderen is dit voor mij de enige optie. Wel moet ik een volgende keer beter mijn ademhalingsoefeningen doen, iedere dag. Hier heb zeker iets laten liggen.
Voor nu bedankt voor de support!
