Amsterdam Marathon
Geplaatst: 18 okt 2016, 21:20
Na een paar dagen dan toch maar even mijn ervaring delen:
Ik startte met een met een te hoge hartslag. Mijn borstband had geen contact met mijn horloge of ik pikte de hartslag van anderen op (piek op 215 tijdens de eerste kilometer?) Na ongeveer 5 km, ik was net het Rijksmuseum onderdoor gelopen, had ik weer goede info en liep op een hartslag van 152 (10 slagen meer dan gepland!). Te snel gestart dus. Lager kreeg ik mijn hartslag niet meer. En ik wilde ook niet te langzaam (t.o.v. mijn trainingstijden) gaan lopen. Dus dan maar goed in de gaten blijven houden dat het niet te snel omhoog gaat. (en natuurlijk om mijzelf heen blijven kijken: wat is dat stuk langs de Amstel een gaaf stuk om te lopen!)Tot 35 km liep mij hartslag langzaam op naar het omslagpunt, dus oppassen geblazen. Ik wilde hier absoluut niet overheen. Ik heb mijn tempo laten zakken om niet een te hoge hartslag te krijgen. Ik moest nog ruim 7 km. Ook door zware bovenbenen kon ik geen hoger tempo meer vasthouden. Ik wilde absoluut niet gaan wandelen, want ik dacht dat ik dan echt niet meer op gang zou komen. Van vrienden had ik de tip gekregen om vooral het laatste stuk te genieten en niet meer naar de mogelijke eindtijd te kijken. Dat heb ik gedaan. De laatste 5 km waren echt zwaar, maar het mooie Vondelpark en de entree in het stadion waren echt fantastisch!
Uiteindelijk mijn 1e marathon gefinisht in 3:50. Trots en dik tevreden!
Ik startte met een met een te hoge hartslag. Mijn borstband had geen contact met mijn horloge of ik pikte de hartslag van anderen op (piek op 215 tijdens de eerste kilometer?) Na ongeveer 5 km, ik was net het Rijksmuseum onderdoor gelopen, had ik weer goede info en liep op een hartslag van 152 (10 slagen meer dan gepland!). Te snel gestart dus. Lager kreeg ik mijn hartslag niet meer. En ik wilde ook niet te langzaam (t.o.v. mijn trainingstijden) gaan lopen. Dus dan maar goed in de gaten blijven houden dat het niet te snel omhoog gaat. (en natuurlijk om mijzelf heen blijven kijken: wat is dat stuk langs de Amstel een gaaf stuk om te lopen!)Tot 35 km liep mij hartslag langzaam op naar het omslagpunt, dus oppassen geblazen. Ik wilde hier absoluut niet overheen. Ik heb mijn tempo laten zakken om niet een te hoge hartslag te krijgen. Ik moest nog ruim 7 km. Ook door zware bovenbenen kon ik geen hoger tempo meer vasthouden. Ik wilde absoluut niet gaan wandelen, want ik dacht dat ik dan echt niet meer op gang zou komen. Van vrienden had ik de tip gekregen om vooral het laatste stuk te genieten en niet meer naar de mogelijke eindtijd te kijken. Dat heb ik gedaan. De laatste 5 km waren echt zwaar, maar het mooie Vondelpark en de entree in het stadion waren echt fantastisch!
Uiteindelijk mijn 1e marathon gefinisht in 3:50. Trots en dik tevreden!