Jihaaa. Een PR
Geplaatst: 17 okt 2016, 14:27
In Amsterdam wil ik een PR lopen.
Eerder liep ik 3u09’51” in Amsterdam. Toen trainde ik ook niet meer dan 14 kilometer.
Nu loop ik mijn zesde marathon. Een goed moment om onder de 3 uur te lopen.
In mijn trainingen loop ik sneller dan 4m15′ per kilometer. Dus het zit erin: een tijd onder de 3 uur.
Hoe loop je een PR op de marathon als je niet meer traint dan 14 kilometer?
Het geheim van het 14-kilometer-schema is marathonhartslag.
Mijn marathonhartslag is 176. Dat getal kun je meteen weer vergeten, want dat is voor iedereen anders. Maar voor mij is 176 heilig: daar heb ik al mijn trainingen op gedaan en die hartslag hou ik een marathon vol.
In Amsterdam sta ik aan de start in het Olympisch stadion. Ik heb een hartslagmeter om (een hele goedkope, die is goed genoeg) zodat ik mijn hartslag in de gaten kan houden.
Vóór de start is mijn hartslag al hoog. Ik ben zenuwachtig en mijn hartslag is al 125. Ai. Dat kost onnodige energie. Zo loop ik nooit onder de 3 uur. Mijn hartslag loopt verder op, richting 140. Ik doe een ademhalingsoefening en mijn hartslag zakt naar 70. Da’s beter.
We starten.
Samen met Frank van der Endt (die veel meer kilometers trainde) ga ik van start. Hij houdt het tempo in de gaten (4m10′ per kilometer) en ik hou mijn hartslag in de gaten (onder 176).
De hele marathon hou ik mijn hartslag in de smiezen en slechts 2 keer schiet hij boven de 180. Ik breng hem naar beneden door bewust rustig te ademen.
Het is een topdag.
Goed weer + goed gezelschap + hulp van Stans van der Poel en Peter Slegtenhorst.
Bij 14 kilometer gaat alles goed: de aanmoedigen van Sportrusten-fans was errug leuk. Bedankt Maarten F., Arjen van W., Maarten K. en de anderen.
Halverwege zit ik nog op koers voor onder de 3 uur. Mijn haas en maatje Frank van der Endt loopt vanaf dan rustig uit.
En na 28 kilometer wordt het zwaar. Mijn hartslag is goed, mijn tempo loopt wat terug.
Bij 32 kilometer heb ik het héél zwaar. Maar alle aanmoedigen houden de moed erin, maar het tempo niet meer.
Mijn tempo zakt wat en ik moet het schema onder de 3 uur loslaten.
Nog erger: het familierecord van oom Jan (3u01’37”) is ook buiten bereik.
Maar: ik ben dolblij.
Want mijn PR heb ik goed aangescherpt.
Jihaaaa: 3u06’55”
Ik ga lekker nagenieten.
Eerder liep ik 3u09’51” in Amsterdam. Toen trainde ik ook niet meer dan 14 kilometer.
Nu loop ik mijn zesde marathon. Een goed moment om onder de 3 uur te lopen.
In mijn trainingen loop ik sneller dan 4m15′ per kilometer. Dus het zit erin: een tijd onder de 3 uur.
Hoe loop je een PR op de marathon als je niet meer traint dan 14 kilometer?
Het geheim van het 14-kilometer-schema is marathonhartslag.
Mijn marathonhartslag is 176. Dat getal kun je meteen weer vergeten, want dat is voor iedereen anders. Maar voor mij is 176 heilig: daar heb ik al mijn trainingen op gedaan en die hartslag hou ik een marathon vol.
In Amsterdam sta ik aan de start in het Olympisch stadion. Ik heb een hartslagmeter om (een hele goedkope, die is goed genoeg) zodat ik mijn hartslag in de gaten kan houden.
Vóór de start is mijn hartslag al hoog. Ik ben zenuwachtig en mijn hartslag is al 125. Ai. Dat kost onnodige energie. Zo loop ik nooit onder de 3 uur. Mijn hartslag loopt verder op, richting 140. Ik doe een ademhalingsoefening en mijn hartslag zakt naar 70. Da’s beter.
We starten.
Samen met Frank van der Endt (die veel meer kilometers trainde) ga ik van start. Hij houdt het tempo in de gaten (4m10′ per kilometer) en ik hou mijn hartslag in de gaten (onder 176).
De hele marathon hou ik mijn hartslag in de smiezen en slechts 2 keer schiet hij boven de 180. Ik breng hem naar beneden door bewust rustig te ademen.
Het is een topdag.
Goed weer + goed gezelschap + hulp van Stans van der Poel en Peter Slegtenhorst.
Bij 14 kilometer gaat alles goed: de aanmoedigen van Sportrusten-fans was errug leuk. Bedankt Maarten F., Arjen van W., Maarten K. en de anderen.
Halverwege zit ik nog op koers voor onder de 3 uur. Mijn haas en maatje Frank van der Endt loopt vanaf dan rustig uit.
En na 28 kilometer wordt het zwaar. Mijn hartslag is goed, mijn tempo loopt wat terug.
Bij 32 kilometer heb ik het héél zwaar. Maar alle aanmoedigen houden de moed erin, maar het tempo niet meer.
Mijn tempo zakt wat en ik moet het schema onder de 3 uur loslaten.
Nog erger: het familierecord van oom Jan (3u01’37”) is ook buiten bereik.
Maar: ik ben dolblij.
Want mijn PR heb ik goed aangescherpt.
Jihaaaa: 3u06’55”
Ik ga lekker nagenieten.